DemotikE

Yüreğimize bir ateş daha düştü

2009-12-07T18:55:00.003+02:00

Bir süre önce aldığım bir haber. Tokat’ın Reşadiye İlçesi’nde pusu kuran teröristler kimi kaynaklara göre 6 kimi kaynaklara göre 7 askerimizi şehit etmiş ve bir o kadar da yaralı sayısı var…

Dostlar; “Yazsana bir şeyler”, “bir şeyler anlatılmalı”, “Senin yorumun ne?” diye mesaj atıyorlar.

Bugüne dek ne yaptık? Yazmadık mı? Anlatmadık mı? Bunların daha da ileri gideceğini “yüz” bulacaklarını söylemedik mi?

Hatta… Bundan sonra olacakları da söyledik… Göreceklerimizi maalesef yaşayacaklarımızı tek tek anlattık. Ne oldu? Kim anladı? Kime anlatabildik?

“Şehitler ölmez vatan bölünmez”…

“Bir avuç çapulcu”…

“Koskoca Türkiye”…

“Şehit kanı yerde kalmaz”…

“Şehit analarının acısı dinecek”…

Daha neler neler dinledik. Hep hamaset, hep Türk’ü Türk’e meth etme…

“Osmanlı torunuyuz” somun pehlivanlığı.

“Bu cumhuriyeti biz kurduk. Biz yaşatırız…” lafları…

Bu cumhuriyet kurulurken, kimler nerede ne savaşlar veriyordu bilen mi var…

Kimdi bunlar acaba?

…………..

Bunlarla kafa patlatmaya ne gerek.

Birileri çıkar gereğini yapar!...

Kim o birileri?

Valla benim bildiğim “O birilerinin” zaten büyük çoğunluğu içeride.

Bu içeridekiler için;

“O asker zaten hayır etmez”,

“O yazarken dine bulaşıyor yaramaz”,

“O Kürt destekçisiymiş”,

“O Apo’nun yandaşıymış”,

“Onlar demokrasi karşıtıymış”,

“O-onlar darbe yapacakmış oh olsun”,

“Onlar bizim partiden değil”,

“O’nun-onların yazdıklarını beğenmiyordum”….

Bunları ve dahasını halkımızın kendisi söylemedi mi.

Kaleler tek tek elden giderken uyardığımızda; Demokrasi düşmanı, vatan haini, komplo ve felaket senaryoları ürettiğimiz yüzümüze tükürük gibi atılmadı mı?

Daha düne kadar sadece doğruları yazdığım için bu sayfam saldırıya uğramadı mı?

Yeni şeyler üretecek yaratacak durumda değilim. Hele ki kimseyi mutlu etmek adına işkembeden atacak halim de yok.

Siyaset-politika satranç tahtası gibidir. Kayıplar geri kolay gelmez. Hataların çoğalması en usta oyuncuyla bile o düşülen varyanttan kurtarmaz.

Bir kez daha Demotike (halkın anlayacağı dil) olarak en açık haliyle söylüyorum.

O, “birileri”nden kasıt ordu…

Ama bu beklenti boş…

Burada ancak bu kadar.

Dostça kalınız.

Sayfama saldırı

2009-12-06T13:35:00.003+02:00

Kıymetli dostlarım;
Sayfama son derece profesyonel bir saldırı aldım.
Web aramasında listelenen sayfamda "Bilgisayarınız için tehlikeli bir site" diye koyulmuş bir uygulama ile okurların kaçırılmasını sağlamak bir yana spesifik bir programla benim bu sayfaya girmem bile engellenmişti.
Dostların ilgi ve yardımları ile problem çözüldü. Bu arada programın yerleştirildiği bazı yazılarda mecburen silindi...
Problemin çözümünde katkıda bulunan tüm kıymetli dostlarıma, bir kere daha teşekkür ederim.
Bir dostun bu sabah bir kez daha söylediği gibi.
"Meyveli ağaçlar taşlanıyor"...
Ne var ki; Filiz vermeye, dal budak salmaya devam ediyor o ağaçlar...
Dostça kalınız.

Ramazan'da (Mukabele) konusu

2009-08-20T13:34:00.001+03:00

Dini konularda yazmayı (siyasi açıdan ve siyasallaşan din konuları dışında) haddimi aşmamak adına yazmak istemiyorum. Evet netice olarak, ciddi bir bilgi birikimine sahibim ama bu kulvarda hareket etmek, olası ileri ve ciddi sorulara verilmesi gereken cevapları vermek noktasında belki de yeterli olmaya bilirim kanısını taşıyorum.
Yaklaşan Ramazan nedeni ile ilgili olduğunu sanıyorum, e-postama 11 adet dini soru geldi.
Bu arkadaşları bilgiye ulaşacakları kaynaklara yönlendirdim.
Fakat bir soru dikkat çekici idi:
“Ramazan ayında mukabele ülkemizde genellikle yanlış uygulanıyormuş. 2 dosta sordum yanlış olduğunu onlarda söylüyor ama doğru konusunda biraz farklı anlatıları var. Bu anlatıları size aktarmadan doğrudan DemotikE’nin bu konuda ne düşündüğünü, neyi doğru olarak bildiğini ……….. sevinirim.”
Soru aynen bu.
Kişisel düşünce ile yorumlanabilecek, yada farklı düşünce açılımlarını içeren bir konu değil bu. Dolayısı ile dini olarak adı konmuş, islamın nerede ise başlangıcından bu yana gelenekleşmiş bir uygulamaya şöylede yapılır, böylede yapılır filan denemeyeceği gibi. Bunu ben-biz böyle uyguluyoruz da denmez-denemez.
Evrensel, toplumsal yada bilimsel olarak ortaya konulan doğrular. Yine bu yapıları oluşturan eleman ve unsurlarca değiştirilmediği (ki; bilimsellik dışında pek mümkün değildir) sürece, yalnızca tek doğruyu işaret eder. İşte bu konuda, bu gerçeğin içindedir.
Kişinin; “Bu yanlış ama doğrusunu iyi bilmiyorum” gibi laf etmesi, yada doğru adına yine bir başka yanlışı savunması yada topluma-kişiye-kişilere sunması, zaten başlı başına bir hata ve bu bilgiye doğru diye bakmak inanmak büyük talihsizliktir.
Burada aslında başka usluplar kulanılabilir ama buna gerek görmüyorum.
Kıymetli dostum ve dostlarım. Mukabelenin ne olduğunu izah edeyim;
Kuran-ı Kerim 30 cüzdür.
En uygun olan (evla), 30 kişi bulunur ve her biri bir cüz alır. Okuma birlikte, aynı mekanda başlar ve biter. 30 kişi topluca 1 hatim indirmiştir. Bu Ramazan boyu her gün sürer ve sonuçta, 30 kişi topluca Allah’ın rızası için 30 hatim indirmiş olur. Ayrıca her kişide 1 hatim indirmiş olur. İşin aslı bu.
Gelelim, konunun hassas noktasına. Okuması olmayan nasıl okuyacak?
Eğer bu durumda bir kişi var ise bu durumda sayı 31 olmalı ve okuması olmayan her kişi için +1 artmalı. Örnek 30 okuyan 11 okuması olmayan. Toplam 41 kişidir gurup.
Şmdi buraya dikkat. Eğer Okuma bilmeyen varsa (kaç kişi olursa olsun) 1. gün 1. cüz sesli olarak okunur. Tüm katılımcılar dinler. 1. cüz bittikten sonra grup dağılmadan diğer 29 cüz okunur. 2. gün 2. cüz sesli olarak okunur ve uygulama aynen son cüze kadar bu şekilde devam eder. Bunun sonucu; “Rabbimizin, bu okuma bilmeyen ama gruba-grubumuza Allah’ın rızası için katılıp, Kuran-ı dinleyen kardeşlerimizinde bu çabasını hatim olarak kabul etmesini niyaz ederiz.” denilerek topluca hatim duası ile bitirilir…
Şimdi burada 30 kişilik bir gurup toplanamaya bilir. Bu durumda cüzlerin okunması ve sıralaması katılımcı kişi sayısına ve kişilere bağlı olarak kararlaştırılır.
Gurubun 30 kişiden eksik olması, okuma bilmeyen katılımcılar konusunda hiçbir farklılık getirmez. Okuma-yazma bilmeyenler için durum değişmezdir.
Hepsi bu…
Yani çoğu topluluklarda izlediğimiz; Bir kişi kuran okuyor ve diğer grup bu sözleri tekrar ediyor… Yada; Bir kişi okuyor ve grup bu okunanı Kuran sayfalarında gözle yada parmakla takip ediyor… Yada; Herkes Kuran’ı açmış birlikte baştan yada sure sure okuyor.
Hayır bunlar mukabele değildir.
Bu uygulamalar zaman içinde unutulmuş ama sona tekrar uygulamak ihtiyacı duyup, yeniden başlamalarda istemeden yada anlatının yanlış anlaşılması nedeni ile oluşan farklılaşmalardır.
Ayrıca topluca okuma (baştan başlayarak yada sure sure) bu adı mukabele olmayan ama topluca okumadan (cemaatle okumadan) Allah’ın vereceği bereket ve af nimetini beklemektir.
Dostça kalınız.

Fokur fokur kaynayan Kafkasya

2009-08-19T10:04:00.001+03:00

Her gün internetten ulaştıklarımda dahil onlarca gazeteyi izliyorum. Ayrıca, ulusal ve büyük yerel ajansları da sürekli izliyorum.
Yabancı ajanslarda önemli altyazısı ile geçilen haberlerin pek çoğu, ülkemizde halkımıza ulaştırılmıyor.
Dünya çapındaki ciddi araştırma kurumlarının yaptığı araştırmalardan, başlayarak ülkelerin ekonomik dalgalanmaları, siyasi çalkantılar, dünya çeşitli ülkelerindeki terör, saldırı, suikast, ayaklanmalar, işçi hak arayış eylemleri hiç ama hiç biri yok bizde.
Halkımıza bu konularda genellikle bilgi verilmemesi için birileri bu haber musluklarını resmen kapatmış durumdayız.
Bilhassa, Rusya’dan kopmuş-ayrılmış, Müslüman yada içinde azınlık müslümanlar olan ülkelerin haberleri özellikle makaslanmakta.
Radikal İslam bu ülkelerde at oynatıyor. Bu yapıya bağlı terörist faaliyetler aldı başını gidiyor. Kafkas Dağları bölgesinde çok ilginç gelişmeler yaşanıyor.
İnguşetya çıktı şimdide. Zaten bir avuç İnguş var, onlarda teröristlerin elinde oyuncak durumuna düştüler.
Bu hareketlerin hepsi, Rusya’ya kazık. Sonra Rusya ayağa kalkıp, haklı olarak tokadı bastı mı, çığlık çığlığa; “Ruslar mezalim yapıyor”…
Yakında, “Ezilen İnguş kardeşlerimize yardım edelim” kampanyaları da düzenlenmek üzere. Camilerde, hukuken yasak olmasına rağmen ve ancak bölge din işleri müdürlüğünün onayı ile kontrollü olarak açılmasına izin verilebilen, ama bu uygulamanın rafa kaldırılmasından dolayı çığ gibi büyüyen mescitlerde; “Pamuk eller cebe” demeye başlarlar…
Kraldan çok kralcı dingillerimizde aynı İsrail-Kosova hatta Uygur bölgesinde olduğu gibi kendi web sayfalarında bunun bayraktarlığını da yaparlar.
Evet. Bölge sıcak. Fokur fokur kaynıyor.
Ama dilerim yanılırım. Bu kez çok çok çok acı olacak…
Olan yine bölge yaşayan halklarına olacak…
Dostça kalın.

Facebook

2009-08-16T19:56:00.000+03:00

Bir süredir Facebook’ta dolaşıyorum.
Gördüklerim içimi kanatıyor.
Bu ortamın gerçek amacından uzak kullanılması bir yana, nerede ise kundak çocukları tarafından kullanılıyor olması gerçek bir facia…
Ard niyetli yıkıcı faaliyetlerin buralara malzeme taşıması, eğitimsiz gençleri zehirlemeleri başka bir dert.
Düşünüyorum da; ülkenin sahibi yokken bu ortamın mı ciddi sahipleri olacak.
Gençlerimizi izledim…
Şaşkınlar. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edemiyorlar.
Gerçekten iyi niyetinden samimiyetinden emin olduğum gençleri takibe aldım ve izledim…
Kavram kargaşası yaşıyorlar.
Görsel basın olsun, yazılı basın olsun doğru dürüst eğitim almalarını ve gerçek anlamda bilgide yükselmelerini bırakın desteklemek, aksine köstek oluyor.
Bu pırıl pırıl gençler aile yapıları ve alışkanlıklar olarak da kültürel gelişimlerini başkaca kaynaklara yönlendirmek imkanından da yoksunlar.
Bu durumda tam bir çelişkiler yumağının içinde bocalayıp duruyorlar.
İçim acıyarak bakıyorum…
Aslında bir şeyler yapmak gereğinin farkındalar. Çorbadaki tuza katkıda sağlamak istiyor bu çizgide de bir şeyler yapmak istiyorlar.
Taşıdıkları, “ben” bunu yapmak gerekliliğini kendilerine bağırıyor.
Ve bu gençler bunun bilincinde davranış gösteriyorlar…
Ama işte gerçek burada.
Hangi taşı kaldırması gerektiğini bilmiyor.
Altında en zehirli sürüngenlerin olduğu taşları yerinden oynatıyor.
Onlara, yeni yaşam alanları sunuyor. Başka yere – yerlere taşınan altında akrep olan taşlar buralarda yeni koloniler kurabiliyor.
Hiç değilse birilerini kurtaralım diyor el uzatıyorsunuz…
Ne var ki; O gence o kadar çok uzanmış el var ki; Sizin elinizi görmüyor bile.
Ayrıca; basit mantıkla “O kadar insan yanlış, bir sen mi doğrusun” açmazında da kalmıyor değiller…
El kadar bir çocuk… Namus-onur-haysiyet-vatan konularında, çarpıtılmış-provoke edilmiş-istismarcı-yanlı yayınları sayfasında yayınlamak – yayınlayabilmek cesaretini gösteriyor, futursuzca bu küstahlığı yapabiliyor.
Ana yok baba yok…
Ben de çok şey istiyorum galiba.
Kişi kendisinde olmayanı evladına nasıl verebilir ki…
Dostça kalınız.

Şeriat ülkesinde ahlak dışı yasalar, işte Afganistan

2009-08-15T12:04:00.001+03:00

Afganistan’da sessiz sedasız anayasa değişikliklerine gidildiğini, sonuçlarının ise genel olarak kadınların haklarının kısıtlanmasını getirdiği duyumunu almıştım.
Dün bu konuyla ilgili bilgi toplamaya başlayınca, çok ilginçtir faal gazetecilik yapan pek çok dostumun bile konudan haberi olmadığı gerçeğini gördüm.
Şimdi sıkı durun; dünyanın en ciddi ajanslarına bile dün öğleden sonra geçilmeye başlandı bu haber…
Ve başka bir gerçek; araştırmalarımızın ilk sonuçlarını, gerekli bilginin ayrıntılarını ülkemizdeki radikal İslamcı kanatlardan aldık.
Afganistan’da yeni yasal uygulamalar, kadınların elindeki nerede ise son denecek yasal olanakları da elinden alıp, tam bir “köle” haline getiriyor.
Tecavüze uğrayan kadına, tecavüzcü “bedel” ödemeyi kabul ederse. Suçu “yok” sayılacak.
Kocası ile anlaşmazlıkları nedeni ile yatmak istemeyen kadın aç bırakılabilecek ve hiçbir ihtiyacı kocası tarafından giderilmeyecek.
Kocası; “Akrabalarınla hiç bir surette görüşmeyeceksin” diyen kadın, buna kayıtsız şartsız itaat etmek zorunluluğunda.
Ne kadar çocuğu olacağı konusunda tek karar erkekte ve kadının sağlık koşullarını ileri sürüp, bunu belgelemiş olması bile kocanın çocuk konusunda verdiği kararı etkilemiyor.
Kadının ekonomik nedenlerle kocasından şikayetçi olması, kadının gerekçe olarak gösterebileceği bir şey değil.
Ayrıca; çocukların eğitiminden ve evleneceği kişiyi seçmekten kadını uzaklaştırıyor ve tek kararı erkeğin vereceğini de hükmediyor.
Sanırım çok fazla dava konusu olduğu için alınan başka bir kararda, kadının gezme – eğlenme gibi faaliyetlerini de kocasının iznine bağlaması.
Ve rezilliğin daniskası başka bir karar.
Bir soluk alıp öyle okuyun.
Şimdiye dek, çok eşli erkeklerin her kadın için ayrı oda açması gerekliliği vardı. Bu hükümde kaldırılıp; “Erkek imkanları nisbetinde kadınlara oda verir. Kadınlar imkanları dar olan kocadan “ayrı oda” isteyemez.
Ahlaksızlığa bakın. Yani koca bir odaya girdiğinde, (tabirimi bağışlayın) bir eli yağda bir eli balda olacak… Vay babam vay…
Daha başka şeylerde var ama emin olun hiç biri halkın yararına ve çıkarına değil.
Üstelik tam tersine…
Buyurun... Dini olduğunu söyleyen yönetimi görün.
Buyurun… Müslüman geçinenleri görün.
Buyurun... Şeriatın nasıl uygulandığını görün…
Dostça kalınız.
Az önce aldığım (düzenleme saati) bir habere göre, muhaliflerin(!) şiddetli baskısı nedeni bu değişikliklerin bazıları tekrardan düzenlenecekmiş.
Afgan halkı adına sevindim. Çünkü; karanlıkta 1 mum bile değerlidir.

Bakalım bu "toruna" kimler sahip çıkacak

2009-08-13T11:08:00.002+03:00

AKP Kadın Kolları Başkanlığı, "kürtçe" bir sloganın yer aldığı “demokrasi manifestosunu” (!) geri çekmiş.
AKP antetli matbu evrakta, Kürtçe yazı ve slogan olması, gerek halkın tepkisi ve gerekse hukuki açıdan sorun yaratabileceği endişesi AKP yönetimini bu metni geri çekmek zorunda bırakmış.
Evet… Güncel haber bu…
Sanırım bendenizi izleyen yada ülkemizdeki doğruları yazan yazarları izleyenler, her zaman söylediğimizi hatırlayacaklardır.
“Tarikatlar sadece alevi tarikat ve cemaatler dışında olarak tamamen Kürt kökenlidir.”
Ülkemizde, radikal islamın iktidar olmasında dış kaynakların da desteği ile en büyük çalışma buralarda yapılmış ve hala yapılagelmektedir.
Halkımızın, manevi duyguları istismar edilerek, kandırılıp-aldatılarak kendi cenahlarına çekilmekte ve bu şekilde bizi kendi içimizden vurmaktalar.
Bunu defalarca dile getirip anlattık.
Tarikat ve cemaatlerin elleri çok uzun ve ekonomik güçleri devasa.
Sözde şeriat adı altında yönetilen faşist İslam ülkelerinin de desteğinin yanı sıra bölgemizde çıkar hesabı yapan gelişmiş ülkelerinde desteği, bu şer odaklarını daha bir cüretkar ve pervasız hale getirdi.
Ülkemize gelen Arap liderleri artık devletin gösterdiği mekanlarda değil, tarikat şeyhlerinin seçtiği mekanlarda ağırlanıyorlar.
Bu geri çekilen yazıya gelince…
Bu ve benzeri pek çok yazı ve diğer çalışmalar bu şer yuvalarında hazırlanıyor.
Eeeee….
Buradaki, kraldan çok kralcılar bazen böyle hatalar yapıyor ve kendilerini ele veriyor.
Olay açık seçik ortada ama bakmayın siz.
Bu koca ülkede kaç kişi bu gerçeğin farkında…
Bu yazımı kaç kişi okuyacak, anlayacak ve toplumla paylaşacak.
Hele bu blog ortamında.
Darılmak yok. Gücenmek yok. İğneyi önce kendimize batıralım.
Basit bir futbol takımında bile, 11 kişinin hepsi görevlerini ancak yaptıkları takdirde maçı kazanma şansı vardır. Burada 1 tek kişi görevini aksatsa-üstüne düşeni yapmasa başarı beklemek hayaldir.
Bizler; “Artık dönülmez yola girdik. Bu ülkede kötü gidiş durdurulamaz” derken, gerçekte kinayemizin ne olduğu açıktır.
Her kimse o…
Her ne ise o…
Her nasılsa o…
Birgün bu ülkeyi kurtaracak. Bu ülkeye bir şeycikler olmaz. Kimse bir şey yapamaz.
Derler ya; “En son babalar duyar”… Bugün bir kez daha söylüyorum.
Bu kız iğfal edildi ve bekle yakında “torunu” kucağına alacaksın…
Ama duymamak için elinden geleni yapana ne denir…
Göreceğiz… Bakalım bu gayrimeşru çocuğa kimler sahip çıkacak…
Anasına (vatan) kimler sahip çıkacak…
Dostça kalınız.

Çin ve ekonomide değişim

2009-08-11T10:59:00.001+03:00

Okuduğum 2 ekonomist yazılarında; Çin’in kapitalizme doğru gittiğini, kapitalizmin çekiciliğine kapıldığını ilerde sistemin bu şekilde oturacağı kanısında olduklarını yazmışlar.
Hangi ilerde?...
Çin, bugün artık resmen kapitalizmi yaşıyor.
Bir senede 3 sendika kuruldu. Bir sendika kurulması ihtiyacı neden doğar acaba?
Hafızam yanıltmıyorsa, 2008 Şubat-Eylül arasında Çin’de 120 kadar sanayiye yönelik fabrika kuruldu.
Fabrika kurulması basit bir düşünce ile işsize iş olarak düşünülemez. Bu ciddi bir hatadır.
Sosyalizm ve kapitalizm gerçeğini iyi bilmeyen, konuya vakıf olmayan kolay kolay anlayamaz.
Şöyle basitçe (Demotike) anlatmaya çalışayım.
20 sanatkar evlerinde hediyelik eşya üretiyor. Her biri 3 yada 4 birim para harcıyor ve günde 5 ürün üretiyor. 10 birim fiyatla satıyor.
Kapitalist sistem fabrika açıp bu 20 kişiyi topluyor. Sanatkarın elde ürettiği hammadde ve malzemenin yaklaşık yarısını piyasadan aldığı için, bu sistemde her birim harcama 7-8’e çıkıyor.
Yönetim akıllı, bu miktar üzerinden sanatkar aç kalmaması için ona yine 5 birim kadar parasını ödüyor. Ürünü ise 18-20 birim fiyatla satmaya başlıyor.
Evet… Basitçesi bu.
Tabi burada sosyalist sistemde devletin kendi kendine yetmesi ve vergi sistemi ayrıca kapitalist sistemin kendi yeterli ciddi kaynaklarını sermayedarlara peşkeş çekip, (bu halkın malıdır) halkın sırtından vergilendirme ile devlet yönetmesi asla unutulmamalıdır.
Dostça kalınız.

Müslüman geçinen İran gerçeğinden bir kesit

2009-08-10T16:24:00.003+03:00

Bazen, bazı konularda sözün bittiği yer deriz ya...
İşte size kanlı canlı bir örnek, buyurun...
Bugünkü Milliyet Gazetesi'nden aynen alınmıştır.
Kerrubi’den gözaltında tecavüz iddialarının soruşturulması çağrısı
İran’ın reformcu cumhurbaşkanı adaylarından Mehdi Kerrubi, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ardından çıkan olaylarda gözaltına alınan bazı kişilerin tecavüze uğradığı iddialarının soruşturulmasını istedi. Kerrubi’nin internet sitesindeki açıklamaya göre, Kerrubi, İran Düzenin Yararını Teşhis Konseyi Başkanı Ayetullah Ali Ekber Haşimi Rafsancani’ye 10 gün önce yazdığı bir mektupta, bazı üst düzey yetkililerin kendisine gerçekten utanç verici konuları anlattıklarını, buna göre bazı genç erkek ve kadın tutuklulara tecavüz edildiğini belirtti.Mehdi Kerrubi’nin, Rafsancani’ye bu olayın araştırılması çağrısında bulunduğu ifade edildi.
Evet...
Yorum tamamen sizlerindir
Dostça kalınız.

Putin'in ziyareti

2009-08-07T11:07:00.003+03:00

Vladimir Putin'in yaptığı ziyaret üstüne olarak, “Bu istişarelerden ne çıkar?”, “Sizce bu nedir?”, “Gerçekten basından duyduğumuz gibi, ülkemiz çıkarları söz konusu mudur?” gibi sorular aldım.
Kıymetli dostlarım; İmzalanan bir sürü anlaşma olduğunu, bazı konularda anlaşma ve mütabakat sağlandığını öğrendik.
Ne var ki; bu konuşulup anlaşma sağlandığı söylenen konular çok net olarak kamuoyu ile (medya dahil) paylaşılmadı. Ayrıca, imzalanan anlaşmalarında taraflarca ne tür istekler ve ödünleri kapsadığı konusunda da açıklık henüz yok.
Devletin tepesindeki kişilerin; “Çok verimli bir toplantı-ziyaret oldu” demeleri şahsen bendeniz için geçerli değil.
bir şeylerin netleşip açıklığa kavuşması gerek.
Muğlak ifadeler ve kaçamak cevaplar şu ana kadar gözlemlediklerim.
Dilerim dağ fare doğurmaz.
Bölge ülkeleri olarak, gerek ülkemiz ve gerekse Rusya’nın ticaretten, bölgesel stratejilere ortak politikalar üretmesine aslında ihtiyaç vardır.
Bunun böyle olması her iki ülkenin yakınlaşması ve dirsek teması, sıcak bölgemizde stratejik olarak da önem arzetmektedir.
Keza; ülkemiz sınır sorunları ile Rusya’nın özerk idareler-yönetim sorunları bir noktada örtüşmektedir.
Anlatmaya çalıştığım gibi, bu her iki ülkenin çıkarlarını da içermektedir.
Şu da var ki; AKP gibi bir yönetim muhataptır. Ne devlet adamlığı ne yönetim anlayışları kesin olarak güven vermemekte.
Dahası, güvenin ayrıca açacağı büyük yara ve kayıplarda düşünülmeli…
Bu nedenle, sonuçlar tam olarak elimize geçmeden, somut verilere ulaşmadan konuşmak son derece yanlış diye düşünüyorum.
Bir şeyler söyleye bilmemiz için bir süre daha gerekecek gibi görünüyor….
Dostça kalınız.

Fitre ve zekat belirlenmiş(!)

2009-08-05T11:14:00.002+03:00

Dini Soruları Cevaplandırma Komisyonunun yaptığı toplantı sonucunda; 2009 Yılı Ramazan ayının başlangıcından, 2010 Yılı Ramazan ayının başlangıcına kadar olan sürede fitre miktarı 6,50 TL olarak belirlendi.
Fitre, 1 kişiye verilen ve 1 öğün yemek karşılığıdır.
Şimdi bunu günde 3 öğün ve aylık toplam 90 yemek olarak hesaplayın.
Ve asgari ücret miktarı ile karşılaştırın. Asgari ücret alıp, üstelik aile geçindiren insanların halini düşünün.
Yine bu hesaptan yola çıkarak emekli insanların halini düşünün.
1 emekli maaşı ile yaşayan karı koca, görüldüğü üzere ancak karnını doyurabilmekte.
Gerek emekli ve gerek asgari ücretle çalışan olarak geçinmek mucizeden de öte.
Geçtim kira gerçeğini ve asgari yaşam standartlarını. Görüldüğü üzere, 2 kişilik bir ailenin yemek ihtiyacının ötesinde faturalarını bile ödemesi imkansız.
Bu 6.50 TL. asgari geçim indirimi, emekli maaşları ve asgari ücretin belirlendiği kriterlere bakılarak ortaya koyuluyor.
Fakat bu ölçülere dikkatle bakıldığında, aslında bu kararın oldukça zor verildiği bu rakamın ortaya koyulmasında çok ter döküldüğü net olarak görülmekte.
Çünkü, rakam bu haliyle bile hiçbir ölçüye uymamakta.
Dediğimiz gibi fitre sadece 1 öğün yemektir.
Emekli maaşı ve asgari ücretler ise refah payı (!) dahil pek çok şeyi içermektedir.
Şimdi burada sadece yemek olarak hesap yapılacak olsa, 1.5 ila 2.5 TL arasında bir rakam ortaya çıkacaktı.
Bu rakam emekli ve asgari ücretlinin gerçeği…
Şimdi… Eğer bu rakam verilecek olsa 2 yerden balon yapacaktı.
1. Halk; “Bunu versen ne olacak vermesen ne olacak” diyecekti.
2. Fitre ve zekatlar, tarikat - cemaat lider ve yöneticilerinin emri ile müridlerce bir havuzda toplanmaktadır. Bu ülkede en az 20 milyon mürid olduğunu düşünün… Bu gelirin düşmesi kimsenin işine gelmez…
Fitre-zekat, başka ifade ile sadaka-i fıtır günümüzde artık geçerli değildir.
Ama anlatmaya çalıştığım gibi, tarikat ve cemaatlere ayrıca bir kaynak olduğu için gerçekler konuşulmuyor ve aksine ört-bas ediliyor.
Fitre ve zekatın verildiği dönemlerde, devlet yoktu. Halktan vergi alıp, bu vergiyi o toplumun ihtiyaçları doğrultusunda kullanan bir yönetimde yoktu.
Kabile toplulukları, ihtiyaç sahipleri için bu tür yardımlaşmalarda bulunurdu keza dinimizce emir olması da zaten bu nedene dayanmaktadır.
Oysa günümüzde, devlet; gerek ülke insanının ihtiyaçları ve gerekse ülke genel ihtiyaçlarını gidermek için her çalışandan, her hizmetten vergi almaktadır.
Örneğin; Kimsesiz çocuklar-Kimsesiz yaşlılar-yoksul vatandaş ve aileler için barınma birimlerinden, aş evleri ve sosyal destek unsurlarına kadar her şeyi yüklenmiştir.
Bu konuyu konuştuğum tarikat-cemaat önde gelenlerinin yaptığı papağanlığa sizinde alet olmamanızı dilerim.
“İyide… Devlet herkese, her ihtiyaç sahibine yetişemiyor ki…”
Sanki bunlar yetişiyor da ihtiyaç sahibi mağdur kalmadı…
Ayrıca vatandaş olarak bu beni-bizi hiç alakadar etmez. Çünkü; ben-biz görevimizi yapıp vergimizi paşa paşa ödemişiz. Burada bu verdiğimiz eğer gerektiği şekilde harcanmamış, ihtiyaç sahibine ulaşmamış ise bu tamamen yöneticilerin vebalidir.
Yüce kitabımızda; bu konuda yöneticileri çok ciddi uyarmaktadır.
Sözü gelmişken, yardımlaşma ile ilgili bir konuya daha değinip bağlamak istiyorum.
Peygamber Efendimiz; “Cuma namazlarına katılın” demiştir. Ve ardından çok ciddi bir söz söylemiştir; “Mazeretsiz 3 cumaya katılmayan bizden değildir”…
Peygamber Efendimiz yerden göge haklı idi.
Çünkü bu cuma namazlarında, bölgede yaşayan halkın durumu nerede ise tek tek ele alınır, ihtiyaç sahipleri belirlenir, topluca yapılacak çalışmalar konuşulur, kimin ne yapabileceği netlik kazanırdı.
Bu vesile ile ayrıca, bölge için stratejik kararlar alınır, fikirler ortaya koyulurdu…
Şimdi bir daha düşünün. Peygamber Efendimiz; “3 cumaya katılmayan bizden değildir” derken haklı mıydı haksız mıydı…
Haklıydı…
Ama bugün bu da, devlet, belediye ve yerel yönetimlerce üslenilmiştir…
Söylediğim ve anlattığım açık ve net…
Gerisi sizlerin takdir ve yorumunuza kalmıştır.
Dostça kalınız.

Hamaney-Ahmedinejat gerçeği ve müslüman geçinen avanaklar

2009-08-04T12:54:00.004+03:00

Radikal İslamcıların tüm dünya müslüman ülkelerindeki (o ülkeyi ele geçiren) yönetim ve idare takımı için; “Gerçekte dinle imanla hiçbir alakaları yok. Amaç sadece dinine saygılı ama bilgide kültürde ve dahası akılda eksik insan topluluklarını aldatarak-kandırarak, dini done ve temalarla uyuşturarak başta olmayı sürdürmek ve bu insanların sırtından sömürü sistemlerini yürütmek, çıkarları için kullanmak, bu uğurda dine aykılı tavır-davranış ve uygulamaları bile dinin gerek ve emri diye topluluklara hayasızca-ahlaksızca dayatmayı sürdürenler…” dedik ve diyoruz.
Burada aslında en zor ve hatta nerede ise imkansız olan, bu aldatılan-kandırılan-sömürülen dahası aşağılanan cahil topluluklara ulaşılamaması. Bunlarla konuşulup, sorunların ve gerçeklerin adam gibi paylaşılamaması. Önyargılar ve şartlanmalar bu kapıları açılması nerede ise imkansız şekilde kapatmış durumda ki; bunun böyle olması için bilhassa çaba gösterildiği gerçeği de asla unutulmamalı.
İşte buna bir örneği 2 gündür İran gerçeğinde yaşıyoruz.
Tüm gelişmelerden, yaşanan traji komik olaylardan, yaşanan çıkar hesaplarından bizlerin haberi elbette var ve oluyor ama bu pisliğin peşinde koşan dingillerin dünyadan haberleri yok.
Nasıl olsun… İzleyecekleri yayınlar bile kendilerine emrediliyor. Bu yanlı yayınlarda da gerçeklere asla yer verilmemekte…
Hatırlarsanız; Ahmedinejad’ın, “İsrail halkıyla dostuz” diyen dünürünü Cumhurbaşkanı Yardımcısı atamak istemesi üzerine, Hamaney’in başında lider olduğu muhafazakar geçinen kanat ayağa kalkmış, Ahmedinejad’a söylemediğini bırakmamıştı…
Kapalı kapılar ardında Ahmedinejad ve Hamaney konuştular. Gittikçe büyüyen muhalefet karşısında ellerindeki kaleleri kaybetmemek, çıkarları yitirmemek elbette önemliydi.
Anlaştılar ve Ahmedinejad bir açıklama yaptı:
“Biz, dini liderimizle baba oğul gibiyiz”…
İşte bu kadar… Halka sadece bunun duyurulması yetti de arttı bile…
Ve sonrasında; Ahmedinejad, dini lider Ali Hamaney’in onayıyla resmen ikinci kez İran Cumhurbaşkanı oldu. İki haftalık gerginlikte böylece son buldu.
Haber basınımızda bugün; “Ahmedinejad, dini lideri omzundan öptü” olarak yayınlandı.
Bu arada, unutulan, es geçilen bir husus; “Peki dünür ne oldu?”
Ne olacak… Cumhurbaşkanı yardımcılığı görevine atandı bile.
Dostça kalınız.

Gözler hukuk devleti(!) görsün. Alın size yeni bir aklama daha...

2009-08-03T14:43:00.001+03:00

13. ağır ceza mahkemesi Danıştay saldırısı davasının 1. Ergenekon davasıyla birleştirilmesine karar verdi.
Şimdi bu işin Türkçesini konuşalım.
Danıştay’a ve Cumhuriyet Gazetesi’ne yapılan gerici-yobaz saldırılara maske takıp gizlemek. Dahası bu dava ile ilgili olarak gerçek suçluların ekmeğine yağ sürmek ve onları korumuş olmak.
Bu ülkedeki gerçek vatanseverlerin uyduruk isnatlarla yargılandığı (aslında yargılayacak yada yargılanan da bir şey yok, bu insanların içerde tutulması gerekliliği söz konusudur) Ergenekon Davası’na bu davanın da birleştirilmesi tamamen oyun.
Gün gelip Ergenekon Davası düştüğü, içerdekilerin birşekilde (!) dışarıya çıkmaya başladıkları gün, diğer davaların artık lafı bile edilemez olacaktır.
İşte gerçek amaç…
Bu işin daha pek çok ayrıntısı var ama dahasını konuşmanın pek anlam taşıyacağını zannetmiyorum.
Sözün bu kadarını anlayan, zaten gerisini de anlar.
Sözün bu kadarını anlamayana-anlamak istemeyene neyi anlatsan zaten boş…
Dostça kalın.

Şeriat dedikleri keyfi uygulamalar

2009-07-30T12:59:00.001+03:00

Suriye’li bir gazeteci bayan, arkadaşları ile gittiği bir restaurant da polis tarafından tutuklandı.
Daha sonra mahkemeye çıkartılan gazeteci bayana atfedilen suçlama; “Ahlak dışı kıyafet giymek”.
Neymiş bu ahlak dışı kıyafet?
Pantolon giymiş olması…
Sonuç: Şeriat mahkemesinin kararı; Kırbaç ve para cezası.
Evet… Bu haber bugün pek çok yayın organında vardı…
Ayrıntılar buralardan izlenebilir. Ancak özünü aldığım bu haberin üzerine bazı şeyler söylemek ihtiyacı duyuyorum.
Cahiliye dönemi, cahiliye dönemi deriz ama bu konuda gerçek bilgi sahibi iyi bilir ki bu tür uygulamalar o dönemde bile yoktu. Keza; kadına şalvar dayatması bu döneme rastlar.
Şeriat ve şer-i hükümler esasen tamamen din hükümlerine dayanır ve keyfiyete asla yer yoktur. Bazı çelişkili durumlarda şeriat mahkemeleri bile zamanın ehil din bilimci ve alimlerine müracaat ederek takva ve beyan istemek durumunda kalmışlardır.
Gerçek şeriat mahkemelerinin yasası Kuran-ı Kerim olmuştur ama ne yazık bu çok kısa bir süre uygulanabilmiştir.
Dini yönetimin despot ve totaliter yapısı Kuran ile çelişki yarattığı gerçeği apaçık ortaya çıkmaktadır çünkü…
Dinimiz asla bu tür yönetime izin vermeyip, tamamen demokratik bir uygulamayı yönetime emretmektedir…
Kanıtlar; Son din İslam ve son peygamber Hz. Muhammet’tir ama dünya nüfusunun çoğu Müslüman değildir…
Senin dinin sana benim dinim bana diyerek kestirip atmıştır…
Kimse kimsenin yaşam biçimine müdahale etmeyecek, bu konuda söz dahi (dedikodu) söylenmeyecektir…
Hayatını düzgün ve huzur içinde idame ettirmek için gerekirse dinini saklayacak, dini görevlerini yapmayacaksın. Böyle bir durumda; Kişinin kalp ve nefsine bakılır…
Adam olana insan olana, gerçekten bir şeyler anlamak istiyorsa bunlar yeterde artar bile.
Hoş… Kendimiz konuşup kendimiz dinliyoruz, çünkü; Kuran-ı Kerim şöyle buyurur:
“Onların gözleri kapanmış, kalpleri mühürlenmiştir. Onlar ki artık anlayamazlar”…
Dostlarım… Doğru yol için bile Allah’ın destek ve yardımına muhtacız.
Allah, irfanımızı arttırsın, doğru yoldan ayırmasın…
Dostça kalınız.

İslamcı burjuvazi

2009-07-29T10:29:00.002+03:00

Müstakil (tamamen tarikat ve cemaat yapılı olması nedeni ile üyeleri ve kendi yapısı içinde, Müstakil değil Müslüman kelimesi kullanılır) Sanayiciler ve İşadamları Derneği’nin (MÜSİAD) kurucu Başkanı Erol Yarar’ın Eyüp’te yapılan bir toplantı sırasında, basına verdiği demeçte; “Bu dernek eski ve yeni ayrımı (tanımı) ile yeni burjuvazi tabakası yarattı” sözleri konuşuluyor.
Başkan Ömer Cihad Vardan ise bu sözleri hem eleştirmeye ve hemde konuyu ört-bas etmeye çalışıyor.
Bu konuda çok fazla konuşmaya gerek yok.
Özal döneminden başlayarak, bugünkü iktidarla tavana vuran; faizsiz ve pek çoğu geri ödemesiz, 50 ve 70 yıllık kredilerin kimlere verildiği, nasıl verildiği, nasıl bir uygulamanın yapıldığı gün gelip belki ortaya çıkarsa (ki; hiç sanmıyorum) Yarar’ın sözünü ettiği burjuvaji gerçeği de tüm çıplaklığı ile ortaya çıkar…
Bunlar sözde Müslüman dini bütünler. Söze geldiği zaman “bir lokma bir hırka” derler ama bu kesimin sadece kullandığı binek araçlara bakmak bile, anlayana çok şey anlatır…
Tarikat ve cemaat liderlerinin bir ayağı artık köy köşelerinden çok uzak ve farklı olan Avrupa-İstanbul-Ankara-Akdeniz ve Ege bölgelerinde…
Büyük ağalar ise artık köylerini ve kendi bölgelerini buralardan yönetmekte. Çocukları şimdilerde kendi bölgelerini-yörelerini-köylerini bile tanımamakta…
Bu halkın, kendi eliyle ateşe koyduğu bu pilav daha çooook su kaldırır…
Dostça kalınız.

HSYK toplantısı sonucu, beklenen oldu

2009-07-28T08:11:00.002+03:00

HSYK toplantısından sonra, Ergenekon savcıları hakkındaki suç duyurularının işleme konularak soruşturma başlatılması ve somut hukuka aykırılıklara rastlanması halinde soruşturma raporlarının karara bağlanması için HSYK’nın önüne getirilmesi kararı verildi…
Aldatmaca aldatmaca aldatmaca…
İnsanı aptal yerine koyan bu olaylar bezdirdi.
Hukuka aykırılıklara rastlanması halinde, her yargı mensubunun ünvanına bakılmaksızın hakkında takibat ve soruşturma açılabileceği zaten hukukumuzda mevcut.
Ne var ki; Adalet Bakanlığı bu kapıyı ister açıyor ister kapatıyor.
Bu soruna çare gerçek çözümdür ama bunu yapabilecek adam ve yürek mi var…
Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu; Ergenekon savcılarının soruşturulabilmesi istemi önüne geldiğinde eli ayağı birbirine dolandı.
Adalet Bakanlığı’nın yargı önünde “taş” olduğunu söyleyemedi.
Sonuç; 3-5 savcının yeri ve görevi değişti.
Eeee. Bu zaten gerekliydi. Görevden alınıp, bu kişiler unutturulmalı idi.
Bu zaten oyunun kuralı…
İşte bu dolmaları adama böyle yuttururlar.
Dostça kalınız.

Kalem kullanmak

2009-07-27T10:09:00.001+03:00

Dün okuduğum yazısında, Hasan Cemal; “Demirel’in, Özal’ın ve Tayyib’in Kürt sorununu yüreklerinde ne kadar hissettikleri” konusunda fikirlerini aktarmış…
Düşündüm de; Güleriz ağlanacak halimize – Aç tavuk kendini buğday ambarında sanırmış – Hem kel hem fodul – Ayranı yok içmeye gibi ve benzeri sözler geldi aklıma…
Sanki bu ülkede tam demokrasi uygulanıyor, sanki bu ülkede hukukun üstünlüğü ve yasalar istisnasız uygulanıyor, sanki bu ülkede insan hakları ve sivil toplum örgütleri yerli yerine oturmuş, sanki bu ülkede bağımsız yargı tam olarak işliyor, sanki bu ülkede basın-medya kültürel gelişmesini bihakkın tamamlamış. Daha sayayım mı? Ne dersiniz gerek var mı?
Evet… Bir ülkede azınlıklara verilecek haklar, ülke halklarının eşitliği ve kendi kültürleri çizgisinde bakılacak olursa, asgari bu doneler yerli yerinde olması gerektir.
Örneğin; İngiltere’nin “Birleşil Krallık” yutturmacası…
Yada Amerika, “Birleşik Devletleri” dolması…
Eeee… Adamlar mecburen sömürdükleri ülkelere (sözde fasulyeden) bayraklarını iade etti.
Bunun aksi olarak; ETA’sı, İRA’sı, Mormon’ları ve dahası neler yaşandı, ne acılar çekildi malum…
Ama ülkemizdeki Kürt olayına aynı pencereden bakamayız.
Zaten bu gerçeğin, bilenlerce saklanması-adam gibi dile getirilmemesi, çıkarı olanların birde üstelik ört-bas etmesi, dillendirilmesini engellemeleri, bu konuda bilgi ve kültür yoksunlarının çal-çene konuşmaları yada çala kalem yazmaları ve ayrıca ülkemiz üzerinden oynanan oyunları düzenleyen ve alet olanların, bu kaosu ve karmaşayı sürdürme çabaları işte bizi bu günlere bu noktaya getirdi.
Dostlarım…
Burada, kendimce bir çözüm yada yol haritası filan sunmaya kalkmayacağım.
Kaldı ki; bu siyaset bilimine ve ülkeler andlaşmalarına yada hukukuna da aykırıdan öte saygısızlık, haddini aşma olur.
Ancak; ben kimsenin duygularına, bağlantılarına, göbek bağlarına bakmadan doğrudan zaten orada öylece duran gerçeği ve asıl çözümü bir kez daha hatırlatacağım.
“Misak-ı Milli”…
Bu tek yönlü ve tek boyutlu değildir.
Ve… Misak-ı Milli sadece sınırlarla tanımlanmaz-tanımlanamaz…
Bu ülkede yaşayan azınlıklar bile bunu benimsemiştir.
Bunun en çarpıcı kanıt ve örneği; Türkiye’deki Yunanlılar “resmen rum” adını almış ve benimsemişlerdir. (Osmanlı döneminde rum kelimesi sadece yakıştırma idi ve Yunanlılar bu yakıştırmayı reddetmişlerdir. Osmanlı dönemini anlatan sayısız eserde bu konuya yer verilmiştir)
Bölgedeki aşiretlerin (akrabalık konusu) Hatay-Suriye tek istisnadır.
Kaldı ki; zaman içinde bu konuda çözüldü…
Burada diğer bir gerçek kanıt, ilk mecliste yer alan kişiler ve temsil ettikleridir.
Efendiler…
Cumhuriyet kurulduğunda, ülkemizdeki her cemaat “O” metnin altına imza koydu.
Gerçekler ortada…
Gerçek dedim aklıma geldi…
Demirel’i, Özal’ı, Tayyib’i kimler nerelerden ve neden bulup çıkardı.
Bu millet unutkandır. Kalem dediğin bunları hatırlatır.
“Yap” emri ile gelenden, hangi “yüreğindekini hissetmek”…
Dostça kalınız.

Kısmetse, yakında sizlerle olacağım

2009-07-20T13:57:00.002+03:00

Kıymetli dostlarım...
Her birinize ayrı ayrı teşekkürler ederim.
Sizlere belki tuhaf gelebilir ama şu gerçektir ki;
Yaşama, nefes alma, ayakta durma istek ve direncini bir noktada sizler verdiniz...
İyi ki varsınız.
Ayrıca; "saygı" bizden efendim.

Kendimi oldukça toparlamış durumdayım. Yardımcı olan, desteğini esirgemeyen öncelikle aileme, yakınlarıma, dostlarıma ve unutulması imkansız sağlığım için koşuşturan Göztepe Kroner ve Göztepe Şafak Hastanesi kalp uzman doktor ve yardımcılarına minnettarım.
Sağolsun varolsunlar...

Canlarım... Can dostlarım...
Bir süredir, ucunu kaçırdığım gündemin peşinde, boşlukları doldurmakla, kaçırdıklarımı yakalamakla meşgulüm.
Bu nedenle 1 hafta kadar daha zamana ihtiyacım olacak.
Yani; kısmetse, yakında sizlerle olabileceğim...
Şu an bunun mutluluğunu yaşıyorum.
Hepiniz kendinize iyi bakın :D
Sağlıklı günler dileklerimle
Dostça kalınız.

Yüreğime(!) bakamadım...

2009-06-12T23:10:00.002+03:00

İnfarktüs...
Bugün kıymetli dostların yazılarına bakıyorum.
Dostum Gayyor bağışlasın(!)
Yüreğime bakamadım...
3 stand ve 1 balon uygulaması
şimdilik bu...
Yarını kim bilir?

Gayyor!
Bir bakış açısı olarak,
eleştirilerinde haklılık payın var...

Bugün, keşke bu bakış açısının
doğrudan tartışılmazlığını
yaşasaydık!

Daha detaylı anlatı için
biraz (sağlık nedeni ile) zamana
ihtiyacım var.

Sizleri bende özledim.

Dostça kalınız.

Askerimizin sözde "fırçası"

2009-04-16T10:09:00.004+03:00

Bazı dostlar, sağ olsunlar “ne kadar yanıldığımı görmem gerektiğini” söylüyorlar.
Buna gerekçe olarak da; ordumuzdan gelen son açıklamayı işaret ediyorlar.
Ordumuza, haksız ithamlarda bulunuyor muşum. Falan da filan…
Hele ki; okumuş yazmış insanların “kör”lüğü beni deli ediyor.
Dünya siyasi geçmişine bile bakmadan, kör gözüm parmağına davranışlar da yıldırdı.
En basit örnekle, Fransa’daki giyotinleri bile gözden kaçırıyor bizdeki sözde aydın takımı.
Artık cevap vermekten bıktım usandım.
Gerçekte bu konu ile ilgili çok yazım olmakla birlikte, arşivimdeki en yakın tarihlisini (10 ay önce) seçtim. Buyurun, 1 harfine dokunmadan yeniden önünüze koyuyorum.
15 Haziran 2008 Pazar
Askerimizi yine kızdırdılar...
Evet…Şahsen beklediğim oldu.
Ordu yine; “Çık çık çık… Çok ayıp, bu yapılanlar yakışmıyor… Bakın bizi çok üzüyorsunuz…” dedi.
Yarın da; “Ama ayıp oluyor… Yapmayın böyle yaramazlıklar”…Öbürgün de; “Size o kadar, müsamahakar davranıp, başımızın üstüne çıkardık. Kadir bilinde bari orduya bulaşmayın. Bu size yakışmıyor. Bu hareketinizi alenen kınıyoruz” diyecektir…
Kırılan onca cama rağmen, askerimiz elindeki o topu kesmeyecek, bir baba şevkati ile yaramaz çocuklara iade edecektir.
Bu böyle bir süre daha sürüp gidecek, bizlerde “la havle” çekerek izleyeceğiz.
Ama bir farkla, orduya bulaşmalar daha bir dişli, daha bir cüretli, daha bir küstahça olacaktır.
Olmaması mümkün mü?Bugünkü, ordunun tavrı ile hayır.
Aydın geçinen vatan hainlerinin; “Aman demokrasiye bişi olmasın” feryatlarına kulak veren, gerçekte olmayan meclisimizde, sorunların demokratik çözümünü düşünenlerin dümen suyunda, baskı altında kalan ordumuz elbette bu yumuşak karnından yakalanacaktı.
Oysa; İç Hizmet Yasası tartışmasız olarak ordunun bu yumuşak karnından yakalanmasına, izin vermemektedir. Ama bu yasa neden uygulanmıyor anlamak mümkün değil…“Anlamak mümkün değil” şeklinde ifade ediyorum.
Çünkü; anladıklarıma, yine şahsım adına inanmak istememek için direniyorum.
Daha önceki yazılarımda da değindiğim gibi, siyaset bir bilim dalıdır. Kendine özgü bir yapısı, ve bu yapının oda ve duvarları vardır. Bu yapı asla değiştirilemez bir özelliğe sahiptir.
Tercih olarak bu yapının herhangi bir yerini seçebilirsiniz. Kapitalizm salonu, Faşizm koridoru, Liberalizm odası, Komünizm bahçesi, Sosyalizm Terası filan gibi.
Ama kimse bu yapıya tünel açıp başka bir geçiş yapamaz. Kimse yeni bir eklemede yapamaz. Bu mekana, çekme kat filanda öyle mümkün değildir. Ayrıca bahçesine yada çevresine çadır filanda kurulması düşünülemez dahi.
Yalnızca, yine tercihlere göre odalar arasında gezilebilir. Buradaki bazı değerler başka odalara taşınabilir. Bu değerleri taşıma işi de her odanın sahiplenenleri arasında zaten bazıları tarafından yapılmaktadır. Zira bazı sahiplenenler diğer odaların yerini bile bilmemekte olabilmektedir.
Şimdi, bu yapıdan çıkan insanlar yola çıkarken avludaki kürsüde bir konuşma yapar ve yol haritalarını ortaya koyarlar. Bu ortaya konulan yol haritaları, bellidir. Bu çıkılan yollar bellidir. Gidilecek menziller de bellidir. Ulaşılacak noktalarda. Burada birileri kalkıp; “Yok biz yolun burasında şuraya sapacağız” diye bir şey asla söz konusu olamaz.
Tam burada bir soru; “Peki bu yolu değiştirmek hiç mi mümkün değil. O zaman bu demokratikte olmaz…”Evet. Elbette farklı yollar seçim hakkı vardır. Ama çok önemli bir şartla. Önce geri dönecek. O avludaki kürsüye tekrar çıkacak ve yeni yolunu açıklayacaksın.
Siyasetten gerçekten anlayanlar bu anlatımımı çok iyi anlamışlardır. Ama ben biraz daha DemotikE olayım.
Siyaset raylarındaki hareket eden trenlerin yolları değişmez. Hattı ve durakları bellidir. Bu hareket eden trene binen Eskişehir yerine İzmir’e gitmeyi göze alır mı dersiniz. Yok böyle bir şey… İşte bu nedenledir ki, ordumuzda zaman kaybetmekte, ve hareket eden trenin makas değiştirmesini beklemektedir.
O makaslar çoktan kaldırılıp atıldı. O raylar çoktan tek yönlü hale getirildi.
Ve bilmem ordumuz görüyor mu ama o tren var ya….
Tam kışlanın üzerine ve tam yolla geliyor…
Dostçakalın.

Seçim sonuçları ve "karamsarlık" eleştirileri

2009-04-07T08:43:00.001+03:00

Bir mahalli seçim dönemini geride bıraktık.
Ülkemiz için acı ve korkunç tablo, çok açık ve net olarak önümüze çıktı.
Yapılan seçimlerin genel seçim değil doğrudan mahalli seçimler olduğu ve mahalli seçimlerin genel seçimlere kıyasla farklı bir yapısı rüzgarı olduğu gerçeği ve orantı hesaplarını bu gerçekten hareketle yapmak gereği her nedense bu seçim sonunda tamamen unutuldu yada unutturuldu.
2002 seçimleri sonuçları aşağıda;
Küsuratları olan bu üç partinin sadece net sayılarını (oy oranlarını) veriyorum.
AKP % 34 – CHP % 19 – DEHAP % 6
Ve mahalli seçimle önümüze dökülen rakamlar
2009 mahalli seçimleri;
AKP % 38 – CHP % 23 – DTP % 11
(Not: Birileri kasten ve ısrarla, gerçeğin aksine DTP % 4 yalanını uyduruyor. % 4 olmuş olsa bu belediye kazanımı mümkün mü?.. Burada hesap başka. Zaman olursa bu hesabın ne olduğunu da ayrıca yazacağım.)
Evet kazanılan belediye sayısına gelelim;
AKP 493 – CHP 181 – DTP 58
Ve tam burada hemen ekleyelim önceki mahalli seçimde DEHAP sadece 6 belediye almıştı…
Şimdi önümüzdeki bu tabloya rağmen; “AKP kan kaybetmiştir – AKP’de oy kaybı var – AKP inişe geçti – AKP’nin burnu sürtülmüş oldu” filan gibi saçma sapan yaklaşımlar artık resmen asabımı bozuyor.
Bakın…. Hep söyledim yine söylüyorum.
Tarikat ve cemaatler tamamen Kürtlerin ellerinde.
Ve her geçen gün bu cemaatlerin yapıları her açıdan büyüyor ve hele ki mürid sayıları baş döndürücü şekilde artıyor.
AKP ve diğer radikal İslamcı partileri asla ama asla bu tarikat ve cemaat ilişkilerinden uzak tutmayın. Başta AKP islamcı partilerin tamamı bu hamurun içindedir.
Yazılarıma bakın.
“Bu mahalli seçimlerde Kürtler (doğrudan tarikatlar) kendi bölgelerinde AKP yerine DTP’ye oy verecekler demiştim.” İşte bu oldu.
Başka bir ifade ile, ülkemizde radikal islamcılar azalmadı aksine çoğaldı.
“Karamsar davranış ve tavırlarım”dan şikayet eden dolu…
Üzgünüm.
Ben sizler gibi gerçeklerden kopuk yaşamıyorum. Ben sizler gibi olmayan pembe hayal ve tablolar peşinde de koşamam. İyimserlik adına toplumdan gerçekleri saklayamam ve gerçek olanı ört-bas edemem.
İşte size net bir örnek ve bağlayalım konuyu;
2007 de bir tarikat şeyhinin Anadolu’daki mekanına haftada toplam 5-6 otobüs gitmekte idi.
Bugün o mekana günde ortalama 7 ve hafta sonlarında (cumartesi – pazar) yine ortalama 20 otobüs gitmekte..
Kan kaybının olduğu doğru.
Ama bu kayıp doğrudan cumhuriyetçilerde…
Dostça kalın.

29 Mart seçimlerinin gerçek sonucu budur

2009-03-31T12:05:00.001+03:00

Evet…
Bir seçimi daha geride bıraktık.
İki gündür izliyorum. Her kafadan bir ses çıkıyor…
Ama duyulması gereken “ses” yok…
Bugün, söylenecek ve konuşulacak gerçekte çok şey olmakla beraber, ben oldukça önemli olan bir tek hususa değineceğim.
Tüm radikal İslamcı partiler (kabaca) ortalaması;
(Cumhuriyet yerine şeriat isteyen ve tarikat cemaat liderlerinin ayakları altında paspas olan Müslüman geçinip, hep şerefsizliğe bulaşanlar.)
% 50
Tüm Faşist partiler (kabaca) ortalaması;
(Sözde milliyetçi görünüp, siyaseti ve Türkiye gerçeklerini fark edemeyen bilgisiz cahiller.)
% 20
Tüm vatan haini bölücü partiler (kabaca) ortalaması;
(Güneydoğu’dan başlayarak ülkenin her yanında hainlik ve alçaklıklarına aralıksız devam eden başka ülkelerin oyuncağı olan eğitimsiz ve “hiç” kimlikli insan müsveddeleri.)
% 15
Geriye ne kaldığı(!) ortada….
Seçimin gerçek sonucu olan önümüzdeki tablo budur.
Dostça kalınız.

Tunceli'ye giden 5 TIR ve gerçekler

2009-02-05T10:32:00.000+02:00

AKP’nin, Tunceli’ye yaptığı beyaz eşya kampanyası kapsamındaki yardım konuşuluyor.
İktidar için, çetin rakipler olan Kamer Genç ve Kemal Kılıçdaroğlu’nun bölgesi olan Tunceli’de bu atak CHP’de kazanı kaynatıyor.
En fazla güldüğümde; “Bu, AKP’ye puan kazandıracak” hayıflanmaları.
Sanki bu dağıtım olmasa sonuçlar farklı olacak…
Bu dağıtımın gerçek amacı zaten Tunceli’de işi sağlama almak değil ki…
O seçim, daha şimdiden zaten kazanıldı.
Seçimle işin resmiyete dönüp, ciddileşmesi sadece seçim presedürünün tamamlanması gerekliliği, hepsi bu.
Bu yardım adı altındaki dağıtımın gerçek amacı başka.
Hep anlatıyoruz…
Radikal İslamcılar devasa paralar toplamakta.
Bunun minik parçaları dağıtılmazsa olmaz. Daha düne kadar Filistin’e yardım diyerek milyon dolarlar tarikat ve cemaatlerin cebine indi.
Bu işler sanıldığı gibi o kadar kolay olmuyor. Müslümanım deyip adam dinden çıkmış, yalan ve iftira yaşamının bir parçası haline gelmiş. Dönen dolapları bildiği halde, müridlerden hem gizlemek zorunda ve hemde aldatılan insan sayısını arttırmakla görevli binlerce insan var çevrelerinde.
Bunlar elbette beslenmeli. Bu insanların sırtları elbette sıvazlanmalı. Ve elbette bu insanların ağızlarına birer kaşık bal çalınmalı. Bu olmazsa olmaz…
Yani sonuç olarak bu mallar, valiliğin ve belediyenin açıkladığı gibi ihtiyaç sahiplerine filan gitmiyor.
Sadece yandaşlara gidiyor.
Şimdi bu noktada, herkesin yanılgıya düştüğü 2 hususa değinelim.
İlki şudur; Belediyeden yardım alan ihtiyaç sahibi kişiler sefalet içindedir. Bu insanlar günlük bir lokma ekmeklerini belediye yardımlaşma aş (yemek) evlerinden alırlar.
Şehir, il ve ilçelere göre farklılık gösteren para yardımı alırlar. Bu 100 liradan başlar ve 400 lirayı asla geçmez. Bu garip nasıl olacakta bu beyaz eşyaları kullanacak? Fırın alsa yemek mi pişiyor evinde?
Çamaşır makinesi yada bulaşık makinesi alsa, acaba hangi eşyası var ki yıkasın…
Ya halılar mobilyalar? Onlar hangi eve konacak? Bilgisayarı kim kullanacak?
Hadi… Bu cevapları sizler verin.
Gelelim ikinci hususa;
Yandaş işyerlerinden toplanmış çoğu defolu ve iade edilmiş eşyalar. Çok az kısmı ise kalitesi yerlerde sürünen mallar.
Çürük çarıktan vergi avantajı kazanıp ellerini ovuşturanlar bir yanda…
“Fitre ve zekatımı bu şekilde ödemiş oldum” diyenler öbür yanda.
Bu arada, hesap kitap sorulmayan vakıfların iç ettiklerine bu tür çalışmaların kılıf olması da cabası…

İşte… İktidarın, Tunceli’deki 5 TIR dolusu buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, fırın, bilgisayar, şofben, halı ve mobilya malzemesi dağıtımı hikayesinin aslı bu…

Dostça kalınız.

Davos-İsrail-Coca Cola

2009-02-02T12:24:00.000+02:00

Erdoğan, Davos’ta aslanlar gibi kükredi.
İsrail’e, ağzının payını Erdoğan verdi.
Simon Perez’i, köşeye sıkıştırdı.
Erdoğan, dünyanın (bilhassa Arap) sesi oldu.
Evet…
Davos ve yaşananlarla ilgili soru yağmuruna tutuldum.
Netice olarak şimdi ne olur?
Hiç…
Asla değişen bir şey olmayacaktır.
Hep söylüyorum, dilimde tüy bitti.
Siyasette duygusallığa yer yoktur. Olamaz…
Bu sadece bizim cahil-bilgisiz insanımızın basit bakış açısı.
Bu konuda çok fazla konuşmaya değer, pek bir şey olmamakla beraber, birkaç hususa değinip bağlayayım.
Sen; “İsrail ürünlerini boykot edelim” diyorsun.
Devletin, İsrail’le ikili ticari ilişkiyi kesebiliyor mu?
Askeri ve bölgesel anlaşmaları askıya almak gibi bir lükse sahip misin?
Bu tür çıkışlar, ABD olsun Avrupa olsun ve doğrudan İsrail kanadından olsun, Filistin bölgesel politikalarını ve onun altyapısı olan BOP projelerini değiştirebilir mi?
Bölge dinamik konjonktürü olarak İsrail ve Türkiye’nin genel olarak içinde olmaklığını gerektiren birlikteliği bozabilir mi?
Yine bölgesel askeri güç dengeleri olarak, bu iki ülke başı çekerken bir birleri ile ayrışması yada zıtlaşması söz konusu olabilir mi?
Uluslararası işbirlikteliği anlaşmalarını hangi ülke yok sayıp, rafa kaldırabilir?
Gerek İsrail’in ülkemizdeki ve gerekse ülkemizin İsrail’deki yapılanmış sermayesini kim yok sayarak, yada önemsemeyerek söküp atabilir?
Dahası var ama siyaset bilimine pek kafası yatmayan halkımıza bunları anlatmak, öyle pek kolay değildir. Çünkü, bu konuda alt yapısı yok.
Burada birde internette çarşaf gibi sayfalarla yer alan, halkımızın aldatılarak, kandırıldığı aptalca anlatıların olduğu, Coca Cola’nın gerçeğine gelelim.
Neymiş efendim, Coca Cola tersten okunduğunda; “Muhammed yok – Mekke yok” muş…
Arapça yazıp okumayı bilmeyen için, bu görüntülere bakıldığında buna inanmamak nerede ise mümkün değildir.
Ama işin aslı bu değil.
Arap alfabesindeki harf yapıları dünyadaki hiçbir alfabede olmayan bir özellik taşır.
Kaligrafi sanatının en büyük nimeti bu alfabenin harfleridir.
İstediniz gibi eğip büker şekilden şekile sokabilirsiniz arap harflerini. Harf yapısı itibari ile anlam (harf anlamı) kolay kolay değişmez…
Burada (arapçayı iyi bilirim) harflerle kaligrafik olarak oynandığı net ve açık olarak ortada.
Eğer arapçayı (kaligrafik olarak) bu şekilde yorumlamaya kalkacak olursak. Daha pek çok çeşitli metinlerin, marka adlarının (Arapça olarak) farklı anlamlarını yakalayabiliriz.
Ben, şöyle bir saat kadar bir zamanımı verdim bilgim (kaligrafi) kadarı ile bir araştırma yaptım.
Arapça harfler kaligrafik olarak değiştirildiğinde, bakın sonuçlara:
NICE=Soysuz.
Adidas=Kitaba inanmayan.
ABD=İnançsız.
TURKIYE (i ve ü yok) = Yalancı-Sahtekar.
Surıye (i yok) = Hafif kadın.
Ice Cola = Muhammet yok mümkünmü.
Bunlar yeterli bilgi vermiş oldu mu bilemem.
Coca Cola’nın satıldığı ülkelerde kaç kişi bu anlamı bilerek içiyor?
Bu ülke insanları Arapça biliyor mu?
İsrail o kadar geri zekalı ki; Bunu yaparak, kazanç yolunu kesecek. Kendi kendisini kazıklayacak öyle mi?
Bir deli kuyuya taş atmış, 10 akıllı(!) çıkarmaya çalışıyor.
Hesap o hesap…
Dostça kalın.

Bu ülke insanının şikayet etme hakkı yok (2)

2009-01-30T11:19:00.003+02:00

Dün dostlarımın bazıları ile bir araya gelme imkanı buldum.
Muhabbet ve söyleşinin temelini kısa ve öz yazmak oluşturdu.
Üç boyutta düşünce sahibi için bu kolay elbet.
Hem yazmak ve hemde okuyanın anlaması için kolay.
Ama burada önemli olan okurun, bu kabiliyeti olması gerekliliği.
Bu ülkede herkesin üç boyutlu düşünebilme kabiliyeti olduğu söylenebilir mi?
Sözün sonunda, bugün yazdığım (dün) yazının “Bu ülke insanının şikayet etme hakkı yok” en kısa yoldan fıkra olarak anlatımını vereceğim dedim.
Bugün sözümü tutup bunu yapıyorum.
Yorum sizlere kalmış.
* * *
Temel ile İdris İstanbul’da gezinirken
bir turist gelip kendilerine bir adres sorar.
Turist; İngilizce sorusuna yanıt alamayınca,
Almanca - Fransızca ve İtalyanca olarak da sorar
fakat bizimkiler yine anlamaz...
İdris:
”Ula Dursun bir yabancı dil ögrenemedik cittu” der.
Dursun:
”Haçen get işine, neye yarayacak ki.
Cörmeymisun?
Ula adam dört dil biliy yine derdini anlatamiy”.
* * *

Evet…
İşte dünkü yazının kısası bu.
Boyutu(!) okura kalmış.

Dostça kalınız.

Bu ülke insanının şikayet etme hakkı yok

2009-01-29T10:09:00.003+02:00

Hayatından, günlük hayat şartlarından şikayet etmeyen yok.
Ağlayıp sızlamayan, “Faturalara yetişemiyoruz” diyen çok.
İşsizlik nedeni ile millet, pek çok aile açlık sınırında…
………
Peki. Ağlaşıp yakınmaya hakkımız var mı?
………
Yerli malı kullanalım diye bas bas bağırırken, bizi kim dinledi.
Tarım ülkesi olduğumuz için, Mustafa Kemal en doğru tespiti koyup; “Köylü bu milletin efendisidir” sözünü bugün bile koskoca ülkede kaç kişi anlayabilmiş durumda.
“Ben, zengini severim” diyebilen, bu küstahlığı gösteren başbakan parçasına; “Haddini bil, ağzından çıkanı kulağın duysun” diyen oldu mu.
Dünyanın en pahalı elektrik, su, havagazı, telefon, doğalgaz gibi olmazsa olmazları için, hangi sivil toplum yada muhalefet; “Bu uygulanamaz. Bu halka zulümdür” dedi.
Gelen bir askeri darbe sonrasında, emekçi-işçinin hakları gaspedilip, sosyal haklarının elinden alınması üstüne; “Kardeşim, sen ülkedeki siyasi kaosu çözmek ve siyasi istikrarı sağlamak için mi, yoksa kapitalistlere hizmet için mi yaptın bu darbeyi?” diyen mi oldu.
Sendikalar, kapitalistlerce ele geçirilip yada işverenlerce kurulan “sarı” sendikalar boy gösterip, gerçek sendikaları teker teker yutarken bu milletin aydınları ne bok yiyorlardı acaba.
Ülkemizdeki binaların %79’u ruhsatsız, kaçak yani hukuk dışı. Bu durumdan dolayı ağlaşmalar yakınmalar diz boyu ama konuya el atan, çözmeye çalışan mı var.
Geçtiğimiz son üç ay içinde en fazla Ümraniye olmak üzere İstanbul’un Kadıköy hariç tüm ilçelerinde toplam 7 bin kaçak bina yapıldığını kaç kişi biliyor ve çözüm arıyor.
Yine İstanbul’da düne kadar çöplük alanı olan bölgelerde toplu konutlar inşa edilirken hangi aydın yada sivil toplum örgütü; “Siz, ne yapıyorsunuz” deyip, konuyu yasaların-hukukun önüne koydu.
Dünyanın en ağır vergileri bu ülkede emekçinin sırtında. Örneğin; 33 işçi çalıştıran bir işyerinin bu 33 işçisi, yılda (kabaca bir ölçü) 360 milyar lira öderken, o işyerinin yine yıllık sadece 55 milyar lira vergi ödemesini hangi akılla izah edebiliriz.
Daha öncede söyledim. İşçi ve emekçi ülkesinde kapitalistlere (sağcılar) oy vererek, kara kapitalizme (sermaye) hizmet eden bu halkın kendisi değil mi…
Bizler; “Kapitalizm-sağcılık her zaman dış kaynak ve destek bulur” dediğimizde, bizi dinleyen mi oldu.
Dünyada sadece ve sadece bizim ülkemizde, işverenin baskısı ile solcu hükümetin düşürüldüğü, yıllar sonrasında dış kaynaklı olarak yine dünyada ilk kez bir sol parti içine yıkıcı kişiler gönderilip içeriden çökertildiğinde hangi aydınımız kalkıp ta düzgün bir eleştiri koydu ve bunu halkımızla paylaştı.
Şerefsiz, onursuz ve haysiyetsizce “tü kaka” dediğimiz Avrupa ve Avrupalının dijital ve teknolojik oyuncaklarına saldırdık. Gelişmişlik ve “adam”lığı bunlarda aradık.
İşimize gelenleri baş tacı ederken, Avrupalının düşünce yapısı ve kafasına sırt çeviren, her şeyi bildiğini “adam” olduğunu sanan çok bilmişler bu ülke insanı değil mi.
Din-iman-Allah-kitap dendiğinde bunları kimselere bırakmayan ama şerefsizce ve alçakça bu ülkenin ortak malı üzerine kaçak bina yapan yine bu ülke halkı değil mi.
Benim insanım açlık sınırında işsizlikten kıvranırken, evinin hizmetçiliğinden tutunda, iş yerlerinde ve çeşitli çalışma alanlarında “bedava ve vergisiz” çalıştıkları için Moldovyalı ve Romanyalılar başta olmak üzere, kaçak işçilere kucak açan yine bu ülke insanı değil mi.
Zaten günde 80 lira kazananın çok az olduğu ülkemizde, bu 80 liranın ne kadarı vergiye gidiyor biliyorsunuz. Peki. Evine aldığı hizmetçiye vergisiz 80 lira ödeyen alçaklar bu ülke insanı değil mi. Ayrıca bu 80 lira, çalıştırılan yabancı kaçak işçi olduğu için bu paranın yurt dışına kaçan kısmını düşünmeyenlerde yine bu alçaklar değil mi.
Hem keliz, hem foduluz.
Ağlamaya ne hakkımız var.
Kapitalist ekonominin yarattığı,”kendini tüketen” tüketim toplumuna gelelim.
Ekonomik olarak kıçı boktan kurtulmayan evladı, “illaki ayrı ev açılacak” diyerek borç bataklarına sokup, yıllarca iki yakası bir araya gelmeyen bu toplum insanı değil mi.
Açlıktan nefesi kokan kız ana-babaları; “İlla zengin kocası olsun” diyerek, hayasız isteklerle erkek ailelerini “kız istemeye” korkar hale getiren yine bu toplumun insanı.
Hastalıkta ve sağlıkta, varlıkta ve yoklukta diye başlayan evlilik bağları çıkar birlikteliklerine dönerken, zor yaşam koşulları “destek” gerektirirken, boşanmaların tavan yaptığı ülke bu ülke değil mi.
Evde çoluk çocuğu aç, yarım pabuçla dolaşırken kendi altında son model arabası olan, bunu yapabilen haysiyetsizlerde bizim insanımız.
Türkiye… Bir tek memleket… Ama gerçek İstanbul-Ankara ve İzmir’li hariç tüm diğer şehir insanları şehir ve yöreleri için; “Bizim-benim memleket” dediği başka hangi ülke var.
Şehirde ancak yaşayan ama asla şehirli olamayan dingiller bu ülke insanı değil mi.
Büyük kentlere göç edip, köyünü (geçmişini) aslında unuttuğu halde rezilce toprakçılık yapan da bu ülke insanı.
Eşkıyaya, vurdu kırdıya, mafyaya özenti gençleri yetiştiren bu toplumun insanları değil mi.
Sokakta “abi” muhabbeti yapabilen kızların ailesi, ağzından küfür eksik olmayan, üstelik bu şerefsizliği “erkeklik” sayabilen bu insanlar bu ülke insanı değil mi.
Evinin faturalarını ödeyemediği halde, kadınların altın-para günlerinde gösteriş ve fiyakada başı çeken bizim kadınlarımız değil mi.
Hiçbir gerçek sosyal çevre ve yapısı olmadığı halde, en pahalı giysileri ve aksesuarı alıp dolaplarında küflendiren kimin insanı acaba.
Baba evinde bulaşık makinesini görmeyen kızlar, yemek yapmayı temizliği bilmeyen kızlar, erkekle nasıl konuşulacağını, büyüklere nasıl davranacağını bilmeyen ama her şeyi istemesine rağmen kullanmayı yada nasıl davranacağını bilmeyen bu kızlar kimin eseri acaba.
Siyaset bitti – Artık sağ sol kalmadı – Sağı da bir solu da bir – diye bilen avanak “boş ve hiç” insanların ülkesi, bu ülke değil mi.
Sözde Müslüman ülkeyiz…
Allah’tan başkasına kulluk etmeyiz…
Tarikat-Cemaat-Şeyh-Şıh peşinde koşup, el etek öpen kıç yalan bu ülke insanı değil mi.
TV programlarında ve genel olarak medyada dedikodulara hem alet olan ve hem de sıkı takipçisi olan kimler acaba…
Kim, kimin gözünü oydu, hangi programda kim kime kötü davrandı peşinde olan hangi ülke insanı.
Gezin dolaşın etrafınızı. Sanatsal faaliyette bulunan bir hobisi olan kaç kişi var acaba bu ülke insanlarından. Ancak bulabildiklerinizde sadece ekmek parası için bu işi yapmaya çalışıp, kendinden ayrıca bir şey ekleyip koyamayanlar.
Eşim çay getirdi.
Bir sigara yaktım.
Şu ana kadar yazdıklarıma baktım…
Bayağı yazmışım…
Şikayet eden, ağlayan-sızlayan bu halkın yediği naneler, aslında kitap olur.
“Hiç bir şey bilmediğinin” farkında olup bunu dile getirmesi, gerçekçi olması en ez yüzyıl alır bu toplumun.
Cumhuriyet gibi bir nimeti, elinin tersiyle itme geri zekalılığında bulunabilen bu toplumun bir ferdi olmak utanç veriyor.

Dostça kalın.

Atatürk'ün, Ordumuza son seslenişi...

2009-01-24T13:44:00.003+02:00

Mustafa Kemal'in, ebediyete intikalinden on iki gün önce yayınlanmış olan bu mesajı, O'nun içinde yetiştiği silahlı kuvvetlerimize son seslenişi, son selamı ve vasiyeti olmuştur.
İçimden geldi, bugün de ben yayınlayayım dedim...
"Zaferleri ve mazisi insanlık tarihiyle başlayan, her zaman zafere beraber medeniyet nurlarını taşıyan kahraman Türk Ordusu!Memleketini en buhranlı ve müşkil anlarda zulümden, felâket ve musibetlerden ve düşman istilâsından nasıl korumuş ve kurtarmış isen, Cumhuriyetin bugünkü feyizli devrinde de, askerlik tekniğinin bütün modern silah ve vasıtalarıyla mücehhez olduğun halde, vazifeni aynı bağlılıkla yapacağına hiç şüphem yoktur.Bugün, Cumhuriyetin onbeş yılını mütemadiyen artan büyük bir refah ve kudret içinde idrak eden büyük Türk Milleti'nin huzurunda kahraman Ordu, sana kalbi şükranlarımı beyan ve ifade ederken büyük ulusumuzun iftihar hislerine de tercüman oluyorum.
Türk Vatanı'nın ve Türklük Camiası'nın şan ve şerefini dahili ve harici her türlü tehlikeye karşı korumaktan ibaret olan vazifeni, her an ifaya hazır ve amade olduğuna benim ve büyük ulusumuzun tam bir iman ve itimadımız vardır.Büyük ulusumuzun orduya bahşettiği en son sistem fabrikalar ve silahlarla bir kat daha kuvvetlenerek, büyük bir feragatı nefis ve istihkarı hayat ile her türlü vazifeyi ifaya müheyya olduğunuza eminim. Bu kanaatle Kara, Deniz, Hava ordularımızın kahraman ve tecrübeli komutanları ile subay ve eratını selamlar ve tebriklerimi bütün ulus muvacehesinde beyan ederim.
Cumhuriyet Bayramı'nın Onbeşinci Yıldönümü hakkınızda kutlu olsun."

Bizler unutmadık, unutmayacağız...
Dilerim, ordumuzda unutmaz.

Dostça kalın.

Peygamber diyemedikleri için "Allah Dostu"

2009-01-23T11:07:00.001+02:00

Bazı dostlarım; “Bizlerin gözlerinden kaçıyor ama zaman içinde anlatı ve eylemlerin nasıl farklılaştığını, bugünkü pek çok gelişmenin, geçmişteki hareketliliklerle tezat ve paradoks teşkil ettiğini, çeşitli yayın ve kişilerin açıklama - belgelerinden anlıyoruz…” diyorlar.

Dürüst ve namuslu kişi, netice olarak geçte olsa doğruyu bir şekilde yakalar dostlarım.

“Gün gelecek, bunların hepsi tek tek önümüze dökülecek ama maalesef o gün çok geç olmuş olacak” cümlesini yazılarımda defalarca boşuna mı yazdım…

Artık göreceğimizi gördük, anlayacağımızı anladık. Bu nedenle çaresizlik ve üzüntü içinde de olsa; “Biz cumhuriyetçiler için son kale olan ordumuz da artık yok…”

Şu an Ergenekon adı altında yapılanlar, toplumsal tepkilerin sınanması aşamasıdır.
Bu süreç, 2-3 ay kadar daha sürdürülür sanırım. Toplumun unutması, konunun kabuk bağlaması için bu süreç yeterlidir.

Kaldı ki, bu birkaç aylık süreç, netice olarak seçim sonuçlarının getireceği rahatlık ve avantajlarla da ilgili olarak yeni sürecinde başlangıcı olacaktır.

Şu an radikal islamcıların henüz çözümleyemediği ve tam anlaşma sağlayamadığı konu, Fetullah Gülen’in yasal durumu. Harıl harıl çözüm arıyorlar. ABD’li uzmanlarda yasalarımızı didik didik edip inceleyerek bir yasal açık yakalamaya ve kılıf bulmaya çalışıyor. Aslında bu açık bulundu ama akıllı birinin kalkıp oyunu bozma ihtimalinden çekiniliyor.
Bu nedenle kalkanlar sağlamlaştırılıyor.
Ve birde iktidar sorunu var. Bazıları (tarikatlar) Gülen, partinin başına geçsin diyorlar.
Bu biraz zor… İlkokul mezunu ve tüm yazıları başkaları tarafından kaleme alınmış bir insan bir şekilde ciddi olarak toplum karşısına ve sorulara muhataplığa çıkarsa, onun hali cahil Tayyip’ten de beter olur. Bunu çok iyi biliyor…
Kaldı ki; Hedef zaten halifelik….
Başbakanlık ve dahası cumhurbaşkanlığı bile kesmez…
Kula kulluk edecek, el etek öpecek, kıçını yalayacak insanlar lazım onlara…

Bu arada yeri gelmişken başka bir soruyu da yanıtlamış olayım.
Tarikat ve cemaatlerin, toplumun içine saldığı yüzlerce iki kişilik ekipler var. Bunlar, insanlara arkadaş, dost gibi yaklaşıp evlerine kadar girip, dağarcıklarındaki birkaç sure-dua ve aldıkları eğitimin katkısı ile ağzı laf yapan adamlar.
Görevleri bu. Yandaş ve mürid toplamak. Bir şekilde her haneye nüfuz etmek.
Bunlar, özellikle işyerlerinden başlayarak arkadaşlık ve sözde dostluklar kurmakta.
İlk başlarda; “Bizim siyasetle işimiz olmaz” diye başlarlar söze.
Ama yiyip içtikten, izzet ve ikram gördükten sonra dilleri açılı verir.
Ve ilk sözlerinden biri; “Gördüğüm mübarek Allah dostu…” cümlesidir…
Artık peygamber gelmeyecek. Peygamber dönemini Allah; “Sizlere artık peygamber gönderilmeyecek” diyerek kapamıştır.
Ne yapsın adamlar. Başka çareleri yok. Allah dostu diyorlar… Elleri mahkum…

Kimin Allah dostu olup olmadığını biz kullar asla söyleyemeyiz…
Bunu söylemek, haddini aşmanın ötesinde kulu günaha sokar.
Dünya hayatında ince bir ipin üzerindeyiz. Kimin Allah’a daha yakın yada uzaklığı ve dostluğu asla ama asla düşünülemez dahi.
Çünkü bu kul ile Allah arasındadır. Allah için yapılanların değeri de doğrudan Allah katından verilir. Bunun ne ve nasıl olduğunu konuşmak bile insanı günaha sokar.

Ama adamlar yürekli. Hedef ve maksuda ermek için dinen “yalan” söylenebilir, günah yoktur mantığı içindeki adamdan korkacaksın. Her şeyi yapar.
Bendeniz 53 yaşındayım ve bu yaşa kadar “seyyid” (peygamber soyundan gelme) olduğunu söyleyen o kadar çok insan gördüm ki, aklınız ve hafsalanız almaz…
Düşünün… Ben Türkiye’de bunu gördüm. Diğer İslam ülkeleri ne durumda acaba?.....
İşte bu adamlar bu kadar Allah’tan korkmaz, yürekli ve haddini aşan kişiler.
İşte Allah’la, dinle, mukaddes kitabımızla aldatma bu…

Bu “Allah dostları” (sünnet) derler….
Öncelik sünnete verilir. Şimdi dikkat edin nedenini açıklayacağım.
Kuran-ın okunması işlerine gelmez. Çünkü yüce kitap asla çarpıtılıp değiştirilemez.
Ama “Allah dostu” bu sünnettir dediği her şey sorgusuz ve sualsiz uygulanır.
İşte, peygamber efendimizin sünneti seniyeleri ile de böyle oynuyorlar.
Baştakilerin; “Sünnettir” demesi işi bitiriyor.
Kuran okuduğunu (Türkçe) öğrendikleri kişilere; “Aman ha korkarım. Yanlışlık olmasın. Şeytan vesvese vermesin dikkat” derler. Allah’ın koruması altındaki yüce kitabımıza hakarettir bu, ama gel anlat….
Oysa Kuran; “Bu kuran size apacık bilgi versin ve siz kullar bilmediğinizi öğrenesiniz diye verilmiştir” der…
Halkımız, dini açıdan Allah yolunda olmaya çalışıyor bu doğru ama dini bilgisi ya yok yada zayıf. İşte bu durum din bezirganlarına çok büyük avantaj sağlıyor.

Dostça kalınız.

Hamas doğru durur mu hiç...

2009-01-18T11:28:00.001+02:00

Haber çok ama bugün ikisine takıldım.
Hamas, Türkiye’yi övüyor ve teşekkür ediyor…
Muhteşem…
Milyon dolarları adamların cebine sözde yardım diye indirirsen, tek yanlı yayınlarla, İsrail’i suçlu, islami terör örgütlerini mazlum gösterirsen elbet adam sana teşekkür eder.
Ulus devletede(!) bu yakışır… Aferin…
Ve ardından 2. haber…
Dün İsrail; “Bana yapılan saldırının öcünü aldım. Daha fazla kan dökmeye gerek yok. Bu ders olsun. Şu andan itibaren ateş kestim….” dedi.
Ama Hamas durur mu? Bu savaşın bitmesini hiç ister mi?
Dökülen kanın hiçbir değeri yok ki onlar için…
Dolayısı ile elbette kıçı durur mu Hamas’ın, nasılsa dingil Müslüman geçinen ülkeler kör gözüm parmağına bu pisliklere arka çıkacak biliyor şerefsizler…
İsrail’in kestiği ateşin ve çektiği zırhlı birliklerin ardından, kahpece ve hemde arkadan vurarak roket yağdırmaya başlıyor.

Bu bölge ile ilgili olarak, ahkam kesmeyi, hamaset yapmayı bırakında oralarda gerçekten ne boklar yendiğini öğrenin…
Din adına aldatılıp, beyni yıkanan gencecik insanlar ateşe sürülüyor.
İsrail’e atılan roketlerin rampaları kasten yerleşim alanlarına kurduruluyor. Çünkü; İsrail karşılık olarak bu roket atılan bölgeleri ateş altına almakta…
Sonuç, masum halk ve başta çocuklar ölüyor.
İsrail benim babamın oğlu değil ve elbette ak kaşıkta değil ama eğri oturup, doğru konuşulacaksa;
Filistin’de katil olan İsrail değil, Hamas bunu anlayın artık.
Dostça kalın.

Eşkıya, "bal" gibi hükümdar oldu...

2009-01-16T11:17:00.001+02:00

Tuncay Güney’i, vatandaşın verdiği vergilerle yayınını sürdüren, devletin TV kanalında (ben banttan izledim) izledik.
Daha öncede söyledim, bugün de yineliyorum ve işte bu yayında bunun kanıtı…
Radikal İslamcıların üst düzey beyin takımı gerçekten çok akıllı. Kime ve nasıl hitap edeceğini biliyor. Çok spesifik plan ve projeler yapmakta. Bunlara çok ama çok dikkat etmek gerek. Şakaya gelmez ve yaptıkları asla küçümsenemez.
Hele Türkiye gibi, yasaların “adamına göre muamele” ile işlediği-işletildiği bir ülkede daha da dikkat ve itina gerektir. İyide kim yapacak bunu?
Ülkenin kaynakları, “yağma Hasan’ın böreği”.
Ülkenin yasal imkan ve olanakları birilerinin at oynattığı sirk çadırı haline getirildi.
Asgari şu yayına bakıp; Doğru doneleri yakalayıp ortaya koyacak kaç kişi çıkabilir?
Aranan kanun kaçağı TV’ye çıkarılıyor…
Binbir sahtekarlığa bulaştığı, alenen ortaya çıkan bu kişiye halkın parasından (vergi) ödeme yapılıyor…
Yasalara göre yasak olan, devam eden mahkeme sürecine rağmen bu konularda yorum ve sözde açıklamalar yaptırılıyor…
Bu programda, kendisinin bulaştığı, yargılandığı ve tutuklama kararının çıktığı nedenlerin hiç biri ortaya konulup, sorulmuyor…
Kanada’da sürdürdüğü rahat ve lüks yaşamın kaynağı halen tam olarak bilinmemekte…
………
Çoğunluğu, analitik düşünce ve izandan uzak halkın önüne çıkarılıp, birilerine çamur atılmakta…
Belalı ve asla açıklanamayacak-çözülemeyecek konular birbirlerine bulaştırılarak içinden hepten çıkılamayacak arap saçı haline kasten getirilmekte…
Farklı grup, kişi ve kariyer sahiplerini aynı sahneye çıkartarak, tam bir akıl karışıklığı yaratılmakta…
Ve son derece başarılı olmaktalar…
Ülkemiz ve halkını çok iyi tanıyor, nasıl davranacaklarını biliyorlar.
………
Sakın kendimizi; “Bir gün gerçekler ortaya çıkar…” filan diye aldatmayalım.
Gerçek-gerçekler zaten ortada. Anlayan ve bilen zaten biliyor ve anlıyor.
Ama onların hedef aldığı ve hitap ettikleri zaten bu kişiler değil ki…
Bu kişiler bu ülkede %5-10 kadar.
Oysa kandırılmaya-aldatılmaya müsait kişi % 90-95.
İşte bu iş bu kadar basit…
Çamur at izi kalsın.
………
Konu ile ilgili olarak, Meclis araştırma ve soruşturması istenecek ve ilgili bakanlıklara sorular sorulacakmış.
Geçiniz…..
Atılan mermi bir “can”ı aldıktan sonra, ben bir “canımı” kaybettikten sonra, sen o mermiyi atanı yakalasan bile ne olacak…
O “can” bir daha geri gelebilir mi?

İllaki de bir canlı örnek mi gerek…
“Akan şehit kanı yerde kalmayacak….”
20 küsür senedir, akılla mantıkla izah edilemeyecek kadar çok şehit gördüm.
Ama bırakın “kanın yerde kalmamasını” giderek bu sayının arttığını görmek, eşkıyanın üstün hakimiyetini günden güne arttırdığını görerek yaşamak…
Kim demiş; “Eşkıya hükümdar olmaz…” diye.
İşte bu koyuyor adama…
Yeter mi?

Dostça kalınız.

Sorular ve acı gerçekler

2009-01-08T11:07:00.002+02:00

Yıllarca hep söylendi, yazıldı çizildi.
Ülkemiz, gerçek aydın ve cumhuriyetçileri bas bas bağırdı.
“Bunların demokratik haklarla bir ilişkileri ilgileri yok. Bunların tek hesabı cumhuriyet ve ulus devleti yıkıp yerine, şeriat yönetimi kurmak. Siyaset – politika asla ama asla dini düzen – yapı ve doneler üzerine yapılamaz. Böyle bir düzeni istemek ve yandaşı olmak, en başta sosyal adalet, kişi hak ve özgürlükleri ve netice olarak demokratik olmayan bir yönetime götürür….” Ve malum, dahası hep söylendi…
Bugüne dek yazdığım yazılara dikkatle bakarsanız; Aydın kesime ve doğrudan halkımıza hitap etmeye çalıştım. Ve bendenizde dilim döndüğünce bu konuyu bu çizgiden ele aldım.

Daha bir hafta öncesine kadar “Ermenilerden Özür Dileme” kampanyasına katılanları neden eleştirdim, eleştirdik…
Daha düne kadar, aydın geçinen yazarlara; “Demokrasi papağanlığı yapacağınıza, bu ülke gerçeklerine eğilip, yağmalanan ve yerle bir edilen cumhuriyet değerlerine sahip çıkın” diye neden feryat ediyoruz…
Yani işimiz gücümüz yok. Laf olsun diye, gerçek olmayan şeyler mi söylüyor ve uyduruk mesnetsiz hikayeler yaratıp, birilerine çamur atma yada iftira peşindemiyiz…

Bu daha ne kadar açık söylenebilir?
Bugün yaşadığımız olayların, yapı taşları ve belgeleri ile ilgili daha başka ortaya ne koyulabilir?

Ülkemiz insanı, her şeyden önce bilgide “fakir”, kültürde “yoksun” olduğu gerçeğini hem bilmiyor ve hem de bu gerçekle yüzleştiğinde bu kez de “yiğitliğe bok sürmemek için” kabul etmiyor. Varsa yoksa hamaset. Varsa yoksa sözde milliyetçilik.
Beyler… Bu işler meydanlarda elinde bayrak sallamakla, camına çerçevene bayrak ve Atatürk posteri yapıştırmakla olmuyor.
Gezin blog sayfalarını. Bayrak, Atatürk resimleri ve cumhuriyetle ilgili malzeme dolu…
Sayfaların ziyaretçilerine bakın bakalım kaç kişi.
Birde İslamcı sayfalara girip bakın. Bakın bakalım ziyaretçi sayıları ne anlatıyor.

En anlaşılır ve kısa yoldan bir kez daha yineleyeceğim.
Türkiye’de çok partili döneme geçildiği ve ilk seçimlerin yapıldığı dönemde, gelen yeni iktidarla birlikte Türkiye dışa bağımlı ve başka ülkelerin kontrolüne terk edildi.
İşçi – köylü yani emekçi ülkesi olan ülkemiz halkı sürekli yalan ve sahtekarlıklarla kapitalistlerin “sağcı”ların kucağına atıldı.
Geçin komünizmi, solculuk bu ülkede dinsizlik – imansızlık diye anlatıldı ve halkımızın çok ciddi bir bölümü bugün bile hala bunun gerçek olduğunu söyleyebiliyor.
Böyledir… Kişi eğer doğrudan gerçek bilgiye kendisi ulaşamaz ise birileri o boşlukları dolduracaktır. Bu da burada yalan dolan iftira olarak karşımıza çıkıyor.
İşte bu şekilde sağcı hükümetler gerçekte çok az olan ülkemiz sermayedarlarını palazlandırarak çoğalttılar. Doların bir gecede %200 arttığı günün bir gün öncesinde, birilerinin evini barkını-altınını parasını dövize yatırdığını kaç kişi biliyor.
Bu adamlar kim? Bu bilgi nereden geldi? Bu neden yapıldı?
Sağcı iktidarlar eğitim ve öğretimdeki yapı taşlarını teker teker bozarken, eğitim kurumları eğitim veremez hale gelirken çok konuşuldu ama sonuç değişmedi.
“Üniversite için kurs almak şart” – “Üniversite soruları kursta açıklanıyor ama normal sıradan okul kitaplarında bu konu yok bile”…
Bu sanki olması gereken bir doğru gibi yutturulurken halka aydın geçinen it-kopuk sadece bakıyordu…
Uluslararası anlaşma ve ticari işbirliği adı altındaki yutturmacalarla tarım alanlarımız daraltıldı. Köyünde son derece verimli olan köylü, şehirlere göçe zorlandı.
Üretimin azalması bir yana üretim kalemleri azalma çalışmaları yapıldı.
Arada gelen bazı solcu yada koalisyon hükümetleri bu durumu düzeltmeye çalıştılar ama sonuç almaları mümkün değildi. Çünkü, anlaşmalar ve atılan imzalar, bırakın kendi dönemlerini daha sonraki yılları da kapsıyordu. Yani, felaketi gören hükümetlerinde elleri kolları bağlanmış durumda idi.
Bu arada başka anlaşmalar yaparak bu zararları telafi etmek isteyen gerek lider ve hükümetler ise görünmez (!) el ve çalışmalarla al aşağı edildiler….
Tabi bu arada bazı darbeler yaşadık… Bugün hala doğru anlatısının zor bulunduğu örneğin 1960 ihtilali.
Geçen zaman içinde anlatı ve yorumlar dahası gerçekler saptırılarak vatan hainleri – sahtekarlar sütten çıkmış ak kaşık haline getirildiler. Neden acaba bu dava dilekçelerinden başlayarak isnat edilen suçlar, mahkeme tutanakları, ifadeler bir türlü ciddi olarak kamu oyu ile paylaşılmadı. Yayınlamaya kalkan gazeteler daha 2. yayın gününde bu yayınları kestiler.
Yine bu arada, Talat Aydemir olayını yaşadık… Tek kelimesi gerçeği yansıtmayan ifade anlatı ve bayanatlarla…. Bugün dahi; “Yahu nedir bu olayın aslı” diyen yada “Budur” deyip anlatan yazar çizer aydın mı var?....
Anlatmaya çalıştığım; Sağcı hükümetler kendilerine verilen görevi bu ülkede yaptılar. Bu bugünlerin alt yapısı idi. Arada bir kurumlar henüz işlerliğini yitirmediği için, gerek erken seçimlerle hükümet değişiklikleri ve gerekse başkaca darbeler – ihtilaller yaşadık.
Ama artık bugün çok farklı…
Artık her yanımızdan kuşatıldık…
Ülkenin artık ödenmesi mümkün olmayan bir borcu var.
Üretimimiz, üç otuz parayla önümüzdeki onlarca yıllık ipotek altına alınmış.
Sermaye ve para hareketlerinin yönetimi artık islami sermayenin eline geçmiş.
“Sağcılık-solculuk artık kalmadı” yutturmacası ile sosyal sınıf farklılıkları büyütülerek uçurum haline getirilmiş ve bu arada emekçinin sendika-sosyal hak ve iş güvenliği çizgilerinde tüm hakları ellerinden alınmış.
Yoksul hale getirilip, açlık çizgisinde olan halk sigorta-sağlık ve asgari geçim şartları da elinden alınmak üzere.
Eeeee…. Totaliter bir yönetim için bunlar olmazsa olmazlardır elbet.
“Milliyetçiyim” der, Türklüğü orta Asyalarda aramaya kalkarsan,
“Milliyetçiyim” der, İstiklal Marşımız okunurken adam gibi hazır ol da durmak yerine, elinle kolunla sapık-supuk işaretler peşinde olursan,
“Milliyetçiyim” der, sivilce kadar beyninle faşist bir partide çözüm ararsan, elbette başına gelecekler bugün bu ve yarının karanlıkları olacaktır.
“Atatürkçüyüm” der, O’nun “Nutuk”unu okumamışsan,
“Atatürkçüyüm” der, müteahhitler partisi peşinde koşarsan,
“Atatürk’ün kurduğu parti” der, Atatürk’ün dışladığı politikaları uygulayan parti olduğunu anlamazsan-bilmiyorsan,
“Cumhuriyetçiyim” der, cumhuriyetin kaleleri tek tek yıkılır ve ele geçirilirken kılını kıpırdatmayan partiye hala yandaşlık ediyorsan,
“Cumhuriyetçiyim” der, Meclis’te cumhuriyet aleyhine alınan kararları destekleyen partilerden hala dingilce beklentilerin varsa,
Bu ülkenin aydınları gerçek cumhuriyetçileri teker teker içeri alınarak, susturulup saf dışı edilirken; “Mutlaka bir suçları var” diye düşünüyorsan,
Yine bu ülkenin aydınları gerçek cumhuriyetçilerine atılan iftiraları, çamurları anlamıyordan öte, kalkıp birde internet üzerinden; “Bakın bu adam Kürtlerin yandaşı imiş” diyerek, bu namussuzluklara birde alet oluyorsan…
Gelecekten; kendin, ailen, çoluk – çocuğun, ülken için ne bekleyebilirsin.
Bunu “hak” ettin mi ki…
Kendi ülkesi elden gitmiş, Filistin derdinde millet.
İsrail elbette sütten çıkmış kaşık değil ama, asıl ateş kesin bitmesinden sonra Hamas’ın İsrail’e yaptığı saldırılar basınımızda medyada hiç yer almadı. İsrail roketleri ile vurulan okuldaki öğrencileri halkımıza gösterenler, Hamas’ın İsrail’de vurduğu çocukları neden göstermiyor acaba?
İşte, böyle tek taraflı yada yanlı yayınlara aldanırsa kişi ne yaptığını bilemez.
Camilerde, bağış kutularında 3 günde Filistin için 6 milyon dolar toplandığını biliyor musunuz?
Bu bağış paraları kimlerin cebine girdi acaba?

Daha ne diyeyim dostlar.
Sahteker, üç kağıtçı insanımızın bazı şeyler işine de geliyor.
Eskiden bir kız, tecavüze uğradığı zaman uğradığı sonuç nedir hepimiz biliyoruz.
Ama bugün öyle mi; İş çok kolaylaştı artık.
“İmam nikahlı kısa bir birlikteliğim oldu”….
Dedin mi iş bitti…

Dostça kalınız.

Seçimlerin sonucu belli oldu

2009-01-04T13:58:00.001+02:00

Selam dostlarım.
Yeni Yıla girerken İstanbul’da değildim.
Bu nedenle internet üzerindeki dostlarıma kutlama mesajı yollayamadım.
Sağolsun oğluma rica ettim de, sayfaya genel bir mesaj bırakmış.
Gelen kutlamalara teşekkür ederim…
Ve bir kez daha tüm kıymetli dostlarımın, yeni yılını kutlarım...

Önümüzdeki seçimler nedeni ile çalışmalarım genel olarak tamamen buna yönelmiş durumda.

Netice olarak, sahtekarlık ve namussuzluklar karşısında, Yüksek Seçim Kurulu net olarak sonuçta ne tavır takınır yada hukuki girişimler ne sonuçlar doğurur tam olarak bilmek pek mümkün olmamakla birlikte, edindiğim izlenimleri aktarayım…

AKP bayrağı kimseye bırakmayacak, Kürtler kendi partilerini (bu kez net olarak) destekleyecek…

Bilhassa İstanbul’da sayıları çok olan Ermeni cemaatide AKP’ye destek kararı aldı.

Ülkemizde artık, aydınımız bir şeyler yapıyor – yapacak – aydınlığını ortaya koyacaktır şeklinde sakın düşünmeyin ve bu hataya düşmeyin.

Türkiye’de aydın olmanın ölçüleride farklılaştırıldı. Çevresi olan, çıkar ilişkileri içinde olanlar aydın diye geçiniyor ve topluma aydın diye emprovize (tanıtım) ediliyor.

Bu insanlarda, o kadar çok değil. Hepsini toplasan 200 kişiyi geçemiyor. Bunların tümünü mutlu etmek, ülkemiz düşmanları için, bölücü faaliyetlerde bulunanlar için hiç de zor değil.
Her birine birer villa, altlarına lüks araba çekmek nedir ki…
Zaten, ülkemiz şartları içinde hepsi ucuz insanlar… Satın alınmaları çok kolay…
Ve zaten hepsi çoktan satın da alındı… O iş bitti…
Burada; bir avuç gerçek aydınımızı, cumhuriyet ve ülkemiz için var olma savaşı verenleri tenzih ederim. Onları ayırmak ve tanımlamak kolay. Ermenilerden Özür Diliyorum kampanyasına katılmayanlar gerçek vatan evlatları aydınlarımızdır.

Bu satılmış vatan hainleri için 200 kişiyi geçmez demiştim. Ama bu yanılgı yaratmasın. Çünkü bu insan müsveddelerinin bağlantıları büyük. Elleri ve olanakları uzun…
Tarikat ve cemaatler şu anda biraz kafaları karışık durumda olmakla beraber genelde AKP’ye destek verecek… Bir bölümü Kürt yapıları gereği olarak Kürt partiye destek verecek…
Bu genellikle doğu bölgelerinde kendini daha net gösterecek. Çünkü PKK’nın net tavrına uymak zorunlulukları var. Hal böyle iken, kandırarak yanlarına çektikleri Kürt olmayan ama dini bütün saf kişilere ve genellikle doğu bölgesininin dışındaki yapılanmalarında AKP desteği netlik gösteriyor. Orta Anadolu bölgesinde mahalle baskısı çok büyük ağırlık kazandı. AKP’li olmayanlar bile öyle bir destek ve yardım sarmalına alındılar ki; İnsanlar çaresiz…

Siz bakmayın, yok sağlık hizmetleri yok ülke nereden tutsan elinde kalıyor velvelesine…
Bunların hepsi boş… Çünkü bunlarla savaşacak, bunları hukuki zemine taşıyacak, halkın hakkını arıyacak, ülkeye sahip çıkacak sivil toplum örgütü yada benzer bir yapı gerçekte yok…
Ama buraya dikkat… Olmadığı halde, bunu bildikleri için, bölücü ve sahtekar tayfası bunu halka böyle yutturuyor; “Gereği bugüne dek yapıldı. Yine yapılır. Sahipsiz kalmaz…”.
İşte bu dolma yutula yutula, yutturula yutturula şeriat ve din devletine doğru götürülüyoruz.

Radikal İslam ve İslamcılar ülkemizdeki alt yapıyı tamamen kurdular. Ekonomiyi tamamen ele geçirdiler. Uluslar arası ilişkilerde bile çeşme başlarına yerleşmiş durumdalar.
Şu anda, her tarikat ve cemaat kendi güvenlik güçlerini (askerini) eğitiyor ve yapılandırıyor.

Yine netice olarak Kürtler ve Ermeniler toprak kapacaklar. Ama bu kapma yada paylaşma diyelim, ABD’nin BOP ile ortaya koyduğu çizgilerde olacak.
Burada henüz karar veremedikleri tek husus Türkiye 3’e mi yoksa 4’e mi bölünmeli.
Kürt ve Ermenilerin 2 parçası zaten değişmez gerçek. Ama ülke İslam Cumhuriyeti deyip iş öyle mi bitirilmeli yoksa 2 ayrı parçaya daha bölünüp biri küçülmüş Türkiye diğer parçası Türk İslam Cumhuriyeti mi olmalı?...
Dünya tarihine ve dünya siyasi geçmişine bakarak, kişisel kanaatim olarak şöyle derim: 4 parça yapacaklar. Zaten Times Mirror (Chandler ailesi), Triangle (Annenberger ailesi), Capital Cities (Devlet Kökenli, DK), CBS (DK), News Corp (Murdoch ailesi) bunlar devlet gibi aile şirketleridir ve dünyanın her yerinde elleri ve kolları vardır ve ayrıca İlluminati, ve CFR’de, 4 parça olmasından yana olduklarını belli etmişlerdir.

Ülkede, aydının ve solcunun yeniden düşünmesine, yapılanmasına ve alternatif arayışlarına da ustaca duvar örmüş ve İP’nin yolunu Perinçek’i içeri atıp, yalan ve iftira kampanyaları ile karalamayı da becerdiler. Ülkemizdeki koyun olan ve düşünmek nedir bilmeyen kişileri de bu arada yanlarına çekivermiş bu karalamaya alet etmişte oldular.
Ne kaldı geriye? CHP…
Bir avuç aklı başında insanı saymazsak (ne olursa olsun sonuna kadar doğrunun peşinde olarak İP’ne oy verecek); acı çeken, bir şeylerin yanlış ve hatalı olduğunu bildiği halde sokaktaki adamlığı geçemeyen kişiler CHP’ye gidecek…
Sonucun ne olduğu şimdiden belli…
Hadi geçmiş olsun.
Dostça kalınız.

Hangi ve kimin acılarını paylaşmak...

2008-12-25T12:47:00.003+02:00

“Ermenilerden özür diliyorum” kampanyasına imza koyan Hasan Cemal, bugün köşesinde;
”Tepkileri geçiyorum.Yanıtlamak içimden gelmiyor.” diyor.

Hırant Dink’in, Ermenilerin, Kürtlerin
acılarını paylaşmaktan, bahsediyor…

Önce; Neden yanıtlamak içinden gelmiyormuş…
Bu ülke insanı için yazıyorsan, neden bu ülke insanına cevap vermek içinden gelmiyor beyim….
Düne kadar “demokrasi papağanlığı” yapıyordun.
Şimdi işine gelmeyince “es” geçiyorsun ve demokratik eleştirilere cevap vermek içinden gelmiyor…
İnsanda utanmak olur.

Neymiş;
Acıları paylaşmak…
Hangi Ermeni, hangi Kürt benim, ulusumun, insanımın acılarını paylaştı.
Nerede? Tek bir tane göster…

Tehcir….
Aferin. Bu kelimeyi ve ne olduğunu öğrenmişsin…
Peki..
Neden tehcir…
Niçin yapıldı…

Bu ülkenin yıllarca altını oydular… Yıllarca casusluk yaptılar…. Pis işlere maşa oldular… Kendilerini ve Ermenileri 3 otuz paraya, Osmanlı düşmanlarına sattılar…

Çoluk çocuk demeden katlettiler. Hamile kadınların karnından doğmamış çocuklarını parçalayıp aldılar…
Hangi acıları paylaşmaktan bahsediyorsun, utanmakta mı yok sende…

Tabulardan, resmi kayıtlardan ve klişelerden uzak bakılacakmış…

İnsanımın katli, şerefsizlik, işbirlikçilik ne zamandan beri klişe ve tabu olarak algılanıyor ve hangi şerefsiz bunu böyle biliyor?

“Yalan” diyen tek kişi var mı?
Gerek yurdumuzdaki ve gerekse dünyadaki pek çok tarihçi; “Ermenilerin, Osmanlıya attığı kazığı” yazarken, Osmanlı’nın Ermenilere bu olayların sonucu tehcir uyguladığından öte ne yazılmış?

Soykırım nedir, ne değildir…
Osmanlı’nın, Ermenileri toplayıp, topluca yok ettiği ile ilgili tek bir kanıt var mı?
Kaldı ki, sadece sürüldüler… Bu sürgün sırasında da gerçekten yolda ölenler oldu…
Bu hangi kaynak ve literatüre göre soykırımdır?....

Ermenilerin şerefsizce oyunlarına alet olmaktan öte nedir….

Daha önce yazımda söylediğim gibi.
Sen önce, gerçek acıları çekmiş şu ülken insanından özür dile….

Ulus devlet olmak

2008-12-23T15:00:00.002+02:00

Bugün, Milliyet Gazetesi’nde yayınlanan bir habere göre; İngiltere içinde faaliyet gösteren PKK’ya terör yasası çerçevesinde operasyonlar düzenleniyor ve netice olarak yığınla örgütsel döküman ele geçiriliyor.
Benimde elde ettiğim bilgilere ve yine Milliyet’te de yer alan habere göre; Örgütün ilişkileri, faaliyeti hakkında da ciddi bilgiler MI-5 (İngiliz İstihbaratı) ‘in eline geçmiş durumda.
Hoş… MI-5, PKK ile ilgili araştırma-sonuç raporunu, 2001’de ABD ve Türkiye başta olmak üzere tüm birleşmiş milletler üyelerine ve ayrıca Sovyetler’e vermişti.
Şimdi, burada merak ettiğim(!) 3 husus var.
Birincisi: PKK terör örgütünün İngiltere sorumlusu olarak faaliyet gösteren "Dr.Hüseyin" kod adlı Selman Bozkur yine İngiltere’de sanırım 2 ay kadar önce yakalanarak, sınır dışı edilmişti. Bu adam, Interpol tarafından (kırmızı bülten) aranmasına rağmen neden sadece sınır dışı edildi?
İkincisi: PKK’nın, Türkiye’deki radikal İslamcı tarikat ve cemaatlerle doğrudan ilişkisi olduğu gerçeği, (henüz rapor açıklanmadı) neden tüm Avrupa’da kamuoyuna açıklanırken ülkemizde açıklanmıyor?
Üçüncüsü: PKK terör örgütü ile gerçekte en büyük belada (şimdilik) olan ülkemiz, İngiltere’nin bu son operasyonları ile ilgili bilgi almak ve yurt içi PKK faaliyet suç dosyalarına bu raporları da eklemeyi neden “pas” geçiyor?
Olay yeni, yetkililer gereğini yapacaktır…
Sakın böyle düşünmeyin. İngiltere yakaladığı Selman Bozkur’u sınır dışı ettiğinde, “Yahu bu adam aranıyor. Neden serbest bıraktınız?” diyen mi oldu…
……
Aptal değiliz anladık… Kimler kimleri neden ve niçin koruyor biliyoruz.
Peki… İngiltere başta bu ülkelerde bu tür operasyonlar neden yapılıyor?
İşte bugün aldığım güzel soru bu….
Cevap kısa ve basit…
Onlar ulus devlet ve gerek ülkesini ve gerekse yurttaşını koruyup kolluyor.
Kendi yarattıkları Frankenstein’ın zaman içinde kendilerine de zarar vermesini böylece önlüyorlar. Yani her şey kontrolleri altında…
Bizdeki gibi, örneğin; Capitol – Perpa – Carrefour gibi çoklu işyerlerinin olduğu bölgelerde, Fetullahçılar’ın, tarikatların at oynatmasına izin verir mi adamlar…
Bedava dağıtılan, işyerlerinin kapılarına hergün bırakılan gazeteler için; “Nereden geliyor bu değirmenin suyu” diye sormaz mı?
Biz hala ne olduğunu öğrenemedik ama; Onlar, Mustafa Kemal’in; “Bağımsızlık karakterimdir – İstikbal göklerdedir – Muasır medeniyet – Hakimiyet ulusundur – Cumhuriyet karakterimdir” düsturundan ders almış, gerçek bir devlet adamının söylediklerini ciddiye alarak uygulayan ülkeler.
ABD’nde, Houstun’a yolunuz düşerse, NASA’ya gidin. (Serbest gezi bölgeleri var)
Girişte kocaman mermer bir plaket göreceksiniz. Şöyle yazar üstünde; “Gelecek (İstikbal) gökyüzündedir”. Altında Mustafa Kemal’in adı yazılı değildir.
Kimileri “Yazılı” der. İnanmayın yalan.
Dostça kalın.

Önce ülkemiz ve halkından özür dileyin

2008-12-19T01:20:00.002+02:00

İşçi – emekçi ülkesinde yıllarca sağcı – ABD yanlısı iktidarlar at oynattı…
Devalüasyonlarla, kapitülastonlarla halk inim inim inletildi…
Tarım ülkesi ülkemiz, tarımda kasten geriletildi…
Büyük şehirlere göçler teşvik edilerek, kültürel yozlaşmaya göz yumuldu…
Yasalar; “Yasakladığı” halde tarikat ve cemaatler görmezden gelindi…
Dış borçlar, ödenemez hale gelirken sesiniz çıkmadı…
Cumhuriyetin kaleleri tek tek düşürülürken, eleştirenlere “demokrasi düşmanı” dediniz…
Halk bu ülkede açlık sınırına doğru gelirken, eleştirilere “bu ülke zengin” dediniz…
Bu ülkede; “Ben fakiri değil zengini severim” diyen başbakana “Doğru saptama" diyebildiniz…
“Hukuk bir kere delinirse bir şey olmaz” dendiğinde çıtınız çıkmadı…
Sendikalar teker teker yok edilirken, sosyal haklar işçilerin elinden gasp edilerek alınırken susuyordunuz…
Avrupalılar, ülkemizin iç işlerine burnunu sokarak, ahkam keserken nerede idiniz…
Ülkeyi, muz devleti haline getiren yapılar kurulurken kimin – kimlerin masasında otluyordunuz…
Türbanın resmen üniforma olduğunu bildiğiniz ve kabul ettiğiniz halde bunu halk önünde açıklamadınız…
Radikal İslamcılar, vakıflarını genişletirken ekonomilerini büyütürken hep sustunuz…
Tarikat ve cemaatlerin, Kürt kökenli olduğunu halkı aldattıkları gerçeği ortaya çıktığında sus pustunuz…
Yine radikal İslamcıların, PKK bağlantıları ile ilgili tek kelime duymadık ağzınızdan…
Deniz Feneri ve benzeri sömürülerde hiç ortalıklarda görünmediniz…
Bugün içerde yatan Doğu Perinçek, ilk kez BOP (Büyük Ortadoğu Projesi)ni halka açıklarken ve basında yayınını isterken arkanızı dönmüştünüz…
…..
Daha sayayım mı ister misiniz?
Bitmez bu liste bunu sizde bal gibi biliyorsunuz…
…..
Bugün kalkmış; Hiç utanmadan, sıkılmadan, hayasızca:
“Ermenilerden özür diliyorum kampanyasına katılıyorum” diyorsunuz…

Siz, Türk halkından ve Türkiye’den daha özür dilemediniz ki…

Yukarıda saydığım ve büyük bölümünü sayamadığım nedenlerden dolayı, eğer gerçekten aydınsanız, bugüne dek görevlerinizi yerine getirmediğiniz için, önce “ülkenizden özür” dileyin.

Ermenilerden özür filan dilemiyoruz

2008-12-18T19:49:00.004+02:00

(Liste eklenerek yeniden düzenlenmiştir)
Siz kim oluyorsunuz da, bu ülke ve halk adına konuşma hakkını kendinizde buluyorsunuz.
Siz kimsiniz?
Siz, bu ülkede kim olduğunuzu sanıyorsunuz?

Aydın kişi konuştuğu zaman, doğrudan öncelikle ülke halkının düşüncelerini ön plana almak zorundadır.

Siz kim aydın olmak kim…

Türkiye’yi ve insanını köşeye sıkıştırmak için yapılan planların maşası olmaktan öte siz kimsiniz…

Eğer bu ülkede; Size aydın diyen dingiller varsa, onlarda bu ülkeyi satmaya çalışan ancak satılmış kişilerdir.

Siz; Utanmadan, sıkılmadan, rezilce “Ermenilerden Özür Diliyorum" kampanyası açanlar…

Sizi ve kampanyanızı tanımıyorum.

Burada bir kez daha söylüyorum.

Ermeni olayı tamamen tarihçilerin ele alabilecekleri, konuşabilecekleri bir konudur.
Sonuçları ise; bugünkü Türkiye’yi ve Türk halkını asla bağlamaz.

İşte bu kampanyayı başlatan ve destekleyen vatan hainlerinin listesi:

Adalet Ağaoğlu - Bejan Matur- Esra Mungan - Hüsnü Öndül- Mustafa Yasacan - Şerafettin Elçi - Adnan Ekşigil - Berat Günçıkan - Evin Doğu - İbrahim Betil - Naci Kutlay - Şeyhmus Diken - Ahmet Çakmak - Betül Tanbay - F. Levent Şensever - İbrahim Kaboğlu - Nail Satlıgan - Şeyla Benhabib - Ahmet Çiğdem - Bilge Contepe - Fahri Aral - İhsan Dağı - Necmiye Alpay - Sezgin Tanrıkulu - Ahmet Evin - Bülent Atamer - Faruk Bildirici - İpek Çalışlar - Nedim Gürsel - Şirin Tekeli - Ahmet İnsel - Bülent Aydın - Fatma Tülin - Işıl Kasapoğlu - Neşe Düzel - Suavi Aydın - Ahmet İsvan - Burhan Şenatalar - Fazıl Hüsnü Erdem - Jülide Kural - Nil Mutluer - Şükrü Erbaş - Ahmet Kuyaş - Canan Tolon - Fehim Caculi - Kemal Gökhan Gürses - Nilgün Toker - Süleyman Göncü - Akif Kurtuluş - Celal Başlangıç -
Ferda Balancar - Kemal Göktaş - Nilüfer Göle - Tahsin Yeşildere - Aksu Bora - Cem Mansur - Ferda Keskin - Kezban Hatemi - Nurhan Yentürk - Tanıl Bora - Alaz Kuseyri - Cem Özdemir - Ferhat Kentel - Koray Çalışkan - Ömer Faruk Gergerlioğlu - Tarhan Erdem - Ali Arif Cangı - Cemil Koçak - Fethiye Çetin - Koray Düzgören - Ömer Laçiner - Tarık Ziya Ekinci - Ali Bayramoğlu - Cengiz Aktar - Fikret Adanır - Korhan Gümüş - Ömer Madra - Temel İskit - Ali Nesin - Cengiz Alğan - Fikret Başkaya - Lale Mansur - Oral Çalışlar - Tuba Çandar - Alper Görmüş - Cengiz Çandar - Fikret Toksöz - Levent Yılmaz - Orhan Koçak - Tuna Kiremitçi - Amberin Zaman - Cezmi Ersöz - Filiz Ali - Leyla İpekçi - Orhan Miroğlu - Ümit Fırat - Arzu Başaran - Çiğdem Mater - Filiz Koçali - Leyla Neyzi - Orhan Silier - Ümit Güney - Asaf Savaş Akat - Coşkun Aral - Füsun Üstel - Mahir Günşiray - Osman Köker - Ümit Kardaş - Aslı Erdoğan - Deniz Türkali - Gencay Gürsoy - Mahmut Temizyürek - Osman Murat Ülke - Ümit Kıvanç - Atila Eralp - Derya Alabora - Gila Benmayor - Mebuse Tekay -
Oya Aydın - Ümit Şahin - Atilla Birkiye - Dilek Kurban - Gönül Dinçer - Mehmet Demir -
Oya Baydar - Umut Özkırımlı - Atilla Yayla - Doğan Özgüden - Gülçin Santırcıoğlu - Mehmet Güleryüz - Özlem Dalkıran - Ünal Ünsal - Attila Tuygan - Doğan Tarkan - Güllü Aybar - Mehmet Soylu - Perihan Mağden - Vasif Kortun - Aydan Baktır - Doğu Ergil - Gülseren Onanç - Mehmet Ural - Pınar Selek - Vedat Yıldırım - Aydın Cıngı - Ebru Erkekli - Günay Göksu Özdoğan - Melek Göregenli - Piyale Madra - Yahya Madra - Ayhan Aktar - Ece Temelkuran - Gürhan Ertür - Mesut Saganda - Ragıp Duran - Yalçın Ergündoğan - Ayhan Bilgen - Edhem Eldem - Habib Bektaş - Mine G. Kırıkkanat - Rasim Ozan Kütahyalı - Yaman Yıldız - Ayla Gürsoy - Emine Algan - Hadi Uluengin - Mithat Sancar - Roni Margulies - Yasemin Çongar - Aylin Aslım - Emine Uşaklıgil - Hakan Tahmaz - Mücteba Kılıç - Şahin Alpay - Yasemin Göksu - Ayşe Batumlu - Emrullah Beytar - Haldun Dostoğlu - Muharrem Erbey - Şanar Yurdatapan - Yavuz Bingöl - Ayşe Berktay - Enis Batur - Hale Akay - Muhsin Kızılkaya - Şebnem K.Fincancı - Yavuz Önen - Ayşe Buğra - Eren Keskin - Hale Soygazi - Murat Belge - Şebnem Sönmez - Yeliz Kızılarslan - Ayşe Erzan - Ergin Cinmen - Hale Tenger - Murat Çelikkan - Şehbal Şenyurt - Yıldıray Oğur - Ayşe Gözen - Ergün Eşsizoğlu - Halil Berktay - Murat Morova - Selçuk Demirel - Yıldız Önen - Ayşe Kadıoğlu - Erkan Goloğlu - Hasan Cemal - Murat Paker - Selim Deringil - Yücel Sayman - Ayşe Önal - Erkan Şen - Hidayet Şefkatli Tuksal - Murathan Mungan - Semih Kaplanoğlu - Yusuf Alataş - Aziz Gökdemir - Erol Katırcıoğlu - Hüsamettin Onanç - Mustafa Arslantunalı - Semra Somersan - Zeynep Tanbay - Barış Pirhasan - Ersin Salman - Hüseyin Hatemi - Mustafa Suphi Erden - Şenol Karakaş - Zozan Özgökçe - Baskın Oran - Ertuğrul Kürkçü.

Arşiv yazıları

2008-12-18T10:54:00.003+02:00

Kıymetli dostlarım;
Tarikat ve cemaatlerle ilgili olarak, tüm söyleyeceklerimi (e-posta dağıtımında ve blog ortamında hukukun izin verdiği çizgilerde) yazdım.
Bana sürekli olarak "cemaatlerle ilgili bilgiler veriniz" diyorsunuz.
Tarikat ve cemaatlerin ne olduğu, nasıl olduğu, ne yolda olduğu, amaçları, bağlantıları, ekonomik kaynakları, siyasi bağlantıları, uluslararası ilişkiler, kaçakçılık diye başlayarak, her konuda yazdım.
Arşive bakmıyorsunuz.
Ben, yazmış olmak için yazmıyorum. Yazarlık yapayım sevdalısı da değilim.
Kendimi yazar olarak bile düşünemiyorum. Sadece; Dilim ve kalemim yettiğince bilgimi ve elimdeki belgeyi aktarmak amacım. Bunun dahası yok...
Bilhassa genç dostların sordukları sorulara cevap vermiş olmak, bu konuda onlara yardımcı olmak bendenizin yeterince zamanını alıyor.
"Arşiv yazı dolu hangisini okuyayım"...
Hiç unutmam, bir nedenle rahmetli Cemal Kutay önüme 220 kitap koymuştu.
".....birşeyi konuşmak için o konuda bilgin olmalı....." demişti.
220 kitabı 5 ayda okuyup bitirdim.
Bu örneği neden verdiğimi sanırım anlamışsınızdır.
Aşağıda bir arşiv yazımı veriyorum. Mahallide olsa seçim dönemi...
Hiçde yabancı gelmeyecek sanırım 1 yıl önceki anlatı...
Dostça kalın.

Varoşun mübarekleri
27.7.2007
Kategori: Politika
(Arşiv)
İstanbul başta büyükşehirlerin her varoşunda, imam - hoca - tövbeci - baba yada bölgesel olarak değişle mübarek var. Bu isimler o kadar değişik ki yazmakla da bitmez.
Camiilerden başlayarak, işyerlerine ve evlere kadar uzanan bir markaj uyguluyorlar.
Hele, dar gelirli tam hedefleri. Yardım ediyor karşılığında mürid kazanıyorlar.
Yasalara göre, doğrudan belediyenin görev ve yetkisinde olan bu durum, bilhassa radikal islamcıları destekleyen belediyelerce bu yetki tamamen bu şalvarlılara terkedilmiş durumda.
Halkımız; bir vatandaş olarak yasal haklarını, böyle bir durumda belediyenin (devletin) kendisine zaten el uzatmak durumunda olduğunu, anayasanın gereği olarak (devletin) belediyenin o durumdaki vatandaşa zaten sahip çıkması gerektiğini dolayısı ile böyle bir hakkı olduğunu bile bilmiyor.
Eğitimsizlik, bilgisizlik, kültürel yoksunluk işte bu noktada şalvarlılara rahat hareket alanı sağlıyor.
Zekat - fitre - sadaka - adak yardımlaşma adıyla başlayan ve bir havuzda (genellikle radikal islamcılara ait vakıflar) toplanan yardımlar. Ev eşyasından ilaca yiyecekten paraya kadar akla gelecek herşey bu havuza girer. (Çok ekstrem kalemler hariç. Arsa-apartman-daire-dükkan-tarla yada tek kalemde yüksek nakit. Bunlar şeyhlere - şıhlara - mübareklere el altından gidiverir. Eeeee.... Kalanlarda Hak yoluna harcanacak-dağıtılacaktır elbet) o havuzdan dağıtılanlar, toplumumuzda genellikle "belediyeler yardım dağıtıyor" diye algılanmakta. Oysa belediyeler sadece etiket için belediyenin kamyon vb. araçlarını sadece kullanıyor. (Seçimlerde elbet unutulmamalı).
Akşam evinde mübarek kişiden hediye gelen mercimeği pişiren aileye, misafir olan (Bu mutlaka yapılıyor. Yardım yapıp kapıdan ayrılmak yok. Tam tersi artık o kapıyı canları istediği gibi açıp "Selam-un Aleykum" der ve girerler.) mübareğin yakın müridleri; "Cumhuriyet - laiklik, koydu mu bu aşı önüne." diye başlarlar lafa.
Ev sahibini de ezerek, onurunu çiğneyerek. Ama hangi onur - hangi gurur.
Sonrası için, bu yazının altını doldurmak siz sayın okurlar için sanırım zor olmasa gerek.
Dostçakalın.

Çöpe atılan yıllar

2008-12-13T11:07:00.000+02:00

Bayram vesilesi ile akraba, dost, arkadaş, komşularla bir arada olabilme imkanını yakaladım. Onlarla dünya hali – ilişkiler, kısacası “bizi” konuşma, dinleme imkanı buldum diye seviniyordum ama öyle olmadı…
Sadece dertlerini anlattıklarını, herkesin bir arayış içinde olduğunu gördüm.
Kimin derdi problemi yok ki…
Bu dünde böyle idi, bugünde böyle… Yarın bundan farklı olmayacak ki…
Kul olarak, elbette herkes bir şeylerle sınanıyor bu hayatta.
Sana verilen, yaşam biçimi ve rızkla ne kadar başarılı olabilecek, ne kadar temiz kalabileceksin…
İşin en kısa özü bu…
Kimi biliyor farkında… Kimi bilginin yoksunluğunda kıvranıyor çaresiz…
“Var birazda sen oyalan” derken Yunus Emre ne demek istemişti acaba?...
“Eline, beline, diline sahip ol” derken Mevlana ne demek istemişti acaba?
Ömer Hayyam’dan iki dörtlükle bağlayalım…

Mal mülk düşkünleri rahat yüzü görmezler,
Bin bir derde düşer, canlarından bezerler.
Öyleyken, ne tuhaftır, yine de övünür,
Onlar gibi olmayana adam demezler.
……….
Rahmetin var, günah işlemekten korkmam;
Azığım senden, yolda çaresiz kalmam;
Mahşerde lutfunla ak pak olursa yüzüm
Defterim kara yazılmış olsun, aldırmam.

“Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul zurna az” diye boşuna mı demişler.

………..

Yirmi dokuz yaşında bir genç…
“4 yıl arkadaşlık yaptık. 1 yıl sözlü kalıp, ardından 2 yıl nişanlılık yaşadık. Ama olmadı. Nikah arifesinde istekler(!) canımdan bezdirdi… Ayrıldık…” dedi.
Dile kolay… Delikanlının ifadesi ile çöpe atılmış koca bir 7 yıl…
Bu zamanda gençler, hayat açısından pek bonkör…

Önündekini görememek… Geç uyanmak...
Sorgulamamak… Paylaşmamak…
Hepsi bu aslında.

Sevmek ve sevilmek…
Değerlerin paylaşımları…
İnsana saygı… Sevgiye saygı…
Bu değerler yok artık… Kalmadı…

Esra Erol’un (evlilik programında) olduğu gibi.
Canlı canlı karşımızdalar…
Yüzsüz, arsız, şerefsiz, onursuz, haysiyetsiz, kimliksiz “hiç”ler…
“Elektrik alamadım” diyiveriyorlar.
Elbette elektrik alamaz. Hayatın başındaki gencecik delikanlıdan “zenginlik” istiyor…
Kıçında donu yok. Yokluğun ne olduğunu bilmesi gerekirken, sivilce kadar beyni ile aklınca köşe dönecek…
Bu ülke nüfusunun %80’i (dünya standartlarının GSMH ölçütlerinde) fakir.
Zengin olan seni niye alsın… Senin neyini alsın…
Zenginlik sadece mal mülk sahibi olmakla ölçütlenemez. Zenginlik, kendine özgü bir yaşam biçimidir. Başlı başına bir kültürdür. Bundan kimin haberi var.
Ama bizim “donsuz”, elektrik alamıyor…

“Ayrı ev istiyorum” derken soruyoruz… “Avrupa’da böyle, bu gelişmişliktir” diyor…
“Bulgari yüzük yada tek taş isterim” derken soruyoruz… “Avrupa’da olmaya bilir, bizde adet”…
Cehalet, küstahlık getirir… İşine gelince ölçü olarak Avrupa, işine gelmeyince Avrupa “tu kaka”… Şerefsizlik…
Bu adam beni sevecek mi? Bana kol kanat olacak mı? Benim için neler yapacak-yapabilir?
Bunları sorgulamak yok…
Valla… Doğrusu o ki. Bu konularda çok doluyum ama daha fazlası şimdilik gereksiz…

Eskiden “başlık parası”ndan muzdaripti insanımız…
Şimdi şöyle diyorum…
“Başlık parası verirsin. Ama başka da bir masrafın olmaz… Aslında daha karlı. Madem ki olaya maddi açıdan bakılıyor. Başlıkla kız almak daha hesaplı…”
Kızlarımızın, çocuklarımızın başlık belasından kurtulmaları için çok emek verdik.
Ama bugün kızlarımız, kendilerine (mal) gibi değer biçiyor…
Ve o değeri de istiyor…
Aferin… Yakışıyor…
Gelişmişlik ve muasır medeniyet dediğin budur işte…

Dostça kalın.

Bayram sonrası, bayram...

2008-12-11T18:54:00.003+02:00

Kurban Bayramı’nı gerçekte bu yıl tam anlamı ile radikal islamcılar yaptı…
Kesim yerlerindeki planlı markajları ile deride işi götürdüler.
THK zaten çoktan ellerine geçmişti. Oradan da büyük miktarlar tarikat vakıflarına aktarıldı.
Birileri, gerine gerine “Ben THK’na bağışladım deriyi” desin. Neticede deriyi, tarikatların cemaatlerin lüplettiği gerçeğini değiştirmez.
Bir bakıma, belediyelerde (büyük çoğunluğu) ellerinde olduğu için, kesim yerlerinde resmen at oynattılar.
Müslüman geçinenlere telkinleri; “Sakat at yenmez, caiz değildir… Bazı iç organları ayrıca yenmez mekruhtur…” aldatmacaları ile yoğurdukları, beyinlerini yıkadıkları hele ki; cemaatlerinin mensuplarından kopardıkları bu sakatatlar ülke genelinde milyon dolarlarla ifade edilen getirisi vardır…
Ayrıca tüm kesim yerlerinde; (bilhassa yandaş belediyelerde) kasapların hepsi tarikat ve cemaat mensupları idi…
Adamlarını da böyle avantalandırıyorlar işte…
…..
Sokaklarda, bahçelerde kesim yasaktı hani…
Varoşları geçtim. En lüks, temiz, münevver diyeceğimiz ilçe ve mahallelerde bile bu yasak çiğnendi.
Şikayetler; “Eleman darlığı” nedeni ile dikkate bile alınmadı-alınamadı…
Bu yıl, tarikat ve cemaatlere bağlı üreticiler daha çok ufak baş yetiştirdikleri için daha çok bu hayvanlar piyasada vardı ve satıldı. Genelde Kars ve Tokat hayvanları başı çekti…
Büyük baş yetiştiricileri, hayvanlarını yükledikleri kamyonlarla şehir dışında belediyeden izin gelene kadar bekletildiler. İzin, bayramın son günü çıktı… Yetiştiriciler isyan ediyor. Ve zararları kayıpları çok büyük ama medya bunlara hiç yer vermiyor.
Böyledir bu işler. Önce tarikat ve cemaat bağlantılı olanlar köşeyi dönecek…
Eeeee….
Müslüman adamlar, hak yemiyorlar!....
Demokrat adamlar, eşit davranıyorlar!
…..
Bu arada asıl koyun halkımız…
Öyle melül melül bakıyor ki…
Sanki…
Yakında başına gelecekleri anladı zavallım…

Dostça kalın.

Kurban Bayramı üstüne

2008-12-08T12:13:00.001+02:00

Yeni bir Kurban Bayramı’nı görmenin huzuru içindeyim.
Çocuklarımla, ailemle, sevdiklerimle, saydıklarımla, dostlarımla kutlayabileceğim bir yeni Bayram.
Bir kez daha herkese kutlu olsun.
…..
“Yine hayvanların canına kıyıldı”
“Derileri, kimler kaptı”
“Sokaklar yine kanlandı”
“Kasabın elinden kaçan kurbanlıklar”
“Hayvanseverler tepki gösteriyor”
“Nakliyatlarda, telef olan hayvanlar”
“Otoyol kenarında kurban kesimleri”
Ve benzeri haberleri hemen bu akşam, ana haber bültenlerinde izlemeye başlayacağız.
Artık her Kurban Bayramı’nda alıştığımız olay ve görüntüler…
…..
Koskoca ülkemizde, Edirne’den Ardahan’a her yerde kurbanlar kesilmekte.
Ama biliyor musunuz? Bu ve benzeri, konuşma ve olaylar gerçekte sadece 3 şehrimizde yaşanmakta ve takip edilmekte; İstanbul, Ankara, İzmir…
Gerisi sadece rastsal ve münferit.
…..
Hayvansever olmanın, çevreci olmanın gerçekte ne olduğunu ve ne olmadığını öğrenmeden insanlarımız bu işlere özenti ile soyununca, bilgisiz ve alt yapısız olarak bu işlere bulaşınca işte böyle ucube olaylara sebep olmaktalar.
Hayvansever olmak ve çevreci olmak, Müslüman bir ülkede dinin emrettiğinden başka, yine o ülkenin; gelenek, görenek ve adetlerine karşı olmak hakkını asla vermez ve bu konuda konuşma hakkı bile yoktur kişinin.
“Müslüman mahallesinde, salyangoz satmak” ifadesi burada yerini bulur.
…..
Ama böyle olmuyor.
Sapla samanın birbirine karıştırıldığı, densizliklere ve haddini aşan yaklaşımlara şahit oluyoruz…
Ne oluyor?
Neden oluyor?
Buna sebep nedenler?
Gelin, buyurun bir bakalım…
Yine yansız ve tarafsız.
Ve sadece doğrularla bakalım.
Yalnız burada 2 hususa dikkat gerek…
Müslüman olduğumuzu söylüyor muyuz bir ve vicdanen sorumluluk sahibi miyiz?
Eğer, bu iki hususa “evet” dedikse devam edebiliriz.
…..
Aydın ve münevver olmak, dini dışlamak yada yok saymak demek değildir.
Aydın ve münevverliği geçin. Evine 3 – 5 parça eşya alıp, günceli takip etmeye çalışmak, özenti ile teknolojik imkanları el altında tutabilmek, bunun çabasında olmak kişiyi zaman içinde hedef – tercih - seçim noktasında dini gerçeklerden uzaklaştırır.
Peki bu hep böyle midir. Bu herkes ve her aile için geçerli midir?
Hayır….
Ne gerçek bir aydın, ne de gerçek bir eğitim almış kişi bunu yapmaz, yapamaz…
Burada, gerçek dengeleri elinde tutabilir.
Peki… Bu dengeyi sağlayamayan, bu konuda din açısından zayıf kalanlar…
Yaşam biçim ve şartlarını düzenlerken din konusunu kenara koyar bu kişiler.
Evinde köpek besleyen kişi ve aile, o evde namaz kılabilir mi?
Köpek sesinin olduğu mekanda, Kuran-ı Kerim okunabilir mi?

Yeni yetiştirilen kızlarımıza; “Elin sıcak sudan soğuk suya girmemeli”, “Aman. Variyetli bir koca olsun”, “Benim kızım çalışıyor. Ev işi ne bilsin”, “Çalışan kadın-kız ev işi yapmaz-yapamaz” ve benzeri sapık anlatı-düşünce ve ifadeler büyük yaralar açtı bu toplumda.
Bilgisizlik ve eğitimsizlik, “Ben, onu sevmiyorum”ları getirdi…
Kızlar artık balık temizlemeyi bilmiyor.
Balıkçıya; “Hamsinin kılçığını alırsan 1 kilo ver” diyenlerle doldu ortalık.
Ohaaaa…..

Kesilen kurban etleri eve gelince; Bunları ayrıca kesecek – parçalayacak – yüzecek, ayıracak – temizleyecek – sınıflandıracak – pişirecek kadın mı kaldı ortalıkta…
Elbette bu bilgisizliğini; “Ben buna karşıyım”larla ört-bas etmeye çalışacak.
Erkekler de, analitik düşünceden uzak, “Aman evde bir şeyler olsunda, nasıl olursa olsun” çizgisinde buna göz yummakta. Yada gerçeklerin farkına bile varmamakta.
…..
Bir kızla-kadınla evlenildiğinde, ona soyadını verir erkek…
Nedir bu?
O kız-kadın artık o soyadına ait ailenin bir parçasıdır. O kadın-kız, o ailenin temel direğini ortaya koymaktadır…
Öyle mi oluyor?
Hayır…
Hele dünyadan habersiz, bir çocuğun gazını bile çıkarmayı bilmeyen kızlar, sahte gösteriş ve şaşalarla, gırtlağa kadar borçlanarak açtıkları yeni evlerinde, başkalarının (anne-baba-akraba) desteği ile bağımlı-ezik yaşamaya mahkum oluyorlar.
En önemlisi, aslında aile olamıyorlar…
Boşanmış çifte soruluyor; “Neden ayrıldınız?”
“Ekonomik nedenler…”
Bakıyoruz. Asgari ücretle çalışan 2 genç bir araya gelmiş. Ayrı bir ev açmış. Erkeğin ailesi kirayı ödüyor. Kızın ailesi faturaları ödüyor. Kazandıkları ancak boğaz - giyim ve yol parası…
Başka ne olabilirdi sonuç…
Bu şartlar, bu yaşam biçimleri, dine yer ayırma imkanı verir mi?
…..
Burada, Müslüman bir ülkede uygulanan kurban kesimleri ile ilgili olarak devletin doğru duruş ve davranışlar göstermemesi, bu konularla ilgili ciddi plan ve projeler üretmemesi ayrı bir sorun. Bugüne dek, hep palyatif önlemlerle geçiştirildi sorunlar.
Medya-basın…
Ahkam kesmeyi biliyor ama neyin ne olması, nasıl olması konusunda sakın bir yayın aramayın. Sansasyon olsun. Haber olsun. Sloganlar üretilsin….
Basına o yeter….
…..
Kurban kesilirken, tekbir getirmesini bilmeyen adam…
Kurbanı kesmeden önce kılacağı 2 rekat namazı, nasıl kılacağını bilmeyen adam…
Elbette bu eksikliğini ve bilgisizliğini kapatmaya çalışacak…
“Kıyımdan” başlayarak, “Ben, kurban eti yemem”e kadar vardıracaktır işi.
Kimse darılmasın gücenmesin. Bunlar gerçekler…
Ve hepsinin örnekleri, kaynakları, belgeleri önümüzde…
Kişisel tahminim; (bu süreçte eğer cumhuriyet yıkılmazsa ki; Ayakta kalması zor) önümüzde 20 senelik bir geçiş dönemi yaşayacağız.
Bugün, ne kentli, ne köylü, ne aydın, ne Avrupalı ne doğulu olan insanımız, ancak bu süreçten sonra, yine de bir noktaya kadar Avrupa çizgilerine yaklaşabilecek…
Mustafa Kemal’in; “Muasır medeniyet” ifadesi yavaş yavaş anlam kazanabilecek.
Ne diyor bu DemotikE?...
Avrupalı, evine misafir almaz…
Avrupalı birini davet ettiği zaman; Cafe-bar restaurant adresi verir..
Avrupalı dinine laf söyletmez. Söyleyeni arka sokakta yok eder…
Avrupalı evinde yemek yapmaz… (Çok nadir ve istisnai olarak)
Avrupalı evine, başkalarına göstermek ve sükse yapmak için eşya da almaz…
Dahası çok ta geçiniz.
Anlamak isteyen zaten anladı…
Anlamak istemeyen….
İstediğiniz kadar, karşı çıkın direnin, yok sayın…
Aklın yolu sadece bir tanedir.
İşine gelince; “Biz Müslüman ülkeyiz”
İşine gelince; “Kurbana ve bayramına karşıyım”
Valla biz yemiyoruz bu dolmaları da….
Yiyenler öyle bir yiyor ki….
Onlara, bir yandan acıyor, diğer bir yandan gülüyoruz…

Bu vesile ile
Kurban Bayramınızı
Bir kez daha
Kutlarım dostlarım.

Dostça kalınız.

Yerel seçimlere doğru

2008-12-03T12:00:00.000+02:00

Bu önümüzdeki yerel seçimler çok şey anlatacak.
Hoş, gerek anlamayanlar ve gerekse anlamak istemeyenler yine davulunu çalacak, bildiğini okuyacak ama benim sözüm zaten o insan maskeli “yaratık”lara değil.
….
Kürtler, AKP ile büyük bir çekişme içindeler.
Artık bu netlik kazandı. Tarikatlar kesin tavır koymaya başladı.
Tüm tarikat ve cemaatler, Kürt olan müridlerine kesin emri verdi bile;
“Seçimde; Kayıtsız şartsız DTP’ye oy verilecek. Artık kesin ve gerçek gücümüzün ne olduğu görülmeli…”
Tabi bu arada en büyük sorunları, tarikat ve cemaatlerin içindeki Kürt olmayan aldatılmış, kandırılmış, yalanla – dolanla çevresinde tutup kendilerine bağladıkları ve inek gibi sağdıkları diğer müridleri. Bu plan onlara duyurulmamaya çalışılmakta. El altından, saman altından yapılan planlarla yürütülmeye çalışılıyor.
Bu arada, dünyadan habersiz, neyin ne olduğunu bilmeyenlere de; “Hak, bu kez bu partide” diyerek, dindar gösterilerek DTP’ye ayrıca oy çekilmekte.
….
Hepsi bu olsa yine iyi…
Şehirli bilmez, aydın geçinen dingillerde bilmez.
Anadolu’da, mera ve su sorunları vardır. Özellikle doğu bölgelerinde.
Devletin arazisine çöreklenen ağalar, şeyhler, şıhlar buraları babalarının malı gibi sahiplenmişlerdir. Bunlara; “Sen ne yapıyorsun?” diyen yok.
Şimdi bu su ve meraları ellerinde tutan başta aşiret ve diğer güç sahipleri, diğer ihtiyaç sahibi güçlere aba altından sopa gösteriyor.
“Önce oy, sonra mera – Önce oy, sonra su”…..
Hep söyleriz ya Anadolu sahipsiz. Devlet yok oralarda.
Bir zamanların vahşi Amerikası. Kızılderililer kovboylar at koşturuyor.

Duyumlarımıza göre Fetullah Hazretleri daha bu konuda konuşmadılar.
Tahminimde daha henüz oldukça erken… Şimdilik konuşmaz…
Gerçekten akıllı ve yanındaki beyin takımı da bu işi iyi biliyor…
Eeeee…. Halifeliğe oynamak kolay iş mi?

Bekleyecek….
Bu kıyımda, sonu bekleyecek…
Kimin gücü daha az ise ona bir tekmede kendi vuracak….
Ve güçlünün yanında görüntüsünü vererek, bir kez daha (çoğunluk için) “efendi hazretleri” doğruyu yapmış olacak…

Haaaa…. Diğer partiler mi?
Geçiniz…. Onlar birbirini yemeye devam edecekler.
Bu ülkenin gerçek sol parti lideri hapiste…
CHP’nin solcu parti olmadığı, yine çok anlatılacak yazılacak ama nafile..
MHP sözde milliyetçi görüntüsü ile nereye kadar? Faşist faşisttir…
Bu partinin, parti programını okumadan “milliyetçi” diyen avanaklara gülmekten öte ne yapılabilir.
Diğer sağcı partilere gelince: Bunlar misyonunu tamamladı.
Kapitalizmin ülkemizde “kara”sını ortaya koydu. Bunu artık tamamen yerleşik olarak tamamladı. Hukuku sermayeden yana hale getirip, fakire – güçsüze “kul” olmaktan başka çare bırakmadı. İşçi ve emekçinin sosyal haklarını ellerinden aldı. Bu sağ partiler artık ne yapsın…
Görevlerini bitirdi…
Şimdi zaman halifeliğe doğru adım adım…

Ve bu ülkede köpeğin çok olduğunu unutmayalım…
Önlerine ne koyarsan koy, bok yemektende vaz geçmezler….

Seçimlerden sonra okumak, bana hesap sormak için bu yazıyı saklayın dostlarım.

Dostça kalınız.

Tarikat ve cemaatlerde özlü(!) sözler

2008-11-30T13:51:00.002+02:00

Aydın geçinenler, dinimizle ilgili konulara uzak kalırlarsa, bu konuda kendileri bile bilgisiz ise; o içinde bulundukları topluma ne verebilir ki?
Her zaman söylüyoruz, işte bu durumda istismarcı ve sahtekarlar bu işe soyunuyor ve toplumu zehirliyor.
Cahil ve bilgisiz insanlara neler anlattıklarına, neler söylediklerine, kıssadan hisse bâbında ne saçmalıklar yaptıklarını içeren bir dosyam var.
Aman aman o dosyada neler var neler. Ne akla zarar anlatılar. Ne palavralar, ne yalanlar, ne paradokslar, ne haksızlığa ve günaha götüren anlatı ve ifadeler. Anlatmakla bitmez.
Dün elime geçen 4 parçayı bu dosyaya eklerken bunu sizlerle paylaşmak istedim.
İşte; Son dört parça önce okuyalım sonra düşünmeye, konuşmaya başlayalım:
(Not: Yazılar, aynen kopyalanmıştır. İmla hataları ve yazımsal düzeltmeler yapılmamıştır)

1. ÖRNEK
Bayezid-i Bestamî hazretleri.
Büyük velilerden.
Bir gün tımarhanenin önünden geçiyor.
Tımarhane hizmetçisinin tokmakla birşeyler dövdüğünü görüyor:
-Ne yapıyorsun?
Hizmetçi:
-Burası tımarhanedir. Delilere ilâç yapıyorum.
-Benim hastalığıma da bir ilâç tavsiye eder misin?
-Hastalığını söyle.
-Benim hastalığım günah hastalığı... Çok günah işliyorum..
-Ben günah hastalığından anlamam... Ben delilere ilâç hazırlıyorum.. Parmaklığının arasından konuşulanları duyan bir deli,(!) Bayezid-i Bestamî hazretlerine:
-Gel dede, gel! Senin hastalığının çaresini ben söyleyeyim, diye seslendi.
Bayezid-i Bestamî hazretleri, delinin yanına sokularak:
-Söyle bakalım, benim derdime çare nedir? dedi. Deli(!) şu ilâcı tavsiye etti:
-Tevbe kökü ile istiğfar yaprağını karıştır... Kalb havanında tevhîd tokmağı ile döv, insaf eleğinden geçir, göz yaşıyla yoğur, aşk fırınında pişir... Akşam-sabah bol miktarda ye... O zaman göreceksin senin hastalığından eser kalmaz, dedi.
Bu güzel ilâcı öğrenen Bayezid hazretleri:
-Hey gidi dünya hey! Demek, seni de deli diye buraya getirmişler, deyip oradan ayrıldı.
Bu ilâç, halen günah hastası olanlara tavsiye olunmaya değer bir ilâçtır. Yani bu formülün hükmü hâlâ devam etmektedir.

2. ÖRNEK
Doktor namaz kılan adama;
-"Sen kimsin?"diye sordu doktor.
İhtiyar,iftitah tekbiri için kaldırdığı ellerini indirerek cevap verdi;
-"Bu hasta benim oğlum olur" Basini salladi doktor.
Oldugu yerde 360 derecelik donusten sonra;
-"Neden namazini kilip gelmedin?Burasi camimi,hasta odasimi?"
Ihtiyar yari utangac,yari cesur;
-"Ezan yeni okundu,abdesimde vardi..."diyebildi ancak.
Doktor yanindaki hemsirelere dondu ve odanin bir kenarina kaskolunu sererek namaz kilmakta olan ihtiyari gostererek;
-"Goruyorsunuz degilmi?Cahillik ne kadar komik durumlara dusuruyor insani...Ne demisler;oku adam ol..."
Ihtiyar doktorun bu sozlerini duymamazliktan gelerek namazina devam etti.Tam o esnada her tarafi serum baglantili genc hasta,hiriltili bir inlemeye basladi.
Doktor ve hemsireler derhal hastanin basina toplanarak durumu kontrole koyuldular.Herhalde genc hasta son demlerini yasiyordu.Iniltiler arasinda bir kelime anlasilir gibi oldu.
Hemsireler serumlari degistirirken doktorda hastanin konusmasini anlamakla mesguldu;
-"Neyin var? Ne istiyorsun?"diye sorup duruyordu. Hastanin cevabi ise odadakilerin rahatlikla anliyabilecegi nitelikteydi;
-"Oku,oku,oku!" Doktor,hemsirelere goz attiktan sonra yuksek bir ses tonuyla tekrarliyordu;
-"Neyi okuyayim?" Genc hastanin cevabi hep ayni kelimelerdi;
-"Oku,oku,oku" Doktor birsey anlamamis olmanin caresizligi ile etrafa bakinirken,ihtiyar baba biraz seri davranarak namazini bitirdi ve oglunun basucuna kostu.
Bir muddet doktorla gozgoze geldiler.Ihtiyar etrafina bakinarak mirilti halinde;
-"Goruyorsunuz degilmi?Cahillik ne kadar komik durumlara dusuruyor insani..."deyip oglunun son nefesteki istegini getirdi ve Kelime-i Sehadet'i uc defa okudu…

3. ÖRNEK
Hz. Ömer mescide her zaman erken giderdi.
Bir ğün yine erkenden mescide ğiderken bir cocuğun koşarak aceleyle mescide gittiini ğördü .
Hz. Ömer çocuğa,
-Yavrum .neden acele ediyorsun .........diye sordu.,
çocuk
-Namaza ğidiyorum ,vakit yaklaştı , abdest alacağım, dedi .
Hz. Ömer ,
-sen daha küçüksün ,sana namaz farz değil ki dedi
çocuk -Efendim , bu işin büyüğü küçüğü olurmu daha dün benden küçük bir çocuk vefat etti , dedi
Hz. Ömer çocuktan şu sözleri duyunca çok duygukandı ve
-YARABBİ ..bu ne iyi bir çocuk dedi

4. ÖRNEK
Kavuşmak istiyosan mevlaya, vur tekmeyi dünyaya…

………………………

Bu yukarıdaki yazıları, gerçek bir analitik süzgeçten geçirmeye kalksak, süzgeç bile iflas eder.
Burada bunu yapmayacağım sadece her yazı için birer önemli hususu ortaya koymakla iltifa edeceğim. Gerisini, sizlerin takdir ve yorumlarınıza bırakıyorum.
1. ÖRNEK
Nasıl bir iştir bu böyle, kişi hem günahkar ve hemde VELİ……..
2. ÖRNEK
Son nefesini verecek durumda ki kişi, Kelime-i Şahadet’i kendi getirebilmeli. Bu, zaten Allah izin verdi ise mümkündür. Başkasının, kişi adına duası çok başka bir şeydir. Ve namazda (kaza) mümkündür. Ayrıca; İbadet de, kabahat de gizlidir.
3. ÖRNEK
Yani; Allah’ın takdiri, toplumun kabullendiği (farz) önem arz etmiyor.
“Ben. Kafama göre yaparım” mantığı.
4. ÖRNEK
Dünya’yı Allah yaratmadı mı? Dünya Allah’ın çağrısına uymadı mı? Allah’ın emri ile Dünya, kullarına mekan olmadı mı?
Densize bakın dünyaya tekme atıyor.
(Not: 4. örnekteki söz. Bir tarikat liderine aittir. Tarikata bağlı her yerde bu sözü çerçevelenmiş olarak duvarlarda görürsünüz. Ayrıca, tarikat ve bağlı olan cemaatlerin web site ve sayfalarında da baş köşededir.)

Hayırlı pazarlar
Dostça kalın.

Kaleler kuruldu

2008-11-27T12:43:00.001+02:00

Evet dostlarım gözümüz aydın.
Dün sabah aldığım ülke çapındaki ekonomik veriler ışığında görünen, artık islami sermaye ülkemizde lider duruma geldi. % 54 küsür.
Hadi geçmiş olsun.
Bunun ne anlama geldiğini, pek iyi anlayamayan dostlara kısa yoldan, basitleştirerek izah etmeye çalışayım.
Tarikat ve cemaatler vakıflarının kanalları ile artık tüm ekonomiyi ellerinde tutabilecek ve istedikleri gibi, spekülatif hareketleri yönlendirebilecekler.
Başka bir ifade ile gezer, yüzer ve bloke para onların denetiminde.
Doğu’dan başlattıkları, tüccar aracı ilişki bağını, aracı bağlamında çoğaltmaya artık daha rahat devam ettirebilecekler ve bağı büyütebilecekler.
Bu ne demek?
Üretici 1 Ytl’ye aracıya verdiği ürünü, aracı 2. ve 3. aracılara (yandaşların kar etmeleri) için peşkeş çekecek. Bu durumda mal bedeli toptancıya daha gelmeden zaten 3 kat ve hatta bazı bölgelerde 6 kata çıkacak. Bu mal ancak bundan sonra toptancıya teslim edilecek. Gerisini siz düşünün ne olacak. Toptancıdan satıcıya ve satıcıdan tüketiciye kadar olan bu serüvende o mal bedeli ne olabilir?
Bu bir ayak. Bir başka ayağı konuşalım şimdi de:
Başta gıda ve günlük mutlak ihtiyaçlara cevap veren marketler zincirleri, zaten çoktan ele geçirilmişti. (Sadece Eylül ayı içinde yurt çapında bu zincire 265 yeni halka eklendi.) Bu rakama fizibilitesi tamamlanmamış, plan ve programı devam eden 600 kadar halkanın daha ekleneceğini de not olarak geçelim.
Ve… Bunun dışında büyük alış veriş merkezleri de hisse bazında da olsa sözlerinin geçtiği bir durumda.
Üretici bu devasa zincire karşı çaresiz… 3 kuruşa ürünü kapatılıyor. Fiyatı üretici değil, bu zincir belirliyor. Bayanlar bu konuda daha bilgilidir. Nedeni; Ürünün fiyatları nerelerde ve ne şekilde değişiklik gösteriyor bilirler. Başka bir ifade ile bağlayayım. Artık bakkal olayı ülke çapında bitti denilebilir. Çünkü, rekabet etmesine imkan yok. Bu ortamda ayakta kalması mümkün değil.
Bu zincirlerin hele bir tanesi var ki; (en eski olanı) Başlangıçta piyasadan sadece tüketim tarihi geçmiş ürünleri, bedava denecek fiyatlara toplayıp, bilhassa yandaşlarına satarak palazlandı. Bu arada eleştiri ve çatlak sesler çıkmadı değil ama unutuldu-unutturuldu, ört-bas edildi gitti. İnsanın içi yanıyor.
Tabi bu arada beyaz-eşya konusunda da tamamen egemen olduklarını da ilave edelim.
Şimdi buraya kadar olan kısım genel olarak bakıldığında ve ayrıntılara eğer fazla girilmezse (ki, aslında önemlidir ama geçelim. Çünkü bir şekilde ülke ekonomisinin bel kemiği) sadece aile ve bireye atılan kazık yada üzerinden palazlanma olarak görünür.
Ama şimdi biz asıl soruna gelelim:
Paramız ellerinde… Döviz ellerinde… Dolayısı ile borsa, bu parayı – dövizi elinde tutanın davranışları ile hareket bulur.
Fazla değil, en çok önümüzdeki Mart ayından sonra (yıllık vergi ödemeleri zamanı) önlerini daha rahat görmeye başlayacaklar ve para ile de oynamaya başlayacaklar.
Siz işte o zaman seyreyleyin gümbürtüyü.
Bu ay bir tarikat borsayı gümletecek, gelecek ay az da olsa zararını çıkarmak isteyen diğer tarikat borsayı çomaklayacak. Ve bu böyle sürüp gidecek.
Bakınız İran’ın ve Kuveyt’in ilk 5 yılı. Endonezya’da 3. yıl tamamlanıyor.
Dahası da var da, şimdi sadece önümdeki ve aklımdaki (elimde var olduğundan kesin olarak emin olduğum) belgeleri aktarıyorum.
…….
Biz; “Cumhuriyet kalelerini kaybediyoruz” diye ağlarken, bunu anlatmaya çalışırken; “Demokrasi” havarileri, yandaş ve bölücülerin sayesinde ne kaleler kuruldu ne kaleler.
Ve yeni kaleler ve kurulan kalelere burçlar da sürekli eklenmeye devam ediyor.

Dostça kalınız.

İlk kez bir dini yazı

2008-11-24T16:36:00.001+02:00

Bugünkü, bu satırları bilhassa e-posta dostlarım için kaleme alıyorum.
Dostlarım…
Biliyorsunuz, tarikat ve cemaatlerin içinde olmama, bu yapılara çok yakın ve içinde olmama, buralarda yenen herzeleri görerek yaşayarak kaleme almama, yapılan üçkağıtçılık ve dönen dolapları eleştirmeme anlatmama rağmen dini açıdan kaleme aldığım hiçbir konu olmamıştır.
Şu farkla; Konu itibari ile ancak bilgi niteliğinde yada belge olarak .kaleme aldıklarım olmuştur. Hepsi bu. Bakınız: Tüm yazılarım…
Ama bugün bir şeyler yazacağım.
Gerekli olduğuna inandığım için. Sizinde bilgilenmeniz için ve bir doğruda, artık dolduğum için….
Elbette bir duayen, ulema olmamakla beraber, siyasetin ve dinimizin, mutlak done ve ölçülerini de bilen insanım.
Şunu asla unutmayalım. (En başta söyleyeyim kafalar karışmasın. ) Ülkemiz koşulları içinde konuşuyor – siyaset yapıyor ve dinimizi yaşıyoruz. Maalesef bu ülkemizde oldukça karışık-sisli-kördüğüm bir durum.
Ne var ki; Ciddiyetle bakıldığında neyin ne olduğu aşikar. Ama bunun için emek gerek, gönül gerek, yürek gerek, vicdan gerek, namus ve dürüstlük gerek.
Siyasetin başladığı yerde din yoktur. Ama dinin başladığı yerde de siyaset yoktur…
Bu ne menem bir iş böyle? Ne yapacağız şimdi?
Aklı başında gelişmiş ülkeler bunu aşmış, ama biz hem aşamadık ve hem de aşmamız mümkün de değil.
Oysa; burada hiçbir sorun yok. Dinimiz, bu konuda kesin çizgilerini zaten koymuştur.
“Halk için, halktan yana yöneteceksin…”, “Yöneticiler hakka ve adalete uyacak.”, “Kimsenin hakkı kimseye verilmeyecek” diye başlayan ölçüler tamamen sosyalist ve komünist çizgileri gözümüze batırarak gösterir. Dini bir yönetim tarzı diye bir şey söz konusu değildir. Şeriat devleti yada anlayışında bir devlet öngörmez dinimiz. Hatta dahası buna izin de vermez….
“Ama yapıyor birileri. Ve savunuyor…” Evet doğru. Bu hatayı yapanlar mevcut. Hem de sayıları epeyce fazla.
Ne var ki; Bu gerçeği değiştirmez, değiştiremez.
Her zaman söylüyorum. “İşte Kuran, Yüce kitabımız orada alın okuyun”…
………
Dostlarım bu ülke insanı, sahtekar…
Üç kuruşluk beyinleri ile Tanrı’yı kandıracaklarını sanıyorlar.
Yada, kendilerini akıllı zannederek bazı ifadeleri çarpıtıp. “Ben böyle düşünüyorum” demekle paçalarını kurtaracaklarını sanıyorlar.
“Allah’la kul arasına girilmez”….
Nedir bu söz?... Nerede kullanılabilir?... Neyi-neleri kapsar?....
Paça sıkıştı mı; “Allah’la kul arasına girilmez…” Elbette girilmeyecek-girilemeyecek yerler var… Her can-kul kendisinden sorumludur.
Ama sen kalk, hem “müslümanım” de ve hem de “dinen konuşulması bile yasak olan ifadeleri” sözde demokrat ve paylaşımcılık adına sosyal bir ortamda dile getir. Bu yanlışı toplumla paylaş. Burada Allah’la kul arasına girmek değil. Doğrudan dine yapılan saygısızlığa tepkidir olay. Kaldı ki; Dinimiz bu konuda; “Bu insanları uyarın” der.
İnanmayan, hak yolunda olmayana sözümüz yok…
Eğer var ise; “Onun dini ona, benim dinim bana”…
………….
Aydın geçinenler, sırça köşklerinde dini donelerin zorluğu(!) nedeni ile ahkam keserler. “Allah’la kul arasına girilmez”, “Herkes kendi anlayışı çerçevesinde yaşayacaktır dinini”, “Benim anlayışım bu” gibi ifadelerin ardına saklanırlar.
Dinle – imanla ilgile tek adım atmazlar. İşlerine gelmez. Hep abdestli olmak, namaz kılmak, fakir fukarayı desteklemek, çocuk sevindirmek, yüce kitabımızı açıp bir sure okumak, hele bugünlerde cenazeye bile katılmak, cemaati olmak istemiyorlar. Gerekçe; “Yüreğim kaldırmıyor”. Yalan….. Bilmiyor. O cenazede ne yapacağını nasıl yapacağını bile bilmiyor.
Namazı geçtim, abdest almasını bilmeyen Müslüman geçinenden ne beklersiniz.
……….
İşte böyle…. Aydın geçinen zümre, dinden bu denli uzaksa, sahip çıkacak – savunacak bilgiden ve akıldan yoksunsa elbette bu boşluğu birileri dolduracaktı…
Doldurdular….
Çapulcu, bölücü, cahil, üçkağıtçı, sahtekar, istismarcı…..
Eeee… Elbette sonuçlarına da katlanacaksın tabi….
Sen, hem aydınım diyeceksin hem de din konusunda dingil olacaksın.
Din bilgisine (asgari) sahip olmayan kişi asla aydınım diye dolaşmasın.
Haddi değildir. O sadece bir zavallıdır….
………
Aydın olmak, eğitmen kişiliğe sahip olmak, aynı zamanda dini bilgileri de doğru olarak verebilmek niteliğini taşır…
Bakınız düşünce tarihine, düşünürlere. Tanrı’yı inkar eden, “yok” sayan bir tane bulamazsınız. Şu farkla; “Tanrı kavramı” farklılığı vardır.
……….
İslam dini; “Sana akıl verdik, düşünmez misin” der…
Yani bazı hususları kişi akıl yolu ile aşabilmelidir.
Ama ardından; “İnanmayan – uymayan hesap verecek” der.
Yani bazı hususlar da tartışılamaz bile….
Şimdi iki örnek verelim: Peygamber Efendimizin zamanında kullandığı misvak bugün yerini diş fırçasına bırakmıştır. Günümüzde hala misvak arayana: “Sana akıl verdik, düşünmez misin?”
“Ahiret hayatını kim biliyor? Giden gelen mi var?” diyen Kuran-a hakaret etmiş olur. Ötesi kul dinden çıkmış, günahkar olmuştur. Çünkü; Allah’ın birliğine, Peygamber Efendimizin onun elçisi olduğuna inanan mümin, kayıtsız ve şartsız, Kuran-ın Tanrı katından olduğunu bilir ve inanır. Bunun aksi: “İnanmayan – uymayan hesap verecek”…
……..
Dini bilgilerden yoksunluk, bazı başkaca hataları da getirmekte…
“Sen, benim günaha girmeme neden olamazsın…” gibi.
İslam da, “vesile” vardır. Bir konuda artı olarak söylenen, karşı taraftan artı olarak cevap yada tepki – hareket alır. Bu artının ortaya çıkması yine artı günah yada sevabı getirir.
Burada; Vesile olan sevapta muhatabı ile eşit kazandığı gibi… Günah ta da eşit kaybeder…
Dini bilgi yoksunluğu bu gerçeği görmeyi engeller elbet….
İşe burada dahası ve acısı; Muhatabınızın duyarsız ve sorumsuz olması. Ne kötü duruma düştüğünü bilmeniz ama yardımcı olamamanız. Burada, bilgi eksikliği “küstahlık” getirmekte.
Sonuç olarak daha büyük günaha vesile olmamak için “münevver” kişi hemen arkasını dönmelidir.
Şimdi dikkat; “O hadi bilgisiz, ya sen… Sen sebep oldun bu olayda dine (küfür) edilmesine, bunun fazlalaşmasına. Sana katımızdan bilgi verdik. Bu nimeti kötüye kullandın.“ denecek ve hesabı verilemeyecek bu duruma düşülecektir.
İslam da, bilginin verildiği, bu nimeti elde etmiş kişiler, örneğin öğretmenler-hocalar daha büyük bir yükün altındadır. Hesap günü onlara daha ağır sorular sorulacaktır. Çünkü; Bu nimet o kişilere boşuna verilmemiştir.
Elimden geldiğince açık ve net ifadeler kullanmaya çalıştım…
Bu ateşten bir gömlek. İnanç, çocuk oyuncağı değildir.
Ya gerçekten “müslümanım” der bu gömleği adam gibi giyersiniz….
Ya da haddinizi aşan konuşmalardan kaçınırsınız.
Dostlarım.
Bugün farklı…
Biraz buruk… Biraz kırgınım….
Ama huzur içindeyim.
Dostça kalın.

Pazar günü muhabbeti

2008-11-23T01:37:00.003+02:00

Kabadayı: Sana Bilge diyorlar. Yap bir bilgelik görelim.
Cahil: Sahi ya. Yapsana bir bilgelik.
Bilge: Bilgelik yapmak mı?
Soytarı: Hadi yap yap...
Bilge: Bilgelik yapmayı ne bilirim ben.
Cahil: Bilge, bilgelik yapmayı bilmiyor.
Kabadayı: Lan cahil. Doğru laf ettin.
Soytarı: Yapta görsünler. Hadi…
Bilge: Bilgelik yapmak nasıl oluyor.
Cahil: Bilge olanlar bilgelik yapar ya. İşte öyle.
Soytarı: Evet. Aynen cahilin dediği gibi.
Bilge: Yahu bilmiyorum… Bilgelik yapmak nasıl olur.
Kabadayı: Cahil tarif etti ya. Bilge bilgelik yapar.
Soytarı: Evet doğru. Cahilin dediği gibi bilgelik yap.
Cahil: Bilge, bilge laflar eder. Sende et…
Kabadayı: İşte bak adam ne güzel dedi.
Soytarı: Bilge laflar kelimesi güzel.
Bilge: Ne lafı edeceğim?
Cahil: Ya kardeşim. Sen bilge laf et işte.
Kabadayı: Güzel laf… Tam bilgece…
Soytarı: Bu cahil güzel laf ediyor.
Bilge: Cehil ne dedi ki?
Kabadayı: Pes birader. Bir bilge laf etmedin. Birde adamı mezeliyorsun.
Bilge: Ne dedim ki ben?
Soytarı: Cahili kıskandı bu…
Cahil: Bu bilge laf edemeyecek.
Kabadayı: İşte babalar gibi doğru. Bu cahil bilgece konuşuyor.
Soytarı: Bu cahilde bilgelik var. Ben her zaman söyledim.
Bilge: Anlamadığım. Bu cahil ne dedi?
Kabadayı: Bunu anlamak için bilge olmak gerekir.
Soytarı: Bilge değil, cahil bilgece laf etmedi mi?
Bilge: Hangi bilgece laf?
Cahil: Evet. Bu benim lafımı kıskandı.
Kabadayı: Boşver kardeş. Biz bilgeyi biliriz.
Soytarı: Boşverin bilgeyi arkadaş… Cahil sen bir bilgece laf et.
Cahil: Ettim ya. Daha ne diyeyim. Sustu adam baksana.
Kabadayı: Cahil doğru söylüyor. Adam sustu.
Bilge: Ne yapayım başka?
Soytarı: Tamam tamam… Cahil bundan sonra bilgedir.
Kabadayı: Kabul be ağa… Bu bilgede cahildir….
Cahil: Ben hep söyledim ama dinlemediniz…
Soytarı: Bitti bu iş… Hadi bakalım taze bilge çaylar senden…
Bilge: Ben, kahve içerim.
Kabadayı: Bilge bize, biz bilgeye… Seninkini Allah vere…
Bilge: Hiç böyle değildi…
Soytarı: Ne bilgeliğini ne çayını gördük.
Kabadayı: Helal olsun be soytarı.
Cahil: Bilge lafı diye buna derim.
Bilge: Ne bilgesi?
Soytarı: Aha… Banada laf attı…
Kabadayı: Bilge sözlere dayanamıyor bu…
Bilge: Hangi bilge söz?
Cahil: Soytarı gerçek bilgedir. Çaylar soytarıdan.
Kabadayı: Buna imzamı koyarım.
Bilge: Daha cahil çayları ısmarlamadı ki…
Kabadayı: Sana ne cahilin çayından…
Soytarı: Bu laf ancak bilgeden çıkar.
Cahil: Kabadayı çok bilge kardeş.
Bilge: Kabadayı ne dedi şimdi?
Soytarı: O ne dedi? Bu ne dedi? Sen resmen bizim bilgeliğimizi kıskanıyorsun.
Kabadayı: Hadi çıkıyoruz. Cahil, Soytarı kahve hariç hesabı ödeyin.
Bilge: Kimse birşey içmedi ki...
Kabadayı: İçseydin kardeşim. O kadar oturdun burada...
Bilge: Tamam o halde kahvem gelsin.
Soytarı: Son çıkan hesabı öder.
Cahil: Tabi ya... Öyle derler.
Kabadayı: Bir hesap ödensinde... Kim öderse ödesin.
Cahil: Ben gidiyorum.
Soytarı: Tamam... Bende kaçtım...

Ülkemiz gerçekleri

2008-11-15T23:41:00.001+02:00

Kıymetli bir dosta cevap;
"Bu adamlar, bu kafa ülkede çeşme başlarını ele geçiriyor. Her geçen dakika daha bir batağa saplanıyoruz" dedik dedik dedik.
Anlatmaya çalıştık.
Şimdi bakınız. Bu adamlar, gerçekten yoksul, gecekondu tipi yada modern sayılmayacak ilkel-imar planlarına aykırı binada oturan-oturmak zorunda olanlara kömür dağıtıyorlar gibi algılanıyor olay. Hayır...
Bu sadece bu kadar değil. Kat kaloriferli (doğalgaz) binalarda oturup ta 5 kuruş yakıt parası vermeyenler hakkında bir bilginiz var mı?
Peki... Elektrik, su, telefon kullandığı halde, faturasını tanımayanları biliyor musunuz?
Verimli devlet arazilerini kullanmakta olup, devlete yine 5 kuruş ödemeyenler...
Devletin arazisi üstüne fabrika kurup yine 5 kuruş ödemeyenler...
Vakıf evlerinin yıllardır oturan sakinlerinin tek tek kapı önüne koyulup yerlerine tarikat ve cemaat yandaşlarının üç otuz paraya oturtulduğunu ve bunun ne boyutta olduğu konusunda bilginiz var mı?
Belediye olarak ele geçirdikleri şehirlerde, belediyeye bağlı tüm işletme ve kurumlardaki çalışanları yandaş olmadıkları gerekçesi ile kapı önüne koyup, yerlerine vasıfsız ama kendi yandaşlarını koyduklarını biliyor musunuz?
Ülkemizde, maalesef en önemli husus olan ahlak çöküntüsü yaşıyoruz. Şaşırmayın...
Bu çok doğal. Kara kapitalizm budur işte.
İşçi emekçi ülkesi ülkemize, önce kapitalist düzeni soktular. Solculuk-Komünizm "tu kaka" idi...
Halka bal gibi bu dolmayı yedirdiler.
Sonrasında işte bugüne dek, halkın daha fakir-yoksul, eğitimsiz kalabilmesi için ellerinden geleni yaptılar.
...
Aç adamın onuru olmaz. Fakir adamda gurur aramayın. Evine o bir lokma ekmeği götürebilmek için adamın kıçını bile yalar.
Sakın bana; "Adam aç kalır, ama şeref ve haysiyetinden taviz vermez" hikayesi anlatmayın.
Bunları tam içinde, göbeğinde yaşadım. Allah vermesin ama sizlerde aç kalın da, göreyim...
...
Suç işlemiş, hüküm giymiş insanları baş tacı ettik-ettirdiler. Şarkıcı diye karşımıza çıktı-manken diye TV'lerde boy gösterdi. Gün geldi açık oturumlara katıldı bu kişiler, gün geldi ana haber bültenlerinde yüzsüzce sırıttıklarını izledik.
...
Kabahat kimin acaba?
Bizler, gerçeklerle değil sadece hoşumuza giden sloganlarla yaşıyoruz...
Alt yapısız ve analitik düşünceden uzak olarak, kör gözüm parmağına bir şeyleri savunuyoruz.
(Bağışlayın ama doğru sadece 1 tanedir. O nedenle yazacağım…)
Bunun en güzel örneğini daha bugün yaşadık. Avlanma ve av konusu…
Hayvan sevmek, korumak… Bu elbette olmazsa olmaz… İnsan olmakla, doğaya ve can taşıyan olarak hayvana saygı ile ve ötesinde Yaradan’ın yarattığına saygı ile ilgilidir bu…
Peki nedir olay…
Soy tükenmeyecek. Eziyet edilmeyecek. Hor görülmeyecek….
Hepsi bu. Avrupa’da birileri kutup ayılarını korumak için ayağa kalkıyor. Avrupa ve gelişmiş ülkelerde birileri vahşi hayvan kürklerini protesto ediyor. Ve benzeri hayvan hakkı savunan gösteriler, eylemler. Neden?
Bu insanlar ava – avcılığa karşı değiller ki… Yok böyle bir şey. Keza; İstisnasız olarak, devletim diyen tüm ülkelerde bu av ve avcılık tamamen hukuki bir çizgide tanımlanmıştır.
Burada, o gösteri yapan insanlar, ava karşı değil. Zaten böyle olmuş olsa o durumda yasalara da karşı olmuş olurlardı.
Ama dünyadaki giyim kuşam endüstrisinin, örneğin kürk talebini karşılamak için aşırı ve yasa dışı avlanmalar yapılmakta. Bu da neslin tüketmesine yol açmaktadır.
İşte, Avrupalı-medeni-uygar insan işin burasında ayağa kalkmaktadır.
(Bakınız; Greenpeace Örgütü’nün 1993’te yenileyerek dünyaya sunduğu, hayvanları ve yaban hayatı koruma manifestosu – Zürih Beyannamesi.)
İstanbul; Kadıköy Göztepe'de, Özgürlük Parkı vardır. Hayvan sever görünüp, sükse için milyarlar dökerek aldıkları köpekleri, evleri kirletiyor, her yer kıl oluyor, dışarı çıkarmak zor diyerek bu parka bırakıyorlar. Hayvanı tanımayan, ne yapacağını nasıl yapacağını bilmeden gösteriş için yapılan işin sonu bu oluyor işte. 10. katta doberman - sanbarnard - dalmaçyalı beslemeye kalkarsan elbette olacağı budur... Hayvan sever olmak, hayvan edinmek değil tanımaktır...
…
Şimdi başka bir örnekle bağlamaya çalışayım…
İnsanımız, analitik düşünceden uzak olduğu için, bazı gerçeklerden de uzak kalmakta ve öylece yaşamaktadır. Örneğin korku…..
“Ay ben fareden korkarım…”, “Böcekten tiksinirim…”, “Örümcek mi.. Aman aman…” vb. ifadeler…
Çocukları ve çok gençleri ayırarak sözüm olgun-ergin kişilere…
Hele bu konuda en fazla seslerini duyduğumuz bayanlara…
Haddiniz değil… Korkmak tiksinmek ne demek… Böyle bir şey söz konusu dahi olamaz…
Neden?....
Bir sürü nedenle laf salatası yapmayacağım… Tek bir neden, gerçekten bir şeyleri anlamak isteyenlere yeter. Bu yetmeyecek olursa…
Bu bir kayıp değil diyeceğim. Ülkem insanı gerçeği….
Evet… Neden?....
O korktuğun-tiskindiğin her ne ise onu hemen yok et… Ondan sakın kaçmaya çalışma….
Çünkü o senin evdeki çoluğuna çocuğuna, sevdiğin ve saygı duyduklarına zarar verir….
…..
Avrupalının teknolojik ürünleri, hayatı kolaylaştıran otomatlarına-elektroniğine-cihazlarına duyduğumuz ilgi ve alakayı birazda, düşüncelerine-akıllarına –mantık ve dünya görüşlerine göstermiş olsak zaten “adam” olurduk….
Mustafa Kemal’in bahsettiği; “muasır medeniyet” kafadadır…
Ülkemizin halini gördünüz mü?
Nereden konuya girdik ve nerede bitirdik…
Dostça kalın.

Enseye tokat....

2008-11-12T15:09:00.000+02:00

Dedik ya, sahipsiz kaldı bu ülke…
Dingo’nun ahırına döndü…
Biri kalkmış; Bir bakan olduğunu dahi unutarak ırkçı söylemlerde bulunuyor.
Biri kalkmış; “Ya sev ya terk et!” sözünü “ben demedim, o dedi”lerde.
Bir diğeri; “Biz böyle laf etmedik… Yalan …” diyor.
(MHP’nin bilhassa gençlik kolları ve lokallerinde bu pankartlar hala duruyor. Gidip bakalım isterseniz…)
Bir başkası çıkıyor; “Ordu’ya: Haddini bil…” dedik oyumuz arttı diyebiliyor…
Birilerine bakıyoruz; Denetlemeye gittikleri tesislerin ürünlerinden “mezelik” alıyor.
Yine birileri; “Bu gazeteci olsun, diğeri olmasın” diyebiliyor.
(Benim gazetem olacak… O gazetemin muhabirleri olacak… Ve birileri kalkacak, nereye ne muhabir göndereceğime karar verecek… Yıkarım ortalığı…)
Ama zamanında, elinde ibrik-havlu ile kapıda bekleyenlerin bunu yapabilmesi elbette imkansız. Bugün yapabilecekleri tek şey, kafalarını taşa vurup, ağlamak…

Bu arada “Mustafa” filmini izledim.
Sorumlular, çarpıtılan tarihi gerçekler ve yalan ifadelerin yanı sıra,
bu ülkenin banisi Mustafa Kemal’e yapılan haksızlığın ve densizliğin hesabını vermeli…
Ötesi, bu hesap sorulmalı…

Bakıyorum da; İşkembeden atmalar diz boyu…
“Bu ülke ne badireler atlattı. Bunu da atlatır…”
“Bu halk… Daha önce yaptı yine yapar…”
“O kadarda kötü değiliz. Bir çözüm bulunur…”
“İlk seçimde, geldikleri gibi giderler…”
“Karamsarlığa gerek yok…”

Atlattığımız her badireden (!) halkımız kayıpla çıktı…
Bu halk daha önce yaptığında, halklar ayırımcılığı yoktu…
Hangi liderle… Hangi kurumla… Kaldı ise, hangi kale ile çözüm bulunacak…
Yandaşları azalmadı arttı. Ayrıca, köpek .ok yemekten vazgeçmez…
Bunca kaleyi… Bunca cumhuriyetçi ve laik değeri iyimserlikle kaybettik…
Durmak yok… Enseye tokadı yiyene kadar, iyimserliğe devam…

Türkiye’de; uluslararası kapitalizm, alıştırma-eğitim-yerleşim-konuşlanma aşamalarını çoktan gerilerde bıraktı.

Halka, bazı şeyleri tam olarak anlatabilmek, öyle pek kolay değildir.
Orada kapı gibi duran; İç Hizmet Kanunu var.
Gerekmediği halde zamanında ortaya konan bu yasa, yada kullanılan hak diyelim, bugün gerekliden öte “görev” olduğu halde kullanılmıyor-kullanılamıyor…

Kusura bakmayın ama; “enayi, aptal-dı” denileceğine, “karamsar-dı….” densin.

Dostça kalın.

Ekonomik krizlerin Türkçesi...

2008-11-11T12:11:00.004+02:00

“Dünyada bugün yaşanan ekonomik kriz ne kadar sürebilir….” diye başlayan bir soru aldım.
Bu soruyu ve cevabımı da yayınlamanın uygun olacağını düşündüm.
Dünyada bugün yaşanan krizin tamamen yok olacağını artık düşünmüyorum.
Bundan sonra bu krizlerin, dalga dalga geleceği ve bunun kaçınılmaz olduğu gerçektir.

Bizim gibi geri kalmış, halkının çok büyük bir kısmının; “Bundan sonra bitti, sağ-sol kalmadı. Bunlar artık anlamsız” diyebilen, üstelik bu cehaletinin farkında bile olmadan böylesi “aptal” düşünceleri aptalca çevresindekilerle paylaşmaya çalışan insanlarının olduğu ülkeler, bu tür krizlerde gelişmiş ülkelerin merhemi olacak ve daha bir batağa saplanacaklardır.

Çünkü artık bu ekonomik krizlerin temel ve nedenlerinde doğal afetler, kuraklık, bölgesel çatışma, yatırımlarda plan ve program hataları, sanayi ve endüstriyel alanlarda sermaye aktarım ve taşımaları ve buna benzer ekonominin cilvesi diyebileceğimiz sorunlar yatmamakta.

Kara kapitalizmin (sağcılığın) kara, hem de kapkara yüzü bu…

Aslında bunun anlatısı oldukça uzundur ama ben elimden geldiğince yine DemotikE olmaya çalışacak ve özette kalacağım.

Yukarıda, bundan önce ekonomide yaşanan sorunların farklılaştığına değindim.
Nedir bu farklılaşma?…
Paranın artık üretime yatırılarak kazanımları yerine, paranın paraya ve zaten var olan ekonomik yapıların kazanımlarına aktarılması.
Yani para ile kumar oynama, üretime değil de zaten var olandan bir şeyler kapmaya yönelme. Kısa yoldan köşe dönmeye çalışma.

Ne var ki; Bu ortam (kumarhane) kurtlar sofrasıdır.
Birilerinin sayesinde palazlandığı bu büyük şirketlerinde, bu sistemi daim ve işler kılması için arada büyümesi gerektir.
O nedenle arada bir bu yatırımların bir kısmını “ham” yapmakta.
Bu “ham” yapılan para, doğrudan üretime yapılmayan bir para olduğundan, tedavüldeki “aktive” – “keş” olması nedeniyle bu kez piyasalar “keş” darlığına düşer.
Aman yanlış anlaşılmasın…. Bir kez daha söyleyeyim…
Burada bu işin uzmanları beni bağışlasın. Bendeniz burada, bilimsel bir konuyu sıradan her vatandaşımızın anlayacağı bir dile (DemotikE) indirmeye çalıştım.
Bu “ham” yapma zamanı ve “ham” yapılan miktar, rastsal değildir. Plan ve programlı bir şekilde yapılan spesifik bir çalışma ve uygulamadır.
Gelişmiş devletlerin bile (mutlaka) bilgisi vardır.
Eeeee. Adamların gelişmişlik anlayışları ile bizim gibi dingil vatandaşa sahip ülkelerin gelişmişlik anlayışları burada farkını ortaya koymakta.
Son model cep telefonu, TV, ev eşyası, araba, computer, hayatı kolaylaştıran otomatlar ve diğer elektronik eşya ve iletişimin hızlanması bizim insanımız için gelişmişlik yolunda yeterlidir ama beğenmediğimiz, hatta küstahça “onlar aptal-cahil-bilgisiz” dediğimiz aydın Avrupalılar için gelişmişlikte bunlar çok fazla bir şey ifade etmemekte.

Neyse biz “ham” yapılan paraya dönelim.
Dedik ya, bu para planlı “ham” yapıldı diye. Bu “ham”lama sırasında (a) ülke yatırımcısı (b) ülkede yatırım (para ile oynama) yaptı ise, (a) ülkesinin milli serveti olan nema (b) ülkesine gitti demektir.
Şimdi burada dikkat!.....
Bu kayıp nema genellikle zaten geri kalmış ülke yatırımcılarını kapsıyorsa burada global krizin lafı bile olmaz.
Zaten geri kalmış ülkenin, olmayan plan ve programında bu nema kaybı hem fark edilmez (yönetim tarafından) ve hem de zaten, bunu önleyecek – denetleyebilecek (ekonomik beyinlere de, bu tür yönetimlerde asla yer verilmez) yapı mevcut değildir.
Ülkede enflasyon – devalüasyon şeklinde, doğrudan halkın sırtına bindirilir bu yük.
Yani anlayacağınız… Bizim gibi geri kalmış kapitalist ülkelerde, zenginlerin kayıpları doğrudan halkın cebinden alınır.
Gelelim bu “ham” yapılan paranın gelişmiş bir ülke yatırımcısından yapılmasına…
İşte şimdi, “yandı gülüm keten helva”.
Gerçek bir gelişmiş ülke, ülke servetinin kuruşunu hesap eder ve bu kayıp yada alacağa “şahin”dir.
Bu kaybı telafi etmekle kalmaz bir de artı gelir elde eder….
Yine yukarıda dedik ya; Gelişmiş devletlerin bile (mutlaka) bilgisi vardır.
Yaptığı tek şey, ülkeden çıkan – satılan her şeye zam yapar.
Gelişmemiş ülkelerden aldığı her şeyinde fiyatını kırmak için tarafları masaya oturtur.
Bu masaya oturulduğunda sonuç zaten bellidir. Geri kalmış ülkenin burada tek şansı pazarlık…
Yalnız, bizim gibi dünyanın en büyük borcuna sahip bir ülkenin, bu masada pazarlık payı söz konusu dahi değildir.
Hepsi bu kadarcık değil elbet ama temel olarak da olay budur.

Kapitalizmin (k) sını bilmeden, işçi ülkesi, emekçi ülkesi olan ülkemizde, üstelik kendiside bir işçi-emekçi olmasına rağmen, ülkenin gelecek ve rafahını sağcı partilerin sağlayacağına inanarak, sermaye sınıfına arka çıkıp, ülke emekçilerini sırtından hançerleyen (sağcılara) kapak olsun.

Dostça kalın.

Sorulardan derleme

2008-11-09T01:31:00.001+02:00

Dün, gerçekten değerli sorular aldım.
Arşivime daldıran sorular çoğu. Cevap yazılarını yazı masama hazır koymuşken bunları bir düzenleyip, diğer dostlarımla da paylaşmak güzel olur diye düşündüm;
ARAMCO, bir petrol şirketidir Arap ve ABD ortak şirketi. Notlarıma göre 1953’te kurulmuş olan ARAMCO aracılığıyla Amerika’dan İslamcılara kaynak aktarımı başlar. ARAMCO 1962’de bu örtülü görevini Rabıta örgütüne devretmiştir. Rabıta’ nın kuruluşunda Menderes döneminin DP milletvekili Ahmet Gürkan ile Sebilül Reşat dergisi sahibi Salih Özcan da varmış. Salih Özcan aynı zamanda Suudi sermayeli Faysal Finans’ın da hissedarıdır. Ayrıca Faysal Finans’ın Özcan ile birlikteki diğer “Nakşibendi” Türk ortakları içinde Ahmet Tevfik Paksu ve Halil Şıvgın da vardır.
Ülkemizde özellikle Menderes döneminde, Nakşiler ve onun kolları olan Süleymancılık ve Nurculuk Rabıta ile finansman bulup büyümelerini sağlamışlardır.
Yine Suudi sermayeli Al Baraka Grubu, Nakşibendi olan Korkut Özal ve Eymen Topbaş’ı da Türk ortak olarak seçmiştir. Burada, Kemal Unakıtan ve Talat İçöz’ünde diğer Nakşibendi ortaklar olduklarını ekleyelim.
Başlangıçta, diğer tarikatların Türkiye’de niye gelişemediklerinin yanıtı buradadır. Daha sonra bu gelişen tarikat yapıları, diğerlerine destekler vererek birlikte hareket etmeye başlamışlardır.
Bugün daha da büyümüş olan Rabıta tüm İslam ülkelerine dal budak salmış durumdadır.
Yönetim kadroları genişlemiş, nerede ise her İslam ülkesinden temsilcileri içine almıştır.
Türkiye’de ilk İslamcı partiyi kuran, Nakşibendi Şeyhi Mehmet Zahit Kotku' nun müridi Necmettin Erbakan olmuştur.
Ne var ki; Erbakan sadece geçiş dönemi için kullanılmakta idi. O dönemde daha genç olan; Abdullah Gül, R. Tayyip Erdoğan, Bülent Arınç, Kemal Unakıtan gibi isimler gelecek için (bugün) eğitilmekte idi. İşte gün geldi, Erbakan limon gibi kenara atılıverdi. Bu aslında devam etmekte. Bugün eğitimi süren başkaları var sırada….
Peki bu kadar anlatılıyorda; kimler bu cemaatlerde derseniz, ufak bir liste aşağıda;
Recep Tayyip Erdoğan: Nakşibendi İskenderpaşa Dergahı müridi.
Abdullah Gül: Necip Fazıl Kısakürek, Nakşibendi şeyhi Seyyid Abdülhakim Arvasi'nin dergahının etkisiyle tarikat-cemaat ilişkilerine katıldı.
Abdülkadir Aksu: Nakşibendî tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
M.Ali Şahin: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Beşir Atalay: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Ali Babacan: Korkut Özal’ın yetiştirmesidir. Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Vecdi Gönül: İskenderpaşa Dergahına yakın deniyor.
Ali Coşkun: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Kemal Unakıtan: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Murat Başesgioğlu: Said-i Nursi’nin öğrencilerinden.
Hüseyin Çelik: Nur tarikatı müridi.
Mehmet Aydın: Nurcuların Fethullahçı kolundan.
Dengir Mir Mehmet Fırat: Nakşi tarikatının siyasal İslam kanadı olan Fetullahçılardandır.
Bülent Arınç: Nur tarikatı müridi.
Recep Akdağ: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Binali Yıldırım: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Sami Güçlü: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Hilmi Güler: Nakşibendî tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Zeki Ergezen: Nakşibendi tarikatının İskenderpaşa Dergahı müridi.
Not: Yukarıda yer alan her bilginin belgesi, doğrudan devlet arşivlerinde, istihbarat birimlerinde mevcuttur.

AKP'nin balonu!

2008-11-07T22:49:00.000+02:00

Tarikat ve cemaatlerin Kürt kökenli olduğunu, bunların doğrudan Iraklı lider ve aşiretlerle bağlantılarının olduğunu, daha açıkçası bunların PKK işbirlikçileri olduklarını, ülkemiz insanının temiz dini duygularını sömürerek yanlarına çekerek müridleri yaptıklarını, daha ötesinde yine planlı bir şekilde bu yolla halkımızı bölerek, Kürtlere avantaj sağlamak amacında olduklarını, ülkemizdeki dini ve dinci görünen partileri yönettiklerini, bu partilere genellikle tarikat ve cemaat önde gelenlerini soktuklarını, ve dolayısı ile hepsinin Kürt olduklarını, kimbilir kaç kez yazdık.
Ortadoğu ve Asya’nın uyuşturucu trafiğinin başında olduklarını, yönettiklerini ve yine bu bölgede organ kaçakçılığının ve mafyasınında bunlar olduğunu, sözde dindarlar ama beyaz kadın ticaretinde de ellerinin olduğunu hep anlattık…
Bakın bir yerlerden balon yapınca, nasıl temel taşlarına zarar gelmesin diye başkan yardımcısını bile siliveriyorlar.
Deniz Feneri olayında da aynı şeyler olmadı mı?
Bunlar nedir ki;
Bekleyin…
Daha ne “Fener”ler – “Mir”ler görecek ve yaşayacağız…
Dostça kalın.

Obama ve ABD...

2008-11-06T13:34:00.001+02:00

Sevgili dostlarım.
Canlarım….
Bendeniz mi anlatamıyorum, yoksa sizler anlamamak için ayak mı diretiyorsunuz?
Obama’nın gelmiş olması, ABD’nin, ne Türkiye ne de diğer dünya devletleri politikalarını değiştirecektir.
Bağırarak söylüyorum; Obama’nın yada bir başka ismin başkan olması, ABD’nin yol haritalarını, politikalarını değiştirmez, de-ğiş-ti-re-mez.
Efendim, Obama’nın ettiği sözler var. Irak’tan, Ermeni konusuna, Ege konusu ve Kıbrıs’a değin halkın karşısına çıkıp söyledikleri var.
George W. Bush’un, yine o halkın karşısında, o kürsülerde söylediklerini anımsıyor musunuz?
Peki… Şu kadarını anlatmaya çalışayım…
ABD’nin gerçek yönetimini oluşturan, İlluminati - C.F.R gibi yönetimler, ABD’nin dünyada kaybettiği bazı değerleri(!) tekrar ele alabilmek ve farklı bir görüntü sergilemek amacında…
Bazı konuları gündemden indirip, gündeme farklı konuları koymak amaç ki; bunun büyük bir kısmı daha şimdiden sağlanmış durumda.
Çok spesifik planlar var… Bugün ABD’nin yakında uygulamak istediği bazı politikalar ve bu politikalar çizgisinde atılması gereken adımları, bir beyazın değil zencinin atmış olması hinliği var işlerin içinde…
Bu cevap yeter yetmez bilemem ama şimdilik bu kadar, daha fazla sormayın…
Şöyle bitirelim; Obama’nin en büyük düşmanı, bugün arkasında şak-şak kıyamet duran Afrikalılar olacaktır. Obama, en büyük ve haklı eleştirileri işte buradan alacaktır.
Dedim ya… Hin oğlu hinlikler var bu işlerin içinde….
Dostça kalın.

Dosta cevap

2008-11-05T10:44:00.004+02:00

Bugün bir kıymetli dosta yazdığım cevabı sizlerle paylaşmak istiyorum.
Bu konunun nereden ve neden açıldığı değildir önemli olan.
Bugün nelerin konuşulur olduğuna dikkatinizi çekmek amacım.
...........
Teşekkür ederim.
Gece geç saatte çala kalem yazdıklarıma yaptığınız katkılar için ayrıca teşekkürlerimle.
Bu söylediklerinize katılmamak mümkün mü?
Elbette nice değerler heba olup gidiyor. Arkadaş, dost, kanka, toprakçılık, çıkar ilişkileri, yandaşlar çeşme başlarını kapmışlar. Ve bu öyle acımasızca, kasten, planlı olarak kurulmuş bir sistemdir ki; Sözde sınavlar düzenlenir yeterlik aranır görüntüsü altında, işte o çeşme başları "Yağma Hasan'ın böreği". 20 sene sonra yaşayacağımız, tarımda üretim faciasını zannediyormusunuz yetkililer görmüyor.
Elbette görüyorlar ama ülkemiz için planlanan ve dayatılan rolün gereği bu.
Bahçeli-Yılmaz-Ecevit hükümetinin yerle bir edilmesinin en büyük sebebi neydi biirmisiniz? (ister kabul edin ister etmeyin) Dış borçlar ödenmekte idi... Bugün, hem ödenmiyor ve hemde katlanarak büyüyor.
Bakın inceleyin. Bugüne dek tüm egemenlik ve bağımsızlıklarını yitiren ülkelerin, aynı bizde olduğu gibi devasa borçları vardı. Bu işlerden zerre kadar anlayabilenler çok iyi bilir ki; Mustafa Kemal ve arkadaşları cumhuriyetin kuruluşu ile bu ülkede öyle temeller attılar ki, eğer içimizdekiler bizi, bu vatanı satmasalardı o gelişme hızı ile dünyayı arkamızda bırakmış olurduk.
Ama o temeller bugün yerle bir edildi. Kale diye dillendiriyoruz. Artık kale male de kalmadı.
Çok dost, "çok karamsarsın", "Ayağa kalkılırsa birşeyler yapılır", "Tepkisiz mi kalalım" diye eleştiride bulunuyor. Kırmamak için, sonuç alınamayacak tartışmalara girmemek için "sende haklısın", "he he..." deyip geçiyorum. İşin aslı, artık bittik.
Ama insanımız, hala anlamsız ve manasız bir umudun peşinde. Yıllar önce uygulamaya konulan, "önce sağcı partiler ve mutlu azınlık, bu mutlu azınlık ki; Ülkeyi içten vuracak...". Bu politikalar artık yerini daha "cüretkar politikalara" bırakalı çok oldu.
Kürtler silahlanıyor, hergün bir yerlerde can yakıyor. Küstahlıklarını her geçen gün arttırıyorlar. Münferit olaylarda tutuklanan Kürt yok. (Siz PKK) deyin, kendini kandırmak ücretsiz.
Ama canı yanmış vatandaş, pompalıyı kapıp sokağa çıkınca "provokatör" oluveriyor.
Öylede çatışılacak böylede. Bugün yada yarın. Yapmamalı bilinçli vatandaş bunu. Yapmamalı da, neden Ümraniye ve çevresinde yine eylem olacak haberi, istihbaratı geldiğinde neden eylem başladıktan sonra güvenlik güçleri bölgeye geliyor. Bu bölgedeki PKK yuvaları (hepsi biliniyor) neden yok edilmiyor?
Hedef sonuç olan, amacın ne olduğunu anlama özürü içindeki halkımıza ne söylesek boş.
Dostça kalın.

Not: Kimseye; "El el üstünde oturun. Yapacak zaten birşey yok." diyen yok.
"Bittiğini, tükendiğini kabul edip, beklentisizce sonuç aramak mesele..."
Sözümüz, "Bu adam ne diyor!" diyenlere değil...
Hadi şunuda ekleyeyim; "Kuvay-ı Milliyeyi hatırlayın"

Amerika-Seçim-Obama

2008-11-04T20:44:00.002+02:00

İki gündür e-postada tavan yapan konu Obama.
Obama seçilir mi?, Amerikan halkı zenci sevmez.., Siz Obama’yı tutuyor musunuz? Obama, orduyu gerçekten Irak’tan çıkarır mı? Ermeni konusunda McCain’in yaklaşımına ne dersiniz?, McCain, aslında daha usta bir politikacı görünüyor..
Blok dostlarıma değil ama posta dostlarıma, darılmayın ama biraz kırgınım.
Arşivimize hiç bakmıyorsunuz. Oraya boşuna konmadı.
Buyurun; bir tanesi aşağıda ve arşivde zaten mevcut.
Hiçbir ekleme yapmadan aynen yayınlıyorum.
Not: Yazının blogda yayınlanan ve e-postada dağıtımı yapılan 2 ayrı şekli var.
Bu yayında da aynı husus gözetilmiştir.

Amerika - Seçimler
8.1.2008
Kategori: Politika
Amerika'daki seçimlerle ve bu süreçle ilgili olsun, adayların kadın - zenci konusu olsun dağ gibi sorularınız geliyor.
Dünya ülkeleri ve onların yönetimleri ile ilgili olarak onca yazdıklarıma rağmen yinede geliyor.
Dost grubumuz arşivindeki "Amerika ve Amerika" yazımda ayrıntılar var.
Burada çok çok kısa olarak bir cevap vereceğim.
Amerika'da, başkanın o olmuş bu olmuş, zenci olmuş kadın olmuş, o cemaatten olmuş bu cemaatten olmuş olması hiç ama hiç bir şey ifade etmez.
Ve hatta o dinden yada bu dinden bir başkanın seçilmiş olması da hiç önemli değildir.
Amerika'da her kim ki başkan olarak seçilir, o kişi önce 25 günlük temel bir eğitimden geçmek durumundadır.
Ne yapacağını, nasıl yapacağını kimlerle ve nasıl istişare edeceğini öğrenir.
Sonraki 1 ile 3 ay arası değişen dönemde, ülkeler ve stratejiler konusu günde 2 saat işlenir.
Bu durum Truman dönemi ile başlamıştır.
Başkanın, "Ne oluyor yahu. Bu ülkeyi ben yönetiyorum" deme şansı yoktur.
Bunu bir kere, J.F. Kennedy denedi.
Ve hukuk devletinde faili meçhul sorunu yaşanmaması için Oswald'ı sahnelediler.
Burada, bu ortamda bu kadar.

Dostça kalın.

Üzen, Üzmez konusu...

2008-11-04T09:49:00.002+02:00

Hüseyin Üzmez’in ve onun gibilerin TV’ye çıkmasına muhalefet edenler çok.
Ama ben aynı şekilde düşünmüyorum.
Üzmez, TV’ye çıkmasaydı. Bu akılla, mantıkla, namusla, onurla, haysiyetle, dinle, imanla izah edilemeyecek sözleri millet duymasaydı daha mı iyi olacaktı?
Güzel oldu bence. Etiketini ortaya net olarak koydu işte.
Ki; o etiket, malın kalitesinden ederine kadar her şeyi ortaya koymuş olmuyor mu?
Bu “tür”leri bence ekranlara taşımak, halkı bilgilendirmek-bilinçlendirmek adına artı diye düşünüyorum.
Kimbilir,…
Allah ayaklarına dolandırdı. Bu yayınlar olmasa idi, belkide Üzmez sessiz sedasız “yırtacaktı” paçayı.
Ama öyle olmadı. Sonuçları elbet bilemeyiz ama rapor büyütec altına girmiş oldu.
Sadece bu kadarı bile bence basın olarak hizmettir.
Dostça kalın.

Ayaklarımın götürdüğü Ümraniye

2008-11-03T09:38:00.002+02:00

Cuma ve cumartesi günleri, dikkat ettim ayaklarım koca İstanbul’da beni devamlı Ümraniye’ye götürüyor.
Genellikle plansız olarak çıktığım şehir turlarının çoğunu Ümraniye’ye yaptığımı fark ettim.
Evet… Dile getirmemiş ve net olarak düşünmemiştim ama Ümraniye tam bir “haber” cevheri.
Aklınıza gelebilecek her yanlış-hata-vb. yada güzel sayılabilecek pek çok şey var…
Pazar günü oturdum bunu düşündüm.
Ciddi bir trafik denetimi yapın, en fazla ehliyetsiz sürücü bu bölgede bulursunuz.
Yine ciddi bir denetim yapın, trafiğin her tür ihlalinden tutunda, TIRların ara sokaklara park ettiklerini, şehirler arası otobüslerin mahalle aralarından yolcu taşıdıklarını görürsünüz.
Enteresan olan, halk otobüsleri mahalle ileri gelenlerinin(!) elinde ve hangi aracın nereye gideceğine yada gidemeyeceğine de onlar karar veriyor.
İmar planı, yasası filan aklınıza sakın gelmesin çünkü kesin kafayı yersiniz. 1 katlı bina yanında 30 kat…. Gecekondu tapulu milyarlar kazandıran mülkler.
Bikini satan mağazanın yanında, tesettür mağazası.
Bağırıp çağırarak satış yapanlar, araçlardan megafon ve ses düzeni ile satış yapanlar, hala tüp gazları korna çalarak ve sesli dağıtanlar.
Namaz saatinde (bölgede) ezan okumaların 45 dakikayı bulması.
Pek çok ilköğretim okulunda kız çocuklarının başörtüyü geçin, türbanlı olması.
Evinde oturacak iskemle, yemek yiyecek masa olmayan insanların kapı önünde Mersedeslerinin olması. Belediyenin boş alanlara-arsalara torba torba kömür yığması. Bu torbaları alanların; “Komşuya taşıyoruz” demeleri.
Hatırlarsınız bir zamanlar patlayan bir çöplük vardı. Belediye Başkanı Şinasi Öktem döneminde. Şimdilerde çaktırmadan TOKİ’nin yanında, “yol yapılacak…”, “çevre düzenlenecek” yutturmalarında yavaş yavaş çöplük görüntüsü eritiliyor. Yakında parsellenecek. Duyumlara göre TOKİ’nin hoşuna giden bir arazi imiş. İyide geçen seneye kadar çevrede çocuklar çıkan metan gazını hala tutuşturuyorlardı.
Apartmanlar, sakinleri ve kiracıları her muhitte olduğu gibi elbette var ve tabi bu binalarda yöneticilerde var. Varda….. Bina yöneticisi olsun, kat maliki olsun yada kiracı apartman yönetimi konusunda bilgi sahibi değil.. Ben yaptım oldularla işler yürüyor bu ilçede.
Kiracı hakları, mal sahibi hakları, sorumluluklar hak getire.
Bahçe düğünümü istersin, gece 12 den sonra tadilat ve gürültümü… Asgari şehir yasaları bile yine hak getire.
Kadınlar çok uyanık. Aynı köydeki gibi, sabahtan çocuklar sokaklara salınıyor. Gece 01.00 çocuklar sokakta.
Aynı köylerde olduğu gibi, davul zurna çalmalar…. Silahların atılması.
Sokaklarda köçeklerin oynatılması.
Çocuk parkları, gündüz köpeklerin tuvaleti…. Gece gençlerin birahanesi….
Sahte etiketler cenneti. Bilhassa giyim eşyasında.
Yeni yapılan binaların çoğunda balkon ya yok, yada çok küçük.
Nüfus yoğunluğunun getirdiği çok ciddi ulaşım problemlerine rağmen daireler akıl sır ermez, daha gelişmiş aklı başında muhit ve mahallelerdeki fiyatlarla satılıyor ve kiraya veriliyor.
İsteyen istediği gibi ağaç kesebiliyor, şehir suyu ile bahçe ve araçlar yıkanabiliyor bu bölgede.
Halılar caddelere silkelenebiliyor.
Türkiye’deki tüm tarikat ve cemaatlerin birer üssü var. Kuran kursları bu ilçede tavan yapmış durumda. Sabah erken saatlerde dolaşın, normal okula giden çocukların sayısına yakın çok küçük yaşta çocukların bu kurslara gittiğini hemen fark edersiniz.
İlçede yaşayan tüm insanların telefonları kayıt altında… Gün geçmez ki, islami sermayeli bir holdinge bağlı, beyaz eşya olsun mutfak gereçleri olsun hatta tatil turları bile düzenleyen ve satanlar bu telefon listelerini pervasızca kullanabiliyor.
Genelde yerleşik insanının “şikayetçi olma” yada bu hakkını kullanmaması bu tür olaylara çanak tutuyor.
Belediye düzenliyor görüntüsü altında, tarikat ve cemaatler kadınlara çeşitli kurslar düzenlemekte. Tabi anlayacağınız üzere aslında bu kurslar, gerçekte bu cemaat ve tarikatlara sadece mürid toplamak için düzenlenmekte.
İnsan dokusu, kçylü ve Anadolulu olması nedeni ile şehirlerarası ulaşımın rantı çok büyük bu bölgede. O nedenle Anadolu’nun pek çok şehrine bu ilçeden kaçak otobüs seferleri mevcut.
Bölgede Kürtlere ait dükkanları anında fark edersiniz.
Bu dükkanlar nerede ise tüm gün Kürtçe türküler yayınlıyor. Ve dükkanlara girdiğinizde, duvarlarda kürt hareketinin öncülerine ait resimler görürsünüz.
Ve bu ilçe bazı bölgeler varki; Türk bayrağı takan bir ev yada iş yeri görmeniz mümkün değildir.
Düğün araç konvoylarında belediyeye ait araçları görmeniz mümkün.
İstanbul’da en fazla havai fişek tüketen ilçede burası, merdiven altı kaçak imalathanelerin cenneti de burası.
Burada bir kez daha söylemekte yarar var dostlarım.
Bu yukarıda saydıklarım koca İstanbul’un hemen her yerinde elbette yaşanıyor ve ayni ile vaki… Ama burada anlatmaya çalıştığım Ümraniye bu konularda tavan yapmış durumda.
Suç oranı ve polisiye rutin olaylar bile Ümraniye’nin eline su dökemez.
Dedim ya haber cenneti. Bu ayaklar beni boşuna taşımıyor Ümraniye’ye.
Hepsi bu saydıklarımla sınırlıda değil. Daha neler var neler. Ama uzun bir aradan sonra sizleride fazla sıkmak, bunaltmak istemem.
Dostça kalın.

......Ben demokrat değilim

2008-10-30T09:22:00.000+02:00

Kıymetli dostlarım,
Bendenize; gönül yorgunluğumu, önyargılı dost sitemlerinin acılarını unutturdunuz.
Gerek bu blog ortamında, gerekse e-postada onlarca yazı birikmiş…
Hepside önyargılardan uzak, hatır soran, hayatı-yaşamı bir ucundan tutupta paylaşan yaklaşımlar…
Neler yaşadık şu son 1 ay içinde neler!

Aslında dinlencede miydim? Yoksa dayak mı yedim…
Bu süre içinde yaşadığımız güncel gelişmeler (haberler) içler acısı.
İmeem’le başlayıp, Blogspot’un kapatılması (bu doğrudan bizleri vurdu)…
Bildiğiniz ve ortak olarak yaşadığımız-paylaştığımız diğer internet ortamlarının sansürlere uğraması…
Uygulamaya konulan yeni yasalar (hatırlarsanız önceki yazılarımda bu konuya değinip, “yapacaklar” demiştim)…
Ve körpe genç şehitlerimiz…

Cumhuriyetimizin yılmaz bekçisi Ordumuz….
O eskidendi. Ona da bir kalem geçiniz…

Ben hergün yeni şehitleri toprağa verirken,
Onca şehit ailesinin yuvasına ateş düşmüşken,
Dahası askerde evladı olanların, bağrı yanarken…
Hamasetle olmuyor bu işler…
“Kan yerde kalmayacak”…. Bal gibi kalıyor.
“Şehitler ölmez”…………... Bal gibi ölüyor.
“Vatan bölünmez”………… Bal gibi bölünmeye gidiyoruz…..

“Yasalar elimizi ayağımızı bağlıyor….”
O yasalar daha taslak halinde iken, bas bas bağırdık…
Bu, “PKK’nın ekmeğine sürülen yağdır” dedik…
Bu, “Radikal İslamcıların bu ülkede rahat at oynatmasını sağlayacak yasalar” dedik…
Kim dinledi….
Üstelik birde “Demokrat olmadığımız, yüzümüze haykırıldı”.

Ülkem elden gidiyor. Bölücüler, at hırsızları, namussuz soyguncular ülkemi didikliyor.
Dahası; toprağımda – bu ülkenin iffetinde gözü olanlar, alenen can yakıyor ve sen bana “demokrat olmadığımı – davranmadığımı” söylüyorsun…
Demokrasi, sizin anladığınız şekilde vatanını satmaksa, ben demokrat değilim…

Daha ne kadar “iki paralık” olmaya devam edecek bu ülke dünyaya…

Evet dostlarım…
Canımın acıması konusunda haklı mıyım?

Sitenin ne zaman açılacağı konusunda fikrim olmadığı için, ve yoğunluğum nedeni ile girip bakamadım….
Dolayısı ile bayram mesajı ve kutlaması da (blog ortamında) yapamadım.
Özür dilemiyorum çünkü bunun sorumlusu ben değilim.
Gerçek suçlularında, vatanı bölmek gibi çok daha önemli işleri olduğundan böyle bir özür zaten beklenmez….

Bir gün gecikme ile de olsa;
CUMHURİYET BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN…..

Dostlarım;
Her birinize ayrı ayrı candan teşekkürlerimle.

Dostça kalın.

Atma be Recep... Din kardeşiyiz...

2008-09-11T16:24:00.001+03:00

Tayyip; İstanbul, Kadıköy İlçe Teşkilatı’nın iftar yemeğinde yine yel esip savurmuş.
Bir konuşma ki; ne ipe gelir ve sapa.
Allah adamı şaşırtıp yoldan çıkartmasın. Kuran’ın buyurduğu gibi; “Gözleri vardır görmezler, kulakları vardır duymazlar, gönül gözlerini de (aklı anlamında) Allah kapamıştır. Onlar iflah etmezler…”
Bugünkü, bazı gazetelerde de aynı konunun işlendiğini gördüm.
“İçki içenler, içmeyenlere (mahalle baskısı) yapıyor”, “Gel diyor adam illede kadeh tokuşturalım. Birader, ben seninle kadeh tokuşturmak zorunda mıyım?”
Breh breh breh…

Atma be Recep… Din kardeşiyiz…

Zaten palavra, böyle bir şeyin olması söz konusu dahi değildir de;
Be, Recep sana bunu söyleyene niye sormuyorsun; “Kardeşim senin içkili mekanda işin ne?” diye.
Tarikat ve cemaatlere mensup olsun, sadece, şekil ve görüntüleri ile sözde Müslüman görünen Allahsızlar olsun, bunların içki içilen mekan bir yana içip içmediğinden emin olmadıkları kişilere bile yaklaşmadıkları ayyuka çıkmış bir gerçek.

Haaa… Unutmadan…
Cemaat ve tarikat mensubu, özellikle Kürtlerde bir tip vardır ki, evlere şenlik.
Bende sesli kayıtlar mevcut. Yani belgeli…

Bendenizin adını zikr ederek; “……..kardeşim. Ben memlekete, ……… ‘a gidiyorum. Sende gel, buralarda olmaz ama oralarda, kuzuyu çevirir rakıları deviririz. Oraları uzak Allah oraları ve bizi görmez…” ve benzeri diğer davetler.
Şimdi bakın bakalım. Ben; onların arasında, onlardan biri gibiyim. 5 vakit namazı beraber kılıp, günü geldiğinde birlikte oruç açıp iftar ettiği, günü gelip birlikte zikr yaptığı insana (bana) bunu söyleyen kim.
Recep Bey… Asıl senin Müslüman dediğin yandaşların; “Hadi kadeh tokuşturalım” diyenler…
Ve daha da ileriye gidip; Haşa, Allah’ın “göremeyeceğini” söyleyebilenler…
Komik olan bu adam evinde, çoluğuna çocuğuna, ailesine kolonya kullandırmıyor…
Kuran’ı Kerim, “içme” buyurur “sürme” değil ama gel anlat.
Neyi anlatacaksın.. Zaten bal gibi biliyor “pislik” neyin ne olduğunu. Maksat çevreye, tarikatın kalbur üstlerine “şirin” görünmek…

Yani Tayyipcim, bu konuda mağdur olan senin sahte Müslümanların değil, benim gibi gerçek Allahtan korkan Müslümanlar.

O nedenle bir kez daha söyleyelim; “Atma be Recep… Din kardeşiyiz…”

Dostça kalın.

Yalancı demokratlar

2008-09-10T21:01:00.001+03:00

Ülkemiz; aydın geçinen yalakaları, dönekleri, tabaktaki artıkları yalayanlar.
Bu ülkenin demokrat geçinen, sözde “demokrasi” bayrağı sallayarak, vatan hainlerine, halk düşmanlarına yataklık yapanlar.
Doğruyu söyleyen, dürüst, namuslu, vatanperverlere saldıran, iftira eden onursuzlar.
Neredesiniz? Konuşsanıza…
Doğrusu ya, elbette bir gün bu kap-kaçlar, hırsızlıklar, dolandırıcılıklar, alevere dalavereler ortaya çıkacaktı. Bundan zerre kadar zaten kuşkum yoktu ama bu suskun tavrınızı hiç ama hiç beklemiyordum.
Sizler, aslında yine bir dümenler çeviriyorsunuz.
Bundan adım gibi eminim…
Yoksa, tüm “doğrulara” kanınızın son damlasına kadar karşı çıkar, yalan – dolan, iftira, yüksek volümden bağırarak bunu da ört-bas yoluna giderdiniz.
Ama bunu yapmadınız ve yapmıyorsunuz. Ve bakıyorum, deneyimlerim beni yanıltmazsa böyle bir şey yapacağınızı da sanmıyorum.

Demek ki; Gözümüzden kaçan bir gelişme var. Demek ki; Basit bir ifade ile birileri stratejik bir değişimi gerekli görmüş. Yakında bunu da anlar ve çözeriz.

Eeee… Kolay mı, ülken dışından ülkeni idare edenlerin hesap kitaplarını takip etmek…

Bu hesap kitapları yapanların, içimizdeki hangi vatan haini ile ne işler pişirdiklerini görebilmek, o kadar kolay mı…

Bu arada, bazılarının tabaklarındaki kemiklerin bir kısmı geri alınınca, nasıl feryat ve feveran ettiklerini de ibretle izledik.
Az mı söyledik; “Bu yılan gün gelecek sizi de sokacaktır. Bu yılanla oynamayın, oyununa da gelmeyin” diye…
Arşiv orada işte, bir değil beş değil on değil, yüzlerce yazı sadece bu bloktan ulaşılabilecekler.
Kaldı ki; Bu yazıların hepsi sizlere de ulaştı.
Sizler ne yapmıştınız… Hatta daha düne kadar…
Komplo teorisyeni mi demediniz, facia senaristi mi demediniz.. Elinizdeki var olan belgelere rağmen, iftiracı – yalancı demediniz mi.
Yok belki unutmuşsunuzdur ben sizin yediğiniz herzeleri anlatmaya devam edeyim.
Tehdit mi etmediniz, başarılı olamamakla beraber hedef mi göstermediniz…
Biraz daha çakallarınız, yazdığım blok ortamlarının yöneticilerine baskı mı yapmadınız, bu yönetimlerin beni ayrılmak zorunda bırakan eylemlerini organize mi etmediniz.
Dost grubumuza, adam sokup bizi içten vurmaya kalkmadınız mı…
Yine dost grubumuzdaki okuyan gençleri, 3 otuz paraya satın almaya kalkmadınız mı…
Ama beceremediniz. O gençler, radikal İslamcı vatan haini gençler gibi satılmazlar.
O gençler; vatanlarını 3 kuruşa satabilen, Müslüman geçinen aldatılmış şekilci gençler değil, dürüst ve gerçek Müslüman gençler…
Ve bu gençler asla kula kulluk etmezler…

Gerçek şu ki; Bugün böyle bir yazıyı kaleme almayı düşünmüyordum. Hatta gördüğünüz gibi; Bugünkü yazımı (ülkemiz azınlıkları) bazı sorulara yönelik olarak kaleme aldım.
Ve başka bir gerçekte şu ki; Bir süredir fazlaca yazmıyor, dahası blog ve dost grubu dışına dağıtım yapmıyordum.
Ama birileri kaynıyor. İllaki bulaşacaklar.

Bizde yüzlerine, bir kez daha tükürmek durumunda kaldık.
Ama nafile, arsız bunlar…
Suratlarına atılan bu tükürüğe de “Yarabbi şükür” diyecekler.

Dostça kalın.

Türkiye'deki etnik gruplar

2008-09-10T12:41:00.002+03:00

Türkiye’de, “halk” – “halklar” ifadeleri altında kalıp, içinden çıkamayan, “Bu ifadelerin hangisi doğru hangisi yanlış?” diye soran dostlar çok. Ayrıca; “Halk ve halklar ifadeleri neden birilerini rahatsız ediyor?” soruları da bir o kadar…
Kıymetli dostlarım; Bu ülkede, insana; “Siz hangi şehirdensiniz?” diye değil “Memleket nere hemşerim?” diye soruluyor.
Yani ülkemizin içinde her şehir (halkımıza göre) ayrı ayrı memleket…
Ve maalesefte gerçek şudur ki; (Bazı şehirler istisnadır) Ülkemizin her şehri ayrı bir memlekettir. Bu bazı istisnaları yaratanda, o şehirdeki diğer şehirlere oranla biraz daha kültürde gelişmiş halkıdır.
Halk ve halklar ifadeleri, gelişmiş dünya ülkelerinde ve gelişmemiş yada az gelişmiş ülkelerde farklı şekillerde tanımlanır.
Evrensel doğru tanımları bir yana bırakalım. Faşist-monarşi-oligarşi düzenlerindeki ülkelerde yönetimlerin çıkarları yada siyaset politikaları içinde farklı tanımlar bulmaktadır.
Doğru olan şudur ki; Her ülkenin halkı ve halkları vardır. Bu halklar, o ülkedeki etnik yapı ile ilgilidir.
Bizde bu olaya; “Mozaik” – “çeşitlilik” denilerek, üstü örtülmeye çalışılıyor.
Bu ülkede, Müslümanlığın – islamın bir kolu olan Alevilik dışlanıyor. Aleviler, dinsiz – imansız muamelesi görüyor. Kız verilmiyor alınmıyor. Ticaret bile yapmayanlar var.

Eğer bir kültür mozaiği söz konusu ise, bu paylaşılır. Peki nerede bu paylaşım.
Karadenizli ile örneğin bir Arnavut evlendiğinde düğün salonunda, kemençe ile Karadeniz havaları ve Gayda ile Balkan oyun havaları izliyoruz.
Bu düğünde Karadenizli yada Arnavut bir çizgide buluşabiliyorlar mı? Hayır…
İnsanımız farkında olmadan, ayrılık yaratmakta ama bunun farkında bile değiller.
Elbette etnik kimlikler vardır ama bir ülkede önce yerleşik kültür, o ülkeye özgü yapısal bir kültür öncelikle oluşturulmalıdır. Başka bir ifade ile ülkenin kendi adını taşıyan kültürü önceliklidir. Devlet bu kültürü de bilhassa korumak ve kollamak zorundadır. Çünkü, bu kültür o ülkenin gerçek kimliğidir.
Ülkemize gelen, bir yabancı örneğin devlet adamını “kılıç kalkan” ekibi ile yada “mehter takımı” ile karşılamak hangi Türkiye’nin kültürüdür.
Biri yöresel bir oyun diğeri Osmanlı’nın bugunkü adı ile askeri bandosu.
Ümmetten devlete geçerek yıktığımız Osmanlı’nın, bandosu yada yöresel bir oyun mu bu ülkeyi temsil ediyor.
İşte bir ülkenin genel ve yapısal bir kültür politikası yoksa. Böyle bir politika oluşturulamamışsa, elbette her kafadan bir ses çıkacak, ülke kültürde “var yokluğu” çekecek ve en korkunç olanı “toprakçılık” alıp başını gidecektir.
Şehir içinde korna çalarak askere uğurlama, kornalar çalarak sünnet çocukları ve gelin alayı törenleri tıpkı 100 haneli köylerde yapıldığı gibi yapılır olacaktır.
Köylerde silah olarak çifteler yada tek kırma tüfekler atılırken, şehirde gelişmiş silahlar kullanılacaktır. Peki bana söyler misiniz, bugünlerde pek revaçta olan “havai fişekler” kimlerin kültürü.
Bakıyorum da; Türkiye’nin her yöresinden insanlar bu haltı yiyorlar.
Eskiden yapılan düğünlerde, gelin ile damat gelen konukların masalarını tek tek dolaşır “hoş geldiniz” der ve konukta bu arada geline yada damada takı yada hediyesini sunardı.
Çünkü ayıptı, kim kimin ne taktığını bilmemesi gerekirdi. Şimdi öyle mi; Gelin ile damat saksı gibi bir kenara dikiliyor ve benim anladığım; “Hadi bizi kutlayın ve takı takın” diyor yada dedirtiliyorlar. Bu konuklar arasında, dar gelirli varmış, o insanların da haysiyet ve onuru varmış, zaten düğününe kadar gelerek, bu mutlu olaya katkıda bulunmuş insanları bir de ayağına kadar gelmeye zorlamak…
Yahu bu kimin kültürü?
Bazı düğün evlerinin önünde, çevrede hasta, uyuyan yada küçük çocuğu olan insanlar var mı yok mu umursamadan davul zurna çalmaları, kimi dingillerin “bizde adet” deyip, erkek köçek oynatmaları da cabası…

Bu ülkede cumhuriyetçiler var. Bu ülkede şeriat isteyenler var. Şimdi bunların hepsi bir tek halk mı? Kimse kimseyi ve daha önemlisi kendimizi aldatmayalım…
Onlar ve bizler gerçeği var. Tarikat ve cemaatlere ait, din istismarcısı, hergün çığ gibi büyüyen gıda marketlerinden, “Cumhuriyet düşmanlarından alış veriş yapmam” diyenler varsa, cumhuriyet ve gelişimden yana olan işyerlerinin kapısından içeri hiçbir “tutucu” girmiyorsa. Girdiği iş yerinde, duvarda Atatürk resmini görünce; “Biz sizle iş yapmayız” diyenler azımsanmayacak sayılarda ise onlar ve bizler yada halklar gerçeği ortadadır.
Güneş balçıkla sıvanmaz.
Ülkemizde, 60 kadar etnik topluluk ve benim elimdeki bilgilere göre 35 kadar dil ve lehçe mevcut.
200 binden az nüfusa sahip grupları aşağıdaki listeye koymadım.
Bazı etnik gruplarla ilgili olarak birkaç söz etmeden bu listeye geçmeyeceğim.
Bilinenin aksine her Çerkez, Çeçen değildir. Ülkemizdeki Çerkezleri Abhaz-Oset-Özbek-Çeçen ve Türkistanlılar oluşturmakta.
Birbirlerine yakın görünmekle birlikte kültür farkları çoktur.
Zaten bu nedenledir ki; listede göreceğiniz üzere bu halkların büyük çoğunluğu, kendilerini Çerkez olarak tanımlamaz.
Çingeneler çok karmaşıktır. Beyaz çingene dediğimiz Aryaniler biraz farklılık gösterir. Bunlar zaman içinde şehir koşullarına tam uyum sağlamış, dilini – tavrını ve yaşam tarzını tamamen uygar çizgilere çekebilmiş olanlardır. Ve izlenen şudur ki; Nüfus kağıdı değişimlerinde artık “çingene” ifadesini terk etmekte, çocuklarını bu kimlikten uzak tatmaya çalışmaktalar.
Çingenelerin, kendilerini farklı – değişik göstermek için, bilgisizce kullandıkları bir ifade vardır: “Biz Romanız”. Bu ifade ile Romanya’dan geldiklerini, dolayısı ile Batılı olduklarını savunurlar. Batı’dan ülkemize geçen Çingeneler arasında elbet Romanya’dan gelenlerde vardı ama bu Romanya’dan gelenlerin hem bir hikayesi vardır ve hem de sayıca en az olanlardır.
Ülkemizde kültür – bilgi denen şey, yerlerde sürüklendiği için kimse işin farkında değil ama Romanlık bir din ve tarikattır. Hristiyanlara özgü bir din anlayışıdır.
Çingeneler eğer gerçekten bir kimlik arayacaklarsa o kimlik Hint ve Pakistanlılıktır. Bununda yüz yıllar öncesine dayanan uzun hikayesi var.
Almanlar, Hitler döneminde ülkemize kaçak olarak geldiler. Bugün çok büyük bir kısmı aydın Türk olarak karşımızdalar. Ülkemiz, yatırım ve üretimine çok ciddi katkıda bulunuyorlar.
Kürtler, aslında çingenelerden de çok karışıktır. Nüfuslarının gerçekten çok olması bu karışıklığın başlıca nedeni.
Burada tek tek irdelemek zor ama tam 21 çeşit kürt mevcut. Ve gerçekte hepsi de birbirlerinden farklıdır. Burada acı olan şudur ki; Maalesef tarikat ve cemaatler nedeni ile ve ağalıklar sebebi ile ülkemizdeki (genellemede) en geri kalmış topluluk. Eğitim olsun, iş olsun, aileden başlayarak kültürel gelişim olsun en dipte olan topluluk.
Fakat, dediğim gibi devlet politikaları bir yana, bölgedeki sömürü düzeni bu insanları “hiç” haline getirmiş durumda.
Oysa örneğin çingenelerin “çeribaşları” (bazı ufak istisnalar dışında) halkına, topluluğuna “yemez yedirir”…
Yazı bitmek bilmiyor. Burada mecburen keseceğim.
Rumlar – Uygurlar – Polenezler – Acemler – Abazalar – Azeriler – Moğollar – Ermeniler – Kırgızlar – Dağıstanlılar – Hemşinliler- Özbekler – Karaçaylar – Molokanlar – Sıplar – Sırplar(Sırbiyeli) - Sabataistler – Boşnaklar – Pomaklar – Kazaklar – Araplar – Keldaniler – Kurnuklar – Sudanlılar – Mesketler – Yörükler – Tatarlar – Çingeneler – Estonlar – Abdallar – Karapapaklar – Çeçenler – Aryaniler (Avrupalı Hint-Çingene melezleri) – Arnavutlar – Lazlar – Göçmenler – Çerkezler – Yezidiler – Tahtacılar – Ossetler – Yahudiler – Türkmenler – Süryaniler – Gürcüler – Almanlar – Nusayriler – Zazalar – Kürtler.
Ülkemizdeki en büyük nüfus çoğunluğuna Türkler sahiptir.

Dostça kalın.

Sansür zihniyeti

2008-09-08T12:09:00.001+03:00

Aylar önce Milliyet’in blog ortamında yazmaya niyetlenmiş ve hatırlayabildiğim 3 yazım yayınlanmıştı. Sonrasında “sansür” geldi. Böylesi sosyal bir ortamda yayınlanacak olan bir yazıda, hukuka ve asgari etik çizgilere uyulması, tartışılamayacak bir gerçektir.
Ne var ki; Milliyet blog ortamı için, sadece bu çizgiler önemsenmemekte. Yazdığınız ve kaleme aldığınız gerçekler, doğru ve halkın bilgilendirilmesi konusunda her ne kadar önemli olsa da, bu Milliyet’in kendine “özgü” bakış açısı ve siyasi stratejisi itibariyle hiçbir önem taşımamaktadır.
Sayın Aydın Doğan’la ilgili olarak güncel (aslında güncel değil, backraundu var bu işin) gelişmeler çizgisinde, 2 gün evvel yeni bir üyelik alarak “yorumcu” düzeyinde katkıda bulunmak, bakılması elzem hususlara katkıda bulunmak istedim.
Sadece bir yorumum yayınlandı. Daha 2. yorumumda yine “sansür” edildim. Sadece 500 harf kapasitesine sahip bu alanda, ancak kenarından köşesinden geçebildiğim doğru ve gerçekler yayınlanmadı. Bu sabah, yeni bir yorum yazarak (yönetime atfen) durumu kınadım. Bu durum nedeni ile Milliyet adına utandığımı ilettim.
Bir cevap dahi yazmayacaklarını, görmez ve duymazdan geleceklerini biliyorum.
Daha önceki deneyimimden çok iyi biliyorum. Israrla; “Neden-niçin” sorularıma cevap alamadım. (Sanki bilmiyoruz da soruyoruz işte…)
Ne var ki; Tüm samimiyetimle söylüyorum “yazık”…
Ülkemizde; her şeye rağmen(!) kalbur üstünde kalacak 3-5 gazeteden biri olan Milliyet’in tavrı böyle olmamalı. Yıllarca gazete-lerde görev yapmış, ıcığını cıcığını bilen insanım. Elbette bir gazetenin yayın politikası, bakış açısı, diğer rakip yayın organlarına göre spesifik bir tarzı olacaktır. Ötesi, bu olmazsa olmazdır.
Bunun net açılımını, Milliyet’in yazar kadrosu açıkça ortaya koymaktadır. Ciddi ve duyarlı bir okur, buna ancak saygı duyar. Keza, Burada tercih hakkına sahiptir.
Kişisel arşivimin büyük bir kısmına taban olacak kaynakları, bu gazete ve yazarlarından elde etmişimdir. Çünkü, 35 seneden fazladır bu gazeteyi okuyorum. Bugün, internet kolaylığına rağmen bu gazete benim için (bilhassa bazı saygın – duayen yazarlar nedeni ile) kült.
Bu elbette eleştirilebilir ama, bendeniz böyle görüyorum. Son 1 senelik gazete arşivimi de Milliyet oluşturmakta.
Türkiye-ülkemiz gerçeklerinde olarak, burada; Medya, basın – büyük işadamları, işverenler, sermaye konularına girmek istemiyorum. Bu konunun dışında ayrıca bir tartışma gerçeğidir.
Bunu burada irdeledim, çünkü çok iyi biliyorum ki, bu yazıyı e-postaya koyup, yayınladığım andan itibaren yağmur gibi özellikle bu konuda soru gelecek.
Dostlarım; Sizlerden ricam, konuyu sadece kaleme aldığım açıdan değerlendirin. Hele günümüz sorunlarının(!) devasa boyutlarında, birde bu konu çıkmasın karşıma.
Ülkemizde; siyasetten ve yine ülkemizin, kendine özgü yapısndan kaynaklanan parti-lider gerçeklerinden konuşup, tartışıyoruz. Yine bu gerçeklerin ülkemizdeki yarattığı kaynamaları-depremleri-bozulmaları yaşıyoruz. Bunlar maalesef acı gerçeklerimiz.
Hepsi tamam da, yukarıda bahsettiğim “kalbur üstülüğün” sorumluluğu burada işin ciddiyetini – vahametini ortaya koymakta. Dikkat etti iseniz; İçinde bulunduğumuz, her birey için sorumluluk gerektiren vahim durumumuz nedeni ile “medya-sermaye” konusunu bile (bugün için) tartışılması şimdilik abes görmekteyim.
İşte bu gerçekler, basınımızı daha bir “demokrat” olmak sorumluluğuna sokmaktadır.
Yok… Bu tavır devam ederse; Bu havanda su dövmek, fasit daire içine hapis olmaktır.
Ve sonuç olarak da; Bugün kamuoyunca hayret ve şaşkınlıkla izlenen bireysel ve palyatif “saldırgan” tutumların, kurumsal yapıya dönüşme tehlikesi gerçeğidir.

Dostça kalın.

Tarikat ve cemaatlerin bağış yolsuzlukları

2008-09-06T13:19:00.002+03:00

İnsanımız; görmemek, anlamamak, bilmemek ve bilgi edinmemek için alenen savaş veriyor direniyor.
Tutturmuşlar bir “Deniz Feneri”dir gidiyor.
Deniz Feneri’nin; ne olduğunu, kimlerin organize ettiğini, milletin nasıl söğüşlendiğini, bu paraların kimlerin cebine aktığını, yıllardır kim anlatıyor?
Deniz Feneri ne ki? Denizde bir damla…
Tarikat ve cemaatlerin sayılamayacak kadar çok vakıflarına bağlı bir sürü yardım unsuru adı altında hortumcu dalavera mevcut.
Bu unsurlar; Batı Trakya ve Bosna’dan başlayarak, Çeçenistan’a, Gürcistan’a, Filistin’e, Afganistan’a bilmem nerelere kadar, sözde yardım adına uzanıyor. Dahası her deprem-tsunami ve benzeri doğal afette yine sözde insani yardım adına bağışlar toplanarak “lüp”letiliyor.
Hepsi bu mu? Hayır… Hiç bu kadarla yetinir mi bu Müslüman geçinen, Allah’tan korkmaz kuldan utanmazlar.
Daha evvelsi gün yazdım ama yine hatırlatayım. İrili ufaklı bir alay iş yerinde sadaka kutuları mevcut. Bunlar tarikat ve cemaatlere bağlılığın simgesidir. Tarikat ve cemaatler tamamen Kürt yapıya sahip olduklarından, bu paraların bir kısmı cemaat içinde kalırken bir kısmı PKK’ya aktarılmakta. Türkiye’deki tüm tarikat ve cemaatler gerek Barzani ve gerekse Talabani ile dirsek temasındalar.
Bir örnek vereyim; Yıllar önce Barzani’nin desteğindeki PKK grubu, Türkiye’deki bölgesel çalışmalar için sınırı geçip, Türkiye’deki destekçileri ile buluşma noktasına giderken, askerimizin durumu fark etmesi üzerine çatışma çıkmıştı. Bu çatışma, PKK’lıların buluşma noktası olan söz konusu köye kadar ulaşır. Köyü saran askerimiz, PKK’lıların teslim olmasını ister. Köyden gelen cevap; “Burada PKK’lı yok…”
Bir tam gün bekleyen asker, bu kez köye girerek arama yapmaya kalkar. İşte tam bu noktada Tüm ülke gazetelerinde manşetler atılmaya başlamıştır: “Asker, doğuda masum köyleri ateşe veriyor” diye. İşte böyle… Sen, neyin ne olduğunu bilmeden kamuoyuna yalan yanlış bilgileri, eksik bilgileri aktarırsan PKK’nın ekmeğine böyle yağ sürersin. Vatan hainleri, bu vatanın düşmanları da böyle “mazlum” rollerini oynarlar. Keza; Burada askerin düşürüldüğü kötü durum…
Haber basına tarikat ve cemaatler kanalı ile iletildi. Yani burada da PKK’ya yataklık yapılmış oldu.
Şimdi anlatacağımı iyi dinleyin lütfen.
Eğer bir işyeriniz varsa yada çalışanı iseniz mutlaka rastlamış olmanız lazım.
Yaşlı, saçlı sakallı bir ihtiyar. Genellikle hep yorgundur bunlar (senaryo gereği, Allah için bir iş yapıyorlar ya… Çok koşturuyorlar…) ve bir yere girdiklerinde önce; “Bir bardak su” isterler.
Daha sonrası; Genellikle cami yaptırma diye başlayan, sonrasında kuran kursu, yetimlere yardım diye devam eden palavra…
Bu ihtiyarlar, her bölgede (bilhassa Ümraniye ve çevresi) özenle seçiliyor, kılık kıyafetleri özenle hazırlanıyor. Ellerinde (yasal olmayan) makbuzlarda mevcut. Bunlar, belli saatlerde belli yerlerde buluşurlar. Otobüsler bu adamları alır ve planlı olarak seçilmiş bölgelere götürürler. Bu tam bir organizasyondur. Bu işle ilgili olarak çalışan (sadece İstanbul’da) 1500’ün üzerinde bir insan unsuru var. Tarikat ve cemaatler birbirlerinden haberdar olduklarından burada bir karışıklık çıkmaz. Ayrıca zaten birde bölgesel olarak paylaşım söz konusudur.
İşte bu yaşlı adamlar, gün boyu o dükkan senin bu işyeri benim dolaşıp dururlar. Şimdi sıkı durun. Bu adamların, sadece bir tanesinin günde en az topladığı nakit; 1000 Ytl.
Bu arada gaza gelip, bilezik ve yüzük veren mi ararsın, çek, hisse senedi veren mi? Daha bir gaza gelip, arsa, yazlık ev verenlerde pek küçümsenmez.
Akşam olduğunda bu yaşlılar yine belli yerlerde toplanırlar ve geri dönüş başlar. Fakat, bu geri dönüşte farklılık, araçlarda toplanan avantaları – keriz paralarını (aynen kendileri böyle söylüyorlar) tahsil edecek yetkililer bulunmaktadır.
Her şey yazılır ve teslim edilir. Ay sonunda bir ihtiyar ne kadar toplamışsa, o paranın (tarikatlara göre değişiyor) % 10 - % 15 - % 20’sini alır.
Şimdi yine dikkat edin. Niye ay başında ödeme yapılıyor diyeceksiniz ya…
Paranın bankada 1 ayda faiz getirisini hesap ediyorlar… Yani ihtiyarın hakkını, 1 ay sonunda bankadaki artı gelirden ödemiş oluyorlar. “Faiz haramdır” diyen çakalları gördünüz mü?...
Perpa gibi, sanayiler gibi çoklu işyerlerine sahip alanlar, bunların en büyük av bölgeleri.

Şimdiden, Kurban Bayramı (yolsuzlukları-hırsızlıkları) planlanmaya başlandı bile.

Dün bir söyleşide; “Yok canım. Bu Deniz Feneri işi burada kalmaz. Kimse ört-bas edemez. Görürsünüz…” demişti bir dost.
Kendisine; “Mercümek konusunu hatırladın mı?” dedim.
Dostumuz cevap verdi; “Ha. Babana rahmet be kardeşim, çok sağol… Bak bütün millet ramazanda mercimek fiyatı artacak demişti. Arttı mı? Artmadı. Arttırmazlar…”
İşte, (Süleymen Mercümek)’i bile böyle yalayıp yuttururlar adama…

Dostça kalın.

Şimdilik yazmak anlamsız

2008-09-04T11:17:00.007+03:00

Dostlarım.
Bendenize; "Neden yazmıyorsun?", "Yaz." gibi yazılar gelmekte.
Yazılacak olanı yazdım. Türkiye'nin ülkemizin sürüklendiği uçurumu anlattım.
Bu çizgiden olarak, ülkemiz aydın ve yazarlarına imkanlarım elverdiğince ulaşarak; deneyimlerimi bizzat gördüklerimi - yaşadıklarımı dahası belgelere sahip olduğumu ve bunu paylaşabileceğimi defalarca anlattım.
Maalesef... Üzgünüm ama tespitim şudur ki; Bir avuç milliyetçi, gerçek vatansever aydın dışında, ülkesi için mücadele verecek "adam" mevcut değil.
Bırakın ülkesinin geleceğini düşünerek adımlar atmaya, tam tersi olarak bu ülkenin dibini oymak, ülkeyi bölüp parçalamak için ellerinden geleni yapıyorlar.
ABD - AB ve Müslüman örgüt vede ülkeler destekli, ülkemizdeki radikal islam başdöndüren bir şekilde büyüyerek, ülkenin tamamını nerede ise ele geçirmiş durumda.
Burada işin en acı yanı, temelde kürt yapısı ve ittifakları olan tarikat ve cemaatlerin ülkemizde dini kullanarak cahil halkı hem yönlendiriyor ve hemde sömürüyor olması.
Düşünebiliyor musunuz, çevrenize baktığınızda, irili ufaklı pek çok iş yerinde "sadaka kutuları" görürsünüz. Bunlarda genellikle "din eğitimindeki, kuran kursundaki, okuyan çocuklar adına yada cami yaptırılacak" diye yazılar bulunur. Oysa bu paralar PKK'ya gidiyor. Varın gerisini siz düşünün. Bu ülke ne hallere düşürüldü.
Daha dün akşam TV'de; Sultanbeyli'de 2 ailenin arsa yüzünden kapıştıkları ve silahların çekilerek, müsademe yaşandığını görmedik mi?...
O silahlara dikkatle bakan kim acaba?
Pompalı tüfekler, kalaşnikoflar, G-3 piyade tüfeği...
İşte radikal islamcılar böyle hazırlıklılar. Girilmesi araştırılması imkansız olan tarikat ve cemaat evlerinde ve pek çok tarikatlara bağlı mescit ve camilerde cephanelikler mevcut.
Uzağa gitmeyelim ve lafı da çok fazla uzatmayalım.
Şu milli maç hikayesine, devletin zirvesi olarak yaklaşımlara ve "malum" olan sonuçlara dikkatle bakın... Bakın bakalım neler göreceğiz.
Daha önce dediğim gibi, fazlaca bir umudum olmamakla birlikte, artık bıçağın kemiğe dayandığı şu noktada sadece Genel Kurmay'ın "tavrını" izliyor ve bekliyorum.
Gerisi sadece laf kalabalığı.

Dostça kalın.

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (11)

2008-08-30T09:34:00.001+03:00

SOSYALİZM
Sosyalizm, yapısını sanayileşme dönemindeki aydınlanma düşüncesinde toplumların gerçek ihtiyacı olan, siyasal ve sosyal eşitlik gereksiniminden almıştır.
Dinamik, mantık ve yapısı; Sömürü düzeni olan Kapitalizmin öncelikli yerini almak. Sonrasında, komünizmin felsefi, teorik ve siyasi zemini itibari ile yerini komünist yapı ile değiştirmesidir.
Sosyalizm gerçeği bu olmakla birlikte, komünizm konusunu işlerken belirttiğim gibi; dünya kapitalizmi ve global olarak oluşturulan lobiler, bu sistemi doğrudan “halkın refahına hizmet” olması nedeni ile “düşman” görmekte ve genellikle de, yalan – sahte propagandalardan destek bulmaktadır.
Şahsen mutlu olduğum husus; Bilhassa Avrupa’da bireyin yüksek kültür düzeyi. Sömürenleri ve düzenlerini çok anlıyor olmaları.
Bu, hele ki bizim gibi gelişmemiş ve (Türkiye için az gelişmiş tanımı kullanılmakta ama siz sakın bu kandırmacaya inanmayın) bilhassa kültürel gelişmesi engellenmeye çalışılan ülkelerde, halkın ve toplumun kendi kendisini tekmeleyerek kazık atması şeklinde sürerken, anlatısı bile zor bir gerçektir.
Sistemler; adı, şekli, şimali her ne olursa olsun, gerçek varoluş sebepleri sadece ve sadece ülkedeki üretim araçları ve ekonomi mülkiyetinin nasıl yönetileceği yada nasıl kontrol altında tutulacağı gibi nedenlerle vardır.
İşte burada bütün mesele, hangi sistemin halkı sömüren, hangi sistemin halka sömürü düzeninden uzak özgür ve eşit yaşam şansı istediği yöndeki tercihlerdedir.
Yukarıda; “Şahsen mutlu olduğum husus” derken şimdi burada bir parantez de açmak gerek…
Kişi işçi ise; “proleterya”dır. Zaman içinde zenginleşince bu kez karşımıza bir “burjuva” olarak çıkmaktadır. Bu döngü Avrupa halklari için bir gerçektir. Avrupa’da yapılan araştırmalar göstermektedir ki; Önümüzdeki 20 yıl içinde gelişmiş ülkelerde “fakir” olayı kalmayacaktır. Genellikle az nüfusa sahip pek çok ülke daha yıllar öncesinden başlayarak ülkelerinde yabancı işçi istihdam etmekteler.
Yani… Yanisi, Avrupa’da artık sosyalizmden bahsetmekte pek anlamlı değil.
Büyük balık küçük balığı yutar. Acıdır ama şu gerçeği ortaya koyalım. Dünya artık zaten büyükler tarafından parsellendi.
Milliyetçi cart-curtlarla, hamaset politikaları ile varılacak yer zaten belli.
Büyük ülkelerin, senaryolarını Türkiye gibi gelişmesi engellenmiş ülkeler ancak sahnede oynayacaklardır.
Hepsi bu.
Diğer (izm)lermi?
Geçiniz. Bakmaya bile değmez.
Neticede bütün yapı bu anlatmaya çalıştığım çevrede…
Başka yerlerde, anlamsız şeyler aramak…
O kişinin tercihi… Zaten hep öyle olmadı mı?
Böyledir bu işler.
Gerizekalıları bir paçavra peşinde koştururken, dünya gerçeklerinden böyle koparırlar.
Ve maalesef, toplum olarak dindar geçinirsin ama dininin sözü olan; “Kula kul olma” emrine rağmen mecburen birilerine “kul" haline gelirsin.
(Bitti)
Dostça kalın.

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (10)

2008-08-29T08:07:00.000+03:00

KOMÜNİZM - KOMÜNİST
Gerek uygulanış ve gerek doktriner olarak komünizmde pek çok farklı tanı ve ifade mevcuttur.
Bendenizin, burada bu karmaşık tanı ve ifadeleri sizlere sunma şansım maalesef yok.

Diğer konularda olduğu gibi, bu başlık altında da sizlere olabildiğince açık, karmaşık teknik ifadelerden arındırarak yalın hali ile komünizm gerçeğini sunmaya çalışacağım.
Toplumların, sömürenler - sömürülenler şeklinde bölünmüş olmasından beri bir direniş vardır ve bu direniş, özgürlük ve hakkını savunmaya giden yolun arayışı içinde olan ezilenlerin bir çıkış noktası umudu olarak kendini göstermektedir.
Komünizm, proletarya veya işçi sınıfının, kendi sesini aradığı, rakibinin yani burjuvazinin sesine göğüs germeye kalkıştığı ve burjuvaziyle mücadeleye girdiği dönemde ortaya çıkmıştır.
Sonuç olarak komünizm, kapitalist sömürü düzeninin ortaya çıkışının ve bunun getirdiği yeni ezme koşullarının ve özgürlükleri kısıtlamasının bir sonucudur.
Eskiyi değiştirmeye yönelik fakat eskiye nazaran daha ayrıntılı, daha tutarlı, daha doktriner, daha zor ve emek isteyen birçok yenilikçi hareket gibi komünizmde varolduğu günden bu yana birçok eleştiriye uğramıştır.
Hele ki; Sömürü düzeninin sahip olduğu yüksek volümlü ses, ekonomik imkanların verdiği küstahlıkla, ağızlara çalınan bir parmak ballarla, halk – işçi aslında kendi çıkarları için savaş veren, insana gerçek anlamda hakları konusunda saygılı olan bu sisteme düşman haline getirilmiştir ve günümüzde de bu durum aynen devam etmektedir.
Hele hele Müslüman geçinen ülkelerde bu saldırı, komünizmin dinsizlik olduğuna, komünist düşünce ve fikir adamlarının yanı sıra bu sistemi yönetenlere de “dinsiz” damgası vurulmasına kadar işi vardırdıkları görülür. Oysa, komünizm temel yapısı itibari ile asla dinsizliğe yer vermez. Şu farkla ki; İnsan hakları ve özgürlükler bağlamında bir dinsizde bu sistemde özgür ve hak sahibi olarak yerini alır.
Burada acı olan; halkın ve hele işçi sınıfının, ne olduğu, faydaları hakkında tam bir fikir sahibi olmadan kör gözüm parmağına komünizmi dışlama gibi hayati bir hatayı yapması…

Temel ilkesi; güçlü sınıfın güçsüz sınıfı ezerek kurduğu egemenliği yok edebilmek için, sınıfsız toplum yaratabilmek olan komünizm yada komünist düşünce, doğrudan halkı içine alarak sosyal yapıda kuramsallaşan ve üretim araçlarının ortak mülkiyetine dayalı bir politik uygulamadır.

Sınıfsız toplumlarda en genel anlamıyla tüm bireylerin eşit olması, karşıt görüşlüleri için "ütopya" olarak nitelendirilip, bu sistemin topluma dayatılması halinde, toplumsal kaosa yol açacağı günümüze dek söylene gelmiş olmakla birlikte. Komünist rejimlerin uygulandığı ülkelerde kesin olarak böyle bir gelişme olmamış ve tam aksine halkın memnuniyetine sahne olmuştur. Esas itibariyle zaten bu aleyhte propagandalarda doğrudan, başta sömürü düzenlerine çomak sokulmasını hazmedemeyen kapitalist ve halk karşısında egemen durumda olmak isteyenlerden kaynaklanmaktadır.
Örneklere gelince çok ama burada 1 kaç tanesine değineyim;
Dağılan Rusya’da, bugün halk ve halklar yeniden komünist rejim uygulamasına dönülmesi için devlete sürekli olarak baskı yapmaktadır.
Küba gibi, ABD’nin dibinde yaşayan bir ülkenin halkına, doğrudan ABD “iltica et, vatandaşım ol, sermayen hazır” demektedir. Yıllardır süren bu çağrıya uyan hemen hemen yok gibidir.
Keza; Fidel Castro’da onlarca konuşmasında bu konuya değinerek; “Sizler, Küba’da yaşayan özgür insanlar. ABD’nin çağrısını hür iradenizle değerlendirmelisiniz. Çoluk çocuğunuzun geleceği için bu önemli kararı ancak sizler vermek durumundasınız…”
Buyurun gerisini siz yorumlayın.
Halkın en fazla kafasını karıştıran (ki; bu bilhassa yapılıyor) Leninizm-Marksizm kavgası olarak sunulan didişme. Burada en basit şekli ile bu farklılığı söyleyeyim; Leninizm’de burjuvazinin tamamen ortadan kaldırılarak, önce proleterya diktatörlüğü ve ardından sosyalizm aşamasına geçiştir düşünce. Marksist görüş ise; aynı sürecin sonucunda devletin ortadan kaldırılması söz konusudur. Yasaların koyduğu çizgide her sistem özerk olarak kendi kendini yönetmek durumundadır. Yıllardır amacından farklı olarak lanse edilen Polit Büro’nun gerçekte yapısal özelliği bu düşüncenin hayata geçirilmesindeki olası sorunları teker teker bulup, sonuç olarak çare aramak.
Evet dostlarım netice olarak, komünizmin tarifi bu kadar basit. Ayrıntılar ki; yine işçinin – emekçinin lehine olarak ekonomik politikalarda yatmaktadır.
Son söz olarak da şunu ekleyebilirim. Komünist rejim, bu tanım üzerinden hareketle, her ne surette ve her ne yapısallık içinde olursa olsun sonuç itibariyle sınıf farkını ortadan kaldırarak, insana “hak”ça yaşam sunarken, devlet ve yönetenlerinin de halkı sömürmek, sırtından haksız kazançlar kazanmasına da (çok az bir istisna dışında ki; bedeli ağırdır) izin vermez.
(devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (9)

2008-08-24T12:47:00.002+03:00

KAPİTALİZM – EMPERYALİZM - LİBERALİZM
İlk bakışta, birbirinden farklı gibi görünen bu üç (izm)i, neden bir başlık altında topladığımı okudukça anlayacaksınız.
Feodalizmin sona ermesi ile birlikte genellikle Avrupa’da uygulanmaya başlayan ve gerçek anavatanı İngiltere olan, Feodalizmden sonra gelişme ve halk-toplumlar adına sözde iyileştirme reformu gibi görünen aslında halkın ağzına sadece bir parmak bal çalmaktan (feodalizme oranla) öteye gitmeyen bir sistemdir.
Kapitalizm; bir ülkede, özel mülkiyetin (zengin ve burjuva sınıfı) üretim araçlarının ve toprağın nerede ise tamamına sahip olduğu ve işlettiği, yatırım, dağılım, gelir, üretim - mal ve hizmet fiyatlarının piyasa ekonomisinin belirlediği (piyasa ekonomisi kavramının aslı, büyük şirketlerin arz-talep dengesi içinde bu piyasayı kardeş kardeş paylaşarak, fiyatları yine kendilerinin belirlemesi ve bu duruma devletin göz yummasıdır) sosyal ve ekonomik bir sistemdir. Bu sistemde genellikle bireylerin ya da grupların oluşturduğu tüzel kişiliklerin ya da şirketlerin emek, arsa-toprak, üretim aracı ve para üzerinden ticaret (tefecilik – bankacılık) ticaret yapabilmeye hakkı vardır. Görüleceği üzere herkese açık gibi bir görüntünün ardında aslında sadece para sahibine (kapitale-sermayedara) imkan vermektedir.
Pek çok ülkede, pek çok çeşit kapitalist rejimler uygulanmaktadır.
Şimdi burada bir konuya dikkatinizi çekerim.
Bir ülkede en önemli husus yasaların yapısıdır. Avrupa’da ki en başta İngiltere ve Fransa yıllar önce bilinçli halk kitlelerine sahip olmaları nedeni ile işçi ayaklanmalarına ve işçilerin doğrudan yaptıkları (darbe)leri yaşamıştır. Bu tabandan gelen hareketler nedeni ile ülke yasaları öncelikli olarak, halk-işçi-toplum adına islah edilmiştir.
Ve bu yasa maddeleri öyle sağlam kazıklara bağlanmıştır ki; Gün gelip bir “çakal” bu yasaların değişikliği ile ilgili olarak teklif daha veremeyecek şekilde yapılandırmıştır.
Örneğin sendika kurma ve sendikal haklar – İş güvenliği ve işçi sağlığı – Sosyal haklar ve ailenin asgari yaşam düzeyi çizgilerinde, yasalara müdahale söz konusu bile değildir. Bu böyle olunca da, sistem her ne kadar sömürü sistemi de olsa, önündeki duvarlar nedeni ile hareket alanı ve açılımları daralmaktadır. Bu durumda bu tür ülkelerdeki sermaye sömürüyü uluslar arası çizgilere çekme yollarını arar. Ve gelişmemiş yada az gelişmiş sözde kendini devlet zanneden, zaten yönetenlerinin, halkını-ulusunu değil sadece kendisini yada bağlı olduğu cemaatlerin çıkarlarını gözeten zavallı topluluklara yanaşır. Bu yanaşma doğrudan yöneticilerle sağlanır. Yöneticilere sağlanan avantada anlaşma sağlandığı andan itibaren o ülke kaynakları yabancı sözde sermayedarın cebine, dolayısı ile kendi ülkesine akmaya başlar.
İşte emperyalizmin en basit olarak, DemotikE dille anlatısını bendeniz ancak bu kadar becerebilirim.
Pek çok filozof, düşünür, siyaset adamı ve bilimcisi yine kapitalizm hakkında kitaplar dolusu şeyler yazmışlardır. Netice olarak kapitalizmin tüm done ve açılımları ile ilgili olarak “iyi” diyende vardır “kötü” diyende. Yine birbirinden farklı olarak; “Şurası iyi-şurası kötü” diyenlerde olmuştur.
Okuduklarım, yaşadıklarım, gördüklerim ve netice olarak siyaset deneyimimin ortaya koyduğu şudur ki; “Kapitalist sistem iyidir yada şurası iyidir” diyen yalancıdır.
Şu farkla; Eğri oturup doğru konuşalım. İngiltere-ABD-Fransa örneğindeki bir ülke gibi yasalarınızı düzenleyebiliyorsanız burada hiçbir sorun yok.
Ama bunu yapacak ülke ve yöneticilerine, hangi ülke halk ve halkları sahip.
Artık dünyada ülkeler ölçüsünde olarak tüm çeşme başları tutulmuş. Tüm geri kalmış ve az gelişmiş ülkelerin yasa ve yönetimleri (bazen değişiyor görünsede) egemen büyük ülkeler tarafından kuşatılmış ve kontrol altına alınmış durumda. Bu saatten sonra hiçbir “ufaklık” egemenlikten ve tam bağımsızlıktan söz etmesin. Ve bu saatten sonra gerçek bir bağımsızlık savaşını yapmak ve yapabilmeye kalkmakta söz konusu dahi değildir.
Bakmayın siz bazı ülkelerdeki kaynamalara. Büyük ülkeler için bu; “İtin iti boğması”dır. Hepsi bu. Bu “ufaklık”larda sadece olmayan milliyetçilik ki; çoğu faşizmle karıştırır. Ve bağımsızlık çığlıkları sadece atılır. Sadece hamaset ve ülke insanını, ülke insanına meth etmek başka hiç bir şey yok. Olması da mümkün değil.
Bakınız; Filistin gerçeği. Aslında İsrail istese ve ABD izin verse, sadece yarım saatte Filistin diye bir şey kalmaz. Esasen kalmayacakta ama her şeyin olduğu gibi bunun da zamanı var…
Kaptırdık gidiyoruz. Neyse biz konumuza dönelim.
Evet… “İyi” diyende “kötü” diyende var demiştim.
Siyasi sistemler hakkında az da olsa bilgi sahibi olan bir kişi, eğer ard niyetli ve taraflı bir tutuma sahip değil ise sonuç olarak; Kapitalizmin ciddi olarak topluluklar ve insanlar arasında ekonomik ve sosyal eşitsizlikler yarattığı gerçeğini saklamaz. Çünkü burada yine sonuç olarak tek doğru budur.
Kapitalizm; üretimin şekil, biçim ve kalitesinden başlayarak, bu konuda karar verecek otoriteleri yada kuruluşları bile kendi belirlemektedir.
Kapitalizm; üretim araçlarına, toprağa ve sermayeye sahip olan burjuva “zengin” sınıfının çıkarına olarak devletin önlemler alması bu yapıyı korumak adına yasalarla dahi oynayarak (ki; halkın ve toplumun çıkarlarını tamamen yok etmek pahasına) onu meşru kılan bir sistemdir.
Sermaye, (zengin-patron) ürettiğine arz-talep dengesi içinde kendi istediği fiyatı koyar. Şimdi burada dikkat ediniz; Sermaye hammaddeye yaptığı yatırım ile iş gücünü meta olarak görür. Oysa iş gücü potansiyeli olarak kişinin (işçinin) iş gücünden başkaca satacağı da yoktur. Bu durumda, hangi açıdan bakılırsa bakılsın, sermayenin sürekli artı değer kazandığı aşikardır. Oysa işçinin, patron insafına kalmış olan kazancı ve sosyal hakları, her ne kadar sendikal çalışmalarla iyileştirilmeye çalışılsa da sürekli eksilerdedir.
Buna net bir örnek; İşveren vergisini verirken işçi çalıştırdığı için indirime sahiptir. Ve ülke üretimine katkı payı olarak artı indirim alır. Oysa, işçinin kendisi doğrudan ürettiği halde böyle bir indirime sahip olması söz konusu değildir.
Bu sınıf savaşının temel taşıdır. Günümüzde, emperyalist hareketlerin, ülkemizde maşası olup borazanlığını yapanların; “Artık bu ülkede sağcılık-solculuk söz konusu değil. Hiçbir anlamı yok. Hele ki; solculuk hiçbir şey ifade etmiyor” diyen alçakların oyununa gelerek, bu sözü aptal aptal önüne gelen her yerde edenlere de kapak olsun.
Yukarıda da anlattığımdan anlaşılmış olacağı gibi, kapitalizmin en yüksek aşaması emperyalizmdir.
Artık, kabının dışına çıkarak başka yerlere akmak. Gözü doymayan sermayenin ve onu kullanan, en büyük olmak – tek olmak – yayılmacı politikalar ve dünyanın büyük doğal kaynaklarına sahip olmak düşüncesindeki ülkelerin stratejik politikaları.
İşte emperyalizm canavarı da budur.
Aldatmacaya, laf ebeliğine ve tanımlarla didişmeye hiç gerek yok. Liberalizm, kapitalizmin ta kendisidir. Pek çok ülke ve toplumlarda gerek doğrudan kapitalizmin ve emperyalizmin, eli kanlı, saldırgan, toplumları – ülkeleri yok edici yüzü ortaya çıkıp, deşifre olunca akıllı geçinen bu namussuz sömürü unsurları yeni bir yol olarak, sanki farklı ve halkların ve toplumların yararına imiş gibi bu adı kullanmaya başladılar.
Bu gerçekte, hırsızın ve caninin artık eldiven takarak parmak izi bırakmamaya çalışması gibi bir şey.
Mıy mıy edip, sivilce kadar beyni ile bir şeyler söylemeye kalkışanlar elbette olacaktır. Ama doğru doğrudur. Liberalizmin de gerçek tanımı sadece budur.
(Devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (8)

2008-08-22T20:31:00.001+03:00

FAŞİZM - FAŞİST
Faşizm İtalyanca da ve İtalya’da gücün egemenliği olarak tanımlanır.Faşizm güçlü olanın haklı olduğunu savunan bir sistemdir.
Mussolini ülkelerin ancak savaş yoluyla gelişebileceğini iddia etmişti. Malum, savaşlarda güçlü olan kazanır. Ona göre bir toplum gelişmek ve yok olmamak istiyorsa güçlü olmalı ve savaşmalıdır.Hitler'in faşizmi nasyonalizm ve şovenizmden (milliyetçilik-ırkçılık) kaynaklanmaktadır. Ona göre Alman ırkı üstün ırktı ve diğer aşağı ırkları, üstün Alman ırkı ya yönetmeliydi veya yok etmeliydi.Eski faşistler kendi ideolojilerini emekçi kitlelere benimsetmek için sosyalizm maskesi takmışlardır. (örneğin; Hitler'in nasyonal sosyalizmi)
Faşizmin kaynağı eşitliği kabul etmemek ve üstünlük iddia etmektir. Bunun için kendi milletinin, ırkının üstün olduğunu savunanlar faşizme daha yatkındır.
Faşizm, bilinçsiz halk yığınları arasında en çabuk yayılma özelliği gösteren, kendi ülke ve insanını yok edici bir öğretidir.
Temel olarak Din, devlet yönetimi, üstün ırk tezi, psikolojik bozukluklar, faşizmin kanlanıp canlandığı ortamlardır. Din konusu dedim. Dinin asla (hangi din olursa olsun) faşizmle hiçbir ilişkisi olmamakla beraber, bu (izm) peşindekiler dini ve halkın dini duygularını kullanırlar. En büyük başarı alanlarından biride budur da dersek, hiç abartmışta olmayız.

Faşizm şiddet barındıran bir eğilim olup, genellikle destekleyicilerinde bir noktaya kadar sadistlik bulunan bir ideolojidir. Milliyetçilikle aslında hiç ilgisi yoktur. Faşist milliyetçiler tabii ki vardır, ama faşist dinci, faşist burjuva hatta faşist komünist de vardır. Çünkü faşizm sadece başka bir millete karşı duyulan düşmanlık değildir. Başka bir dinin, görüşün,rengin dahası ailenin ya da sosyal bir sınıfın yapısına – olma ve oluşumuna karşıda düşman yaklaşımlar faşizm olarak tanımlanır.
Şimdi burada dikkat! Sadece yalın sevgiye dayalı milliyetçilik kavramı ile özdeşleştirilmesi, tamamen yanlıştır. Ama ne yazıktır… Faşist milliyetçi her geçen gün çığ gibi büyümekte.

Faşizm, burjuvazinin en kanlı, en azgın kesiminin diktatörlüğü olarak da tanımlanabilir. Yani oligarşik-monarşik yapının egemenliğini sürdürmek için her türlü baskıcı yöntemi kullanarak iktidarı ele geçirmesidir.
Eğitimli halk yığınlarının faşizme destek verdiğini asla söyleyemeyiz. Burada ancak bireysel-münferit çıkarlar söz konusu olduğunda yada belli bir zümrenin (cemaat) çıkarları söz konusu olduğunda ancak aktif egemen eğitimli kişi-kişiler bunu kasten yapabilir.
Burada bazı yazarların yazılarına değineceğim. Faşizmin, İtalya-Almanya örneğinde halkın Avrupa’da ki yüksek eğitim düzeyinden dem vurarak; “Eğitimliden de faşist çıktığının kanıtı” derler. Hayır ördeğin ayağı öyle değil.
İtalya ve Almanya hareketlenmesinde, yayılmacılığın yanı sıra Yahudi soykırımı yapılmakta idi. Radyo yayınından başlayarak ülkelerde çok geniş çaplı sansürler uygulanmakta idi. Almanya’da ve İtalya’da ev ev kafatası avcılığı yapılmakta idi.
Keza burada başa dönelim. Yukarıda yazımın başlarında;
Eski faşistler kendi ideolojilerini emekçi kitlelere benimsetmek için sosyalizm maskesi takmışlardır. (örneğin; Hitler'in nasyonal sosyalizmi) demiştim.

Felsefi açıdan bakıldığında faşizm; Demokratik imkanlarla egemenliğini sürdüremeyen anamalcıların kaba güçle ezme rejimi olarak da tanımlanır.

Evet… Bugünü ve konumuzu bir gerçekle bitirelim.Avruda’daki faşist hareket, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra işsizliğin artması ve bundan ötürü de toplumculuğun gelişmeye başlaması üzerine toplumcu gelişmeyi anamalcılar yararına bastırmak için meydana çıkmış ve bu nedenle de bütün kapitalist partilerin desteğini kazanmıştır. Bütün siyasal güç ve karar, İtalya da Duçe (Mussolini) ve Almanya'da Führer (Hitler) adıyla anılan liderde toplanmaya başladı. İlkeleri " inanmak,itaat etmek ve savaşmak" tır. Faşizmin bir özelliği de, kaba güce dayanarak düşünce ve eylem özgürlüğünü yok etmesidir.Anamalcılığın, emparyalizm aşamasında kaba güce dayanan, sömürgeci ve baskıcı bir biçimi olan faşizm; İkinci Dünya Savaşı’nın sonunda emperyalizmin yeni koşullarına (ABD ulusal ve uluslararası politikaları) uygun düşmemesi ve onlarla çelişmesi yüzünden yıkılmıştır.
Olağanüstü açılım ve varyantları olan faşizm, neticede ABD’nin cebinde bulunmakta.
Bu silahı istediği ülkede, istediği şekilde kullanmakta.Son söz dedim de; Bizden ilginç bir örnekle biraz da beyin jimnastiği yaptıracağım.
İstanbul,Ankara ve Kocaeli gibi üç ilin vergi geliri, genel ülke gelirinin % 73'ine tekabül etmektedir.
Hemen anlaşılacağı üzere, hele hele Doğu ve güneydoğu illerinin katkısı hiç yok denecek kadar azdır. Kimin kimi sömürdüğü açıkça rakamlarla belli iken, bu bölge insanlarının hala utanmaz yaygarasını sizin yorumunuza bırakıyorum.

(Devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (7)

2008-08-21T11:31:00.000+03:00

MEVZUAT
Yasa-tüzük-yönetmelik gibi kanun kurallarının işleyiş şekli. Bu yazılı hükümleri kullanma kuralları.

PROSEDÜR
Bir amaç doğrultusunda, topluca uyulacak yol –usul- yöntem.

SUBJEKTİF – ÖZNEL
Bireyin – kişinin genel olarak kültürü itibari ile bakış açısı. Genellikle, evrenselin ve genelin dışına çıkılarak, kişiselleştirme.

OBJEKTİF – NESNEL
Gerçeklik kuramının kendi doneleri içinde, asla gerçeğin dışına çıkmadan ve hiçbir etkinin altında kalmadan, ayrıca bağımsız ve özgür bir şekilde bakış ve ifade.

DEMOGRAFİ
Nüfus bilimi. İnsan nüfus ve niteliklerini, değişim ve ölçütlerini inceleyen bilim dalı.

Geniş siyaset arenasında kullanılan terim ve ifadeler bu yukarıda kaleme almaya çalıştıklarımla sınırlı değildir.
Burada, okurun affına sığınarak kişisel siyaset kültürüm çerçevesinde, Türk insanının da bakış ve yaklaşımları çizgisi, kişisel analizlerim doğrultusunda asgari bilinmesi ve kısa anlatımlarla (konuyu dağıtmadan ve kafa karıştırmadan) öğrenilebilecekleri ve gerekli olduğuna inandığım hususları belirttim.
Yorgun gözlerimle bakıyorum da, gözden kaçırmış olacağım hususlar mutlak ki vardır.
Bu hususları da imkan nispetinde, ek olarak vereceğim.

Şimdi artık yönetsel siyasi (izm)lere geçebiliriz.

Zaman içinde her siyasi izm yeni adlar ve yenilenme ihtiyaçları duymuştur.
Bu; gerek ülke insanlarının siyasi anlayışından, gerek ülke yönetimlerinin kendi siyasi stratejilerinden, gerek bazı gelişmiş ülkelerin erk kaygılarından olduğu kadar gelişen dünyanın ihtiyaç ve doğrudan yenilenme gereksinimi olarak da karşımıza çıkmakta.
Öte yandan; bu siyasi yönetsel (izm)lerin gerek farklı (izm)ler karşısında kan kaybetmemesi diye başlayarak, çaresizliğin değişimleri olarak da görüş alanımıza bu gibi iz düşümlerin ulaştığı da bir gerçektir.
Bu aslında birbirinden pek farklı olmayan (örneğin; Sosyal demokrasi – Demokratik sosyalizm ) tanımlar çoğu kez, aynı çizgideki birden fazla partinin birbirlerine göre halka farklı görünme çabalarından da kaynaklanmaktadır.
Halkın genel siyasi (izm)ini yine aynı (izm) adı ile ama farklı (zıt izm) in metodunu kullanabilmek için (örneğin en sık kullanılandır; Liberal) takısını kullananlarda vardır.

Siyasette genellikle kullanılan bu tür ayak oyunlarına dayalı tanımlamalara yer vermeye kalkmak çok uzun iş olmakla birlikte kaleme alacağım doğrudan yönetsel (izm)lerin zaten konuyu anlamak isteyenlere çok ciddi fikirler vereceği kanaatindeyim.
Bu konuda, yine bir örnekle bu günü tamamlayalım.
Faşizm tanımını ve liberal tanımını ayrı ayrı zaten vereceğim.
Daha sonra önümüze gelecek olan (Liberal Faşist) tanımında, kişisel tanımınız (yorumunuz) zaten çok kolay olacaktır.

(Devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (6)

2008-08-15T10:33:00.002+03:00

STATÜKO-CU
Son durumun muhafaza edilmesi. Yasa ve anlaşmaların en son hali. Bu halin muhafazasına çalışma. Bunun takipçisi olup savunanı.
Bu son durum, normal olmayanı yada çök kötü olanı da kapsamakla birlikte, yeni gelişmelerin kayba neden olacağı düşüncesi ile uygulanan durağan politika.
Ülkemizde, genellikle kötü yüzü ile anlatılan ve tanımlanan bu stratejik politika aslında son derece (siyasi açıdan) milliyetçi tarz ve yapılarda kendini gösterir.
Dünya üzerinde genellikle, yayılmacı yada sadece kendi ülke menfaatlerini gözeten politikalara karşı hemen hemen en aktif olarak uygulanan akıllı bir stratejidir.
Kötü maksatla kullanıldığı yerler yokmudur? Elbette var.
Net bir örnekle tamamlayayım:
Bugün ülkemizde, Milliyetçi çizgilerde KKTC’nin toprak bütünlüğü ve bağımsızlığı için uyguladığı haklı “statüko”culuğuna Rauf Denktaş’ın eleştiri getirenler, bu konuda adamı yerden yere vuranlar.
Türkiye’de seçim yasalarını adam etmeye çalışmıyorlar. Lider sultasını yok edecek, seçim barajını demokrat bir çizgide olması gereken teamüllere uygun hale getirmek için teklif bile vermiyorlar.
İşte “statükoculuk” göründüğü üzere, halka ve vatana ihanet çizgilerine bile böylece gelebiliyor.

MASON-LUK
Ülke, çıkar ve yasalarına tamamen bağlı, üyelerini elit ve seçkinlerden seçen, gerektiğinde ülkeye lojistik ve stratejik her tür desteği sağlayan ve bunun yanında üyelerini ve çevresini çok özenle koruyan, yasal fakat herkese açık olmayan dernek-kuruluş-örgüt.

LOCA
Masonların, kendi ülkelerinde yada başkaca ülkelerde açtıkları şubeler-örgütler.

Masonluk-mason konusu aslında çok derin bir konudur. Tamamen bir ülkenin menfaatleri çizgisinde oluşturulmuş, siyasetten ekonomiye, ticaretten askeri anlaşmalara kadar boyutu hemen her konuya el atan bir yapısı vardır.
Ülkemizde gerçek içyüzü tam olarak bilinmeyen bu çok özel yapı ile ilgili olarak kısaca birkaç şey söyleyeceğim.
Her ülkenin masonları vardır. Gerçekte masonluk bir ülke için olmazsa olmazlardandır.
Siyasetin tıkandığı her noktada masonluk problemleri ya çözer yada çözüm yolunda tıkanıklığı açma çalışmalarını yapar.
Ülkeler arasındaki, siyasi anlaşmazlık ve ödün vermeyen tutumlarda masonluk yine çözüme katkıda bulunan bir unsurdur.
Ülkenin, en elit en aydın en zengin kişilerinin bu yapının içinde olmalarının nedeni budur.
Gerçekte, bunu vatandaşa açık açık mertçe söyleyecek, hele hele ülkemizde bunu yapacak yürekte adam (bugüne dek çıkmadı-çıkacağını da sanmam) yok ama ben bu konuda ilk olup söyleyeceğim; Hiçbir ülkeyi tek başına devletin doğrudan kendisi yönetmez.
Hoş, bugün artık gelişmiş ülkeler masonluğu gerek adı ve gerek yapısı itibariyle çok daha farklı boyutlarda kullanmakta, o da bir başka mesele.
Ama netice olarak, ülke menfaatleri çizgisinde olması-yapılması gerekendir.
Bizdeki gibi, kendi ülken yerine başka ülke menfaatleri için yapılmasının tek adı vatan hainliğidir.
Konuyu anlayan anlamıştır. Daha fazla deşmeye gerek görmüyorum.

MONETEİZM-MONETEİST
Tek tanrı tanıma. Tek tanrıcı

POLİTEİZM
Çok tanrıcılık

ATEİZM-ATEİST
Tanrının var olduğuna inanmamak – Tanrıya inanmayan.

DEİZM-DEİST
Vahiy ya da kilise ve benzeri öğretilerinin her türlüsüne (dinsel açıdan) karşı çıkan buna karşılık belirli bir dinsel bilgi bütününü herkesin doğuştan taşıdığını ya da eğitim ve akıl yolu ile elde edebileceğini savunan görüşe denir. Deizm, tanrı gücünün sadece yaratma ile sınırlandığını ve bir kez yaratıktan sonra dünyanın hiçbir işine karışmadığını savunur.

İNİSİYASYON
Ruhani gücü olduğuna inanılan bir üstadın sert ve sürekli kontrolü altında, bir düzen ve disiplin içinde, sınavlara dayalı tarzda, metodlu olarak, bir yada birilerini özel olarak eğitmek şeklinde tanımlanmaktadır.

TRADİSYONALİZM
Kişi veya topluluk düzeyinde ve gündelik yaşamdan başlayarak her şeyin - her unsurun zaman ve mekanı aşan ilahi-kutsal ilkelere dayalı olması gerektiğini iddia eden felsefi ve mistik düşünce.

RETORİK
Hitabet sanatı, belagat. Genellikle ikna teknik veya sanatı diye anılır.

RİTÜEL
Gelenek – Geleneksel.

ENTEGRASYON
Bütünleşme – Birleşme.

ENTERNASYONALİZM
Uluslararası çıkarların, ulusal çıkarlardan önemli olduğunu savunan görüş.

(Devam edecek)

Gürcistan'da, Osetler üzerinden oynanan oyun

2008-08-09T09:41:00.007+03:00

Gürcistan ile Güney Osetya arasındaki olay aslında tamamen siyasi kültür anlayışından kaynaklanmaktadır.
Her zaman söylüyorum. Ülkemizde konuşulanlar-tartışılanlar ile dünya gerçekleri çok farklı şeyler.
Ülkemizde, hele ki vatandaşımızın bu konularda bilgisi gerçekten yok.
Halkımız, temelde siyaset kültürüne sahip değil. “Dar” bile denmesi mümkün olmayan bir siyaset anlayışı var ki, bu da siyasetin “s”sı bile değildir.
Her ne kadar, ilk bakışta yer altı kaynakları – ekonomi gibi görünse de bu olay (Osetya doğalgaz yönünden zengindir) ayrıca, Gürcistan’ın Rusya’ya rağmen Batı ile içli dışlı olması hatta Nato’ya üyeliğinin söz konusu olması bile gerçek neden değildir. Doğu’dan Batı’ya enerji – ham madde aktarımında Türkiye’den bile daha ciddi bir geçiş noktası olması bile değildir gerçek sorun.
Çünkü dünya üzerindeki hertürlü ekonomiye dayalı sorun ve sorunlar neticede masada bir şekilde çözüm bulur ve bulmaktadırda.
Türkiye’nin ve Türk insanının bu konuyu anlayabilip doğru yorum yapabilmesi mümkün değildir. Kapitalist yada ikiz kardeşi liberalizmin sömürü düzenini yıllarca uygulamış bir devlet olan ülkemiz yönetimide bu konuda hiçbir fonksiyona sahip değildir ve olamaz.
Bunu yapmak için, “Tam bağımsız bir devlet” olmak gerektir ki; Biz tam bağımsız filan değiliz.
Bu düzen içinde, dünya gerçeklerinden uzak yaşam süren (yaşadığını zanneden) halkında elbette doğru bir bakış açısı sergilemesi beklenemez, böylesi bir beklenti saflık ötesi olur.
G. Osetya denen bölgenin nüfusu 60 bin kadar. Abhazya ve G. Osetya dahil Gürcistan’ın nüfusu ise sanırın 7 milyon kadar.
Abhazya bölgesi ve G. Osetya’da toplam 1 milyon kadar ayrılıkçı olduğunu varsayacak olsak, burada Gürcistan 6 milyon kadar nüfusa sahip olduğu ortaya çıkar.
Abhazya bölgesini bir yana bırakarak, şimdi bir düşünün, 60 bin nüfuslu G.Osetya nasıl oluyorda koca Gürcistan’a kafa tutabiliyor.
Ve o G. Osetya ki; Nüfusunun tamamı ceplerinde Rus pasaportu taşımakta.
Okullarda Rusça dil eğitimi verilmekte.
Rus topraklarındaki K. Osetya ile birleşmek istemekte.
Ve o G. Osetya ki; Ruslar onlara, "Oset vatandaşımız" demekte...

Bilgi yoksunu medyamız olayları “Rusya, Osetya’ya destek vererek, ordusunu sınırdan geçirdi” diyor…
Rusya, Gürcistan’ın bağımsızlığını aldığı gün dahil, acaba ne zaman G.Osetya’dan askerini çekmişti ki?
Rusya gerek kendi içinde Çeçenistan olsun ve gerekse dünyada ayrılıkçı etnik gruplar olsun, bunların hepsine yaklaşım politikaları ortadadır.
Nasıl oluyorda bu aynı Rusya G. Osetya konusu söz konusu olduğunda farklı davranıyor?
Batı’nın uydusu haline gelmeye başlayan ve ötesinde NATO’ya üyeliği konuşulmaya başlanan Gürcistan’ın bu politikaları sadece Saakaşvili’nin satranç hamlesi olarak değerlendirilemez.
Doğu kapılarından biri olan Gürcistan’ın, Batı’nın stratejik hamlelerinden biri olarak değerlendirilmeli.
Başka bir gerçekçi ifade ile dünya kapitalizminin, daha fazla büyümek ve eğemenliği adına, doğudan başlayarak İslamcı hareketlere göz yumması-teşvik etmesi-toleranslı davranması ve sonuç olarak gittikçe büyüyen İslam hareketinin bölgede ciddi bir ekonomik güç oluşturmaya başlaması.
Bölgede uyutma politikalarının, kontrolden çıkmaya başlayıp, zülfiyare dokunmaya başlayacağını görüp örtülü, hedef şaşırtan gerçek amaçları kamufle etmeye yönelik hareketler bunlar.
Ama şu Batı’nın gözünden kaçıyor. Yarattıkları canavar onlar içinde çok büyük tehlike.

Bugünlük bu kadar
Dostça kalın.

Demokrat geçinenlerin, demokrasi anlayışına bak

2008-08-08T14:00:00.002+03:00

Ne o dilinizi mi yuttunuz?...
Bu ülkenin, aydın geçinen vatan haini – satılmışları…
“Bu hükümet, AB’ne girmek çabalarında”, “Köstek olmasa bu hükümet demokratik şeyler yapacak…”, “Bu hükümete, gerici sıfatını yakıştırmak aptallıktır”, “Bu hükümetin demokrat ve laik olmadığı söylenemez” ve benzeri sözlerle, “Kraldan çok kralcı”lık yapan safra, yazsanıza hadi…
Hani bu ülke için vardınız, hani aydın olarak göreviniz bu ülke vatandaşlarını “doğru” bilgilendirmekti…
Neredesiniz?
Hangi tarikat ve cemaat şeyhi ile, “ahiret sonra düşünülür” şimdiki yaşamda dünyalık pazarlığındasınız?
Ama sizde haklısınız. Cahil halka bugün hala yedirilen dolma; “Dünyada mekan, ahirette iman”…
Müslüman geçinen namussuzun, yedigi halta bak.
Aferin… Yakışır…
Ama bu arada, laf salataya karışmasın sakın.
Ben sorumu hala soruyorum…
Neden yazmıyorsunuz?
Şimdi, saf saf “Neyi diyecekler”…
Hani bunlar laik – cumhuriyetçi ve hele hele demokrasiden yana idiler ya…
Şu gençlerin durumu diyorum.
Ne olacak?
Fişlenmeler bilmem neler..
“Demokrat” geçinen hükümetimizin, ibret alınacak “demokrat” düşüncesine bak…
Hala anlamadınız ama değil mi?
Anlamamaya – anlatmamaya devam edin…

Anlamamanızın ve anlatmamanızın bedeli sizler içinde ağır olacak.
Aylar önce; “Radikal İslamcılar tabancayı tüfeği aştılar artık ağır silahları var. Tarikat ve cemaatlerin artık kendi savunma kuvvetleri var” dediğimde de anlamak istemediğiniz gibi birde utanmadan, sivilce kadar beyninizle dalga geçmeye kalkışmıştınız.
Şimdi düşünün bakalım; İstanbul’un göbeğinde, 1. Ordu Karargahı olan Selimiye Kışlası’na havanlı saldırı düzenleyebilen organizasyonu…
Bu saldırıya varan “cüret”i de anlayamıyorsunuz dur…
Siz, anlamamaya devam edin…
Bizlerin ve bizler gibilerin, uyararak anlatamadığını, vatan hainliği yaparak “korumaya çalıştıklarınız” pek güzel anlatacaklar…
O gün başınızı vuracak “kaya”da bulamayacaksınız.
Çünkü; Bugün kayalar bağlı köpekler salınmış durumda…

Not: Yoğunluğım nedeni ile (siyaset sözlüğüne) ara verdim. Ama devam edecek.

Dostça kalın.

Şimdi anlaşıldı mı ne konuşulduğu?

2008-08-07T09:06:00.002+03:00

Gül ile Tayyip buluşuyor beraber bir akşam geçiriyor…
Daha sonra; “Ne konuşuldu?”, “Neden buluştular?” soruları soruldu ama elbetteki bu soruların cevapları alınamamıştı…
Şimdi anlaşıldı mı ne konuşulduğu?
Üniversite atamaları…
Adamlar öylesine pervasız ki; Anayasa Mahkemesinden çıkan kararın mürekkebi kurumadan, laiklik karşıtı eylemlere devam ediyorlar…
Adamlar öylesine pervasız ki; Önceki Cumhurbaşkanı Sayın Sezer’in veto ettiği kişileri, türban bayraktarlarını baş tacı ederken, karşı görüşü açık açık dışlıyorlar…
İstifalar oluyor…
Kimin umurunda?

Bu millet, bilhassa aç bırakıldı…
Gözü başka bir şey görmesin diye.
Bu millet eğitimsiz bırakıldı…
Aklı bu işlere ermesin diye.

Bu millet vatandaşlıktan (insanlıktan) vaz geçsin, ümmet (kula kulluk) olsun çabaları; “Durmak yok, yola devamla” hızla devam ederken, hala anlamayan - anlamak istemeyenler, hainler var…

“Durmak yok, anlamamaya devam”, “Durmak yok, (demokrasi) diyerek monarşiye-faşizme adım adım”…

Dostça kalın.

Umutsuz bir bekleyiş, hasreti var içimde

2008-08-05T11:57:00.000+03:00

Cumhuriyet kurulduğu günden bu yana hiçbir hükümetin yapmadığı – yapmaya cesaret etmediği bir kadrolaşma yaşandı ülkemizde.
Elbete her hükümet kendi ekibini – yandaşını - kadrosunu bürokrasi ve teknokrasi çizgilerinde olarak (bir bakıma haklı) elinin altında tutmak isteyecektir. Bunda yine bir bakıma yararda vardır.
Ne varki; Bu radikal İslamcılar bu (doğal) çizgilerin çok çok üstüne çıktılar. Onlarda haklı, cumhuriyeti yıkmaya soyunmuşsun, elbette gereğini yapacaksın. Zaten bunu yapmazsan, ülkedeki bu çizgiye ulaşma imkanında yok.
Netice; Türkiye’nin tüm kaynakları bugün radikal islama akıtılıyor.
Sıradan bir yardım kurumu olarak Kızılay’dan başlayarak, Başbakanlık örtülü ödenek kalemine dek her şey radikal İslamcılara, tarikat ve cemaatlere, bunların vakıflarına aktarılıyor. Vakıflar Yasası neden değiştirildi…
Ayrıca belediyelerin imkanları bile tamamen tarikat ve cemaatlerin emrine geçti. Düğün yapan İslamcı yandaşlar belediyenin elindeki salonları – araçları kullanıyorlar.
Anadolu’da binlerce çiftçinin elindeki tarlalar ve araziler yok pahasına ellerinden “sindirmelerle”, “aba altından sopa gösterilerek” alındı.
Yaşlı – kimsesiz ve çaresiz insanların malları “zorla” ellerinden halen alınmaya devam ediyor.
Yada bu çiftçiler yanlarına çekiliyor. Hedef amaç, ülkedeki tüm ziraati ve gıda sektörünü ele geçirmek. Bunu da başardılar sayılır. Şu anda tahminen % 85’i ellerine geçti.
Öyle bir sistem kuruldu ki; bir şekilde yarın iktidardan düştüklerinde – düşürüldüklerinde yeniden yapılanma ve sürekli mücadele imkanını ellerinde tutacaklar…
Devasa ekonomik imkanları buna olanak veriyor…

Şimdi…
Yarın ihtilal olsa her şey güllük gülistanlık mı olacak… Hayır…
Bugüne dek, haksız olarak yapılan ihtilallerde bile suskun olan medya ve aydın geçinen pislik, bu kez avazı çıktığı kadar bağıracak…
Hatta bazıları daha şimdiden başladı bile…
Bu kez kolay olmayacak…
Her yere girilmiş ve stratejik noktalardaki herkesin “şerefsiz midesi doldurulmuş”…
En büyük sorun; Dünyadan habersiz bir vatandaş kitlesine sahip olmamız. Başına gelecek felaketin ne olduğunu bilmeyen küheylan bir toplum.

Eeee…. Zaten o nedenle değimlidir, sendikalar tek tek elinden alındı, sosyal hakları gıdım gıdım tırtıklandı, hukuki işçi hakları ve vatandaşlık hakları adam gibi yok…
Çünkü, gerçek anlamda sivil toplum örgütü bilinci aşılanmamış. Tam tersine uygulamalar yapılmış. Köylü kültürü yok edileceğine, teşvik edilmiş.
Ama yine de ordunun tavrını bekliyoruz.
Daha önce çok yazdık. Cumhuriyetin devamı için başka kale kalmadı.
Bugün dahi bakıyorum…
Radikal İslamcıların ülkede yediği “bok”lar, attıkları adımlar, tarikat ve cemaatlerin içinde neler olduğu, kimlerin Avrupalı büzüktaşları ile ne konuştukları ne pazarlıklar yaptıkları yazılacağına…… Bugün hala; “Demokrasi ve orduyu bir yerlerinden limel lime koparma çabaları”…
Dün bir nikah salonunda idim. 8 gelin gördüm.
7 tanesi türbanlı, bir tanesi medeni – asri gelinlik.
O asri gelinliği giyen, benim Kıymetlim’di…

Burada aklıma daha önce, bu İslamcıların arasında olduğum dönemdeki nikahlar geldi. Aynı olay burada da vardı. Riyakarlık, dindar görünme namussuzluğu…
Türbanlıların davetlilerine dikkatle baktığınızda, karşı cinse el öptürmeyen – el vermeyen kadın ve erkekleri görürsünüz. Bunlar çocuklara bile böyle davranır. Sözde namahremlik..
Ama bu dini kural bir anda yok olabiliyor. Geline ve damada ayrıca ailesine şapur şupur…
Varın gerisini siz düşünün..
Bekliyoruz…
Bir şarkı geliyor kulaklarıma; “Umutsuz bir bekleyiş, hasreti var içimde”.
(Şahsen ben pek umutlu değilim ama) bakalım, Sayın Başbuğ ne hava çalacak…
Dostça kalın.

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (5)

2008-08-03T12:33:00.002+03:00

KAPİTÜLASYON-LAR
Bir ülkenin başka ülkelere verdiği, haklar ve özel imtiyazlar.
MERKEZİYETÇİLİK – ADEMİMERKEZİYET
Tüm yönetimin tek elden, tek noktadan idare edilmesi, yönetilmesi.
Merkeziyetçilikte tün uzantılar tek noktaya uyarken, ademimerkeziyet te, bu uzantılar, ya hiç yoktur yada en az miktardadır.
BÜROKRASİ – BÜROKRAT
Devlet yönetimi bünyesinde, hizmet veren kuruluşlar, yönetim birimler. Buranın yönetim kadrosu.
TEKNOKRASİ – TEKNOKRAT
Ülkede, ekonomik ve siyasi yönetimin sıradan siyasetçiler(!) yerine, konusunda uzman kişilere yer vermesi, en azından danışmanlık statüsüne getirilmelerine imkan verme.
Bu işi yapan uzman kişiler.
KARTEL
Tekelleşmiş kişi yada kuruluşların, bir araya gelerek rekabetin ölçülerini belirleme, bölgesel paylaşımlarda anlaşmalar sağlayarak, bu mütabakatların halkın arz-talep çizgisi içindeki, fiyat istikrarını halkın aleyhine olarak en yüksek noktada tutma birlikteliği.
TRÖST
Sözde hukuki bağımsızlıkları olmasına rağmen, tek noktadan tek yönetilen ve denetlenen, ayrıca üretiminden idari yönetimine kadar tüm politikaları yine bu tek noktadan belirlenen şirketler topluluğu,
Bu tanımın kullanılabilmesi için, sağcı hükümetlerin desteğinde küçük esnafı yok edecek rekabet ortamı ve imkanını bulan dev şirketler olması gerek.
Ve yine bu tanımın doğru oturması için, bu şirketlerin hep aynı sanayi – endüstri kolunda olmayıp, halkın arz-talep çizgisi içindeki yüksek alım gücünü dolayısı ile en yüksek karın olduğu kalemlerde faaliyet göstermesi gerek. Giyim, gıda, madencilik, mobilya, beyaz eşya vb gibi birbirinden ayrı ama tek sahipli – tek marka olmalıdır.
Burada bunu açıklamadan geçmek çok yanlış olacak.
Tröst-lerin en büyük özellikleri medyayı ellerinde tutabilmeleridir. (Yüksek ilan ciroları) bu imkanı bu şirketlere sağlar. Halka yenilik ve gelişme yutturmacası ile ürün pazarlama politikaları vardır. Bu karlarına kar katmak, ellerindeki malı daha geniş kitlelere ulaştırmak için yapılır.
İki örnek verelim; Gençleri evlendiklerinde ailelerinden ayırmaya teşvik eder. Yeni ev yeni eşyalar ve tüketim. Tabi bizim gibi gelişmemiş ülkelerde, gelişmeyide ciddi bir şekilde askıya alan bu durum, başka ticari ilişkileri olan ülkelerinde işine gelmekte. Ortamda zaten müsait, az gelişmiş ülkenin az gelişmiş insanı (sözde modern gelişme) adına bu tuzağa düşmeye hazırdır. Sonrası; yoksulluk nedeni ile baba evinde yemek yemek, çocuğa bakacak olgun kişiler aramak… Yeni ailenin kurulumundaki devasa borçlarda cabası…
Gelişmiş ülkelerde bu var ama, kültür farkı başkalaştırıyor işi. Bu tarafına bakan ve bakmak isteyen yok. Ayrıca, bakacak – bakabilecek alt yapıda zaten yok.
İkinci örnek; Sokak sütçülerinden kurtulmak lazımdı. Bu büyük kar ortamı sokaktan alınıp, büyük şirketlere verilmeli idi. Öylede yaptılar. Neticede bugün süt olmayan(!) süt içiriliyor.
İçinde hiçbir özellik bırakılmıyor. 1 Kg. sütten 2 kilo süt ve 1,5 kilo peynir yapan bu firmalar acaba içine 2,5 Kg’lık ne gibi katkı maddeleri koyuyor. Sokak sütçüsünün sütünü kaynattığın anda ne mikrop kalır ne bir şey, keza; zaten bu süt kaynatılmadan içilmez…
SKOLASTİK
Vahiyleri felsefe ile bağdaştırma densizliği. Ve bu amaca körü körüne uyma – uymaya çalışma.
RASYONALİZM
İnsan aklına aykırı hiçbir şeyin kabul edilmemesi-edilememesi…
(Düşünce konusunda eğitilmemiş – eğitim almamış yada gelişememiş kişinin bu bağlamda eleştirisi asla dikkate alınamaz.)
ATATÜRKÇÜ-LÜK
Mustafa Kemal’in, yaptığı ürettiği uyguladığı, günümüze dek gelen ve gelemeyen uygulamalara; “Bunları yapan-yapabilen değerli insan” çizgisinden hareketle M. Kemal’e ve eserlerine saygı ile yaklaşmak.
KEMALİZM-KEMALİSTLİK
Bu tanım; M. Kemal’in yaşadığı dönem ve vefatından sonrası olarak iki şekilde yorumlanır.
Yaşadığı dönemde: M. Kemal’in “tam bağımsızlık” fikri yanı sıra ümmetten devlete geçme (padişahlıktan-cumhuriyete) düşüncesine tamamen katılan kişilerin çapı (!) kadar katkıda bulunması ve önemlisi bu yolda ölümü göze alması.
Vefatından sonra (günümüz): Atatürkçülüğün dar kalıbını zaten almakla birlikte, Atatürk mantık ve felsefesini (devlet-siyaset) anlayıp, yaşatmak ve bu çizgide üretmek (geliştirerek)
Çizgisini yakalamaya çalışmak (kültürü kadar) yada yakalayabilmek. Yine bu konuda savaşım gücünü hep canlı tutabilmek. (Çok geniş ve sınırsız anlamda)
(Devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (4)

2008-08-01T12:05:00.000+03:00

PLEBİSİT – (Halk oylaması)
Halka; “Bu yönetimi istiyor musun?”
Bu yönetim; “Kalsın mı, gitsin mi?”
“Bu yapılsın mı, yapılmasın mı?”
“Bu kişi - kişiler cezalandırılsın mı?”
şeklinde sorulan, cevabı sadece evet yada hayır olarak verilebilen genellikle faşist ve monarşik yönetimlerce uygulanan oylama.
Yönetimlerin, sorumlulukları doğrudan yüklenmeyip topu halka atması…
PATERNALİZM
İşçi – işveren ilişkilerini aile içi gibi (sözde) saygı ve sevgiye dayandırıp, burada babanın (patron) otorite olmasını savunan düşünce.
Sırt sıvazlayarak sömürme…
TAYLORİZM
İşçinin çalışma süre ve şeklini düzenleme – destekleme ve yasalarla kontrol altına alma ilkesi.
Çalışma bakanlıklarınca uygulanması gereken bu ilke, genellikle geri kalmış ülkelerde (sözde) sendikalaşmaya izin vererek bu sorumluluklarını sırtlarından atıyor.
Sendikal faaliyetler için önce yasaların uygunluğu söz konusudur. Bu ülkelerde yasaların dar çerçeveleri zaten sendikalara çalışma alanı bırakmamakta…
JEOSTRATEJİ – ST
Bir ülkenin, özellikle komşu ülkelere göre coğrafya, ekonomi (yer altı – üstü) ve nüfus etkilerine göre durumu.
Ve inceleme bilim dalı. Konuya vakıf bilim adamı.
JEOPOLİTİK
Jeostratejiden farkı, bu incelemeyi politik ve siyaseten yapıp, sadece komşu ülkeler ile sınırlı kalmaması.
BAŞBUĞ
Eski Türklerde orduların başına geçerek savaşan devlet adamı – hükümdar.
Başkomutan anlamındadır. Tek fark mutlaka savaşa girmiş olmalı.
YASAMA (T.C. göre)
Kanun koyma yetkisi. Yenileme – düzenleme – tadil imkanı vardır.
Bu yetki Türkiye’de sadece TBMM’ne verilmiştir.
YÜRÜTME (T.C. göre)
Yasaların dağılımını – yetkileri sınıflayıp, işlerliğini denetleme yetkisi vardır.
Cumhurbaşkanı, Başbakan, Bakanlar Kurulu, İdareler ve Emniyet Md.
YARGI (T.C. göre)
T.C. mahkemeleri bu görevi yerine getirir. Savcı ve hakimler görevlerini yerine getirirken gerektiğinde, kolluk kuvvetlerini kullanabilirler.
Önemli not:
Yasama; Yasa koyma ve onamadır.
Yürütme; Yasanın süresinden başlayarak, doğacak uygulama hata ve sorunlarını içine alır.
Yargı; Yasanın uyulmadığı – aykırılığın olduğu durumda etkinliğini gösterir.
Gelişmiş ülkelerde, bu görev dağılımları farklılıklar gösterse de ana yapı bu şekildedir.
SENDİKA
Üyelerinin, başta parasal kazanç olmak üzere çeşitli sosyal haklara kavuşturulmasını sağlamak, iş kolunun riskleri nispetinde işçi çalışma saatleri ve sağlığı konusunda işçi lehine çalışan örgüt.
GREV
İşverenden, istenen bir hakkın alınamaması durumunda, topluca işi bırakma eylemi.
LOKAVT
İşverenlerin, işçilerin uyguladığı grev hakkına karşılık olarak, kullandıkları (kalkan) geçici olarak işyerinin kapatılması eylemi.
Ekonomik kayıplarının olmaması için genellikle sağcı-kapitalist yönetimlerinde desteklediği bu eylem, sonuçta işverenin en azından maliyeye olan yükümlülüklerini ortadan kaldırmaktadır. Oysa biliyorsunuz, maliye politikalarında işyerinin zararlarında dahi devlet alacağına şahindir.
Not: Gerçek sosyalist ve komünist ülkelerde, bunun uygulanması için teklif dahi verilemez.
LAİKLİK – LAİSİZM (Türkiye)
Bir ülkenin yönetiminde, din ve devlet işlerinin bir birinden ayrı tutulması gerekliliği ilkesi.
SEKÜLERİZM (Gelişmiş ülkeler)
Laiklik – laisizm deki açıklama – tanım aynen geçerlidir. Ayrıcada böyle olmalıdır ama bir takım farklılıklar, en azından bugün böyle uygulandığı için Türkiye – Uygar dünya olarak ayırmak zorunda kaldım.
Maalesef, ülkemizde uygulanan laiklik anlayışı, Avrupa’nın çok gerisinde bulunmaktadır. Zaten bu yüzdendir ki; Türkiye’de cılız-korumasız bırakılan laisizm, dini odaklarca sürekli saldırıya uğrayabilmektedir.
Hiçbir gelişmiş ülke dini yapılaşmalara bütçesinden para ayırmaz ve desteklemez. Bu (dini) görevini bırakarak siyasete soyunmaya izin verilmez. En azından belirli süreçler gereklidir. Ayrıca, laikliği teminat altına alan hiçbir yasaya dokunma imkanı da yoktur. Keza; Bu durum (değiştirilemez) ayrı bir yasa hükmü ilede tam kontrol altına alınmıştır.
Bizden farklı olarak (Türkiye’de sadece din ve vicdan hürriyeti şeklinde muğlak bir ifade ile geçiştirilmiştir) din ve dini yerler, yeni yapılaşma, din adamı sayısı, gelirleri, dini ayin ve etkinlikler de tamamen yasalarla altları çizilerek belirlenmiştir. Bu arada, azınlık (dini açıdan) haklarıda tamamen yine yasalarla tanımlanmıştır.
Bir örnekle bitirelim; Türkiye’de herhangi bir vatandaş “cami yapacağım” der ve belediyeden izin alıp bu işe başlar. Diyanet’e bile danışmasına presedür olarak gerek yoktur.
Cami bitiminden sonra, bu teklif götürülür.
Oysa gelişmiş bir ülkede öncelikle söz konusu bölgede böyle bir eyleme sadece ülkenin en yüksek dini makamının onayı gerektir. Ve kişiler böyle bir işe tek başlarına girişemez. Ancak; Yüksek otoriteye bu teklif götürülür ve kabulünde (nerede ve nasıl olacağına –proje- karar verebilir) bu bağış doğrudan yüksek makama yapılabilir ki; Burada bir sorunda bu makamlara yapılacak bağışların azami miktarları da bellidir.

(Devam edecek)

Bu kararın bedelini, maalesef ülke olarak çok pahalıya ödeyeceğiz

2008-07-30T20:27:00.001+03:00

Tamam… Ülkemizdeki en yüksek hukuk mercii bir karar verdi.
Elbette, sonuç karara saygılıyız.

Ama şunu söylemek durumundayım;
Bu kararın bedelini, maalesef ülke olarak çok pahalıya ödeyeceğiz.

Neden bunu söyledim?
Bundan sonrasını hep beraber yaşayacağız…
Ve hep beraber göreceğiz…

Dostça kalın…

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (3)

2008-07-30T09:55:00.000+03:00

MARKİ – KONT – VİKONT – DÜK (SENYÖR)
Soylu aileden gelen (zengin…) bu kişilerin hepsi, kendi topraklarına sahiptir. Senyörler diye tanımlanırlar.
En ufak unvan DÜK, krala en uzak (soyluluk açısından) noktadadır.
Marki ise en yakın noktadadır.
Kralın verdiği bu ünvanlar, yine kral tarafından düzenlenebilir.
Bu senyörlerin ellerinde tuttukları toprakların büyüklüğü yada bölgelerinde sorumlu oldukları nüfusun sayısal değeri soy sıralamasını etkilemez.
Monarşilerde yada oligarşik yönetimlerde hiyerarşinin önemi çok büyüktür.
SULTAN
Bu unvan çok çeşitli şekillerde tanımlanmaktadır. Bize burada gerekli olan siyaseten açılımı ise; Sünni Müslüman hükümdarların (Tiran) kullandıkları unvan diyebiliriz.
ŞAH
Eski İran (Acem) ve Afgan hükümdarlarına verilen ad.
TİRAN – DESPOT
Devleti zorla ele geçirip, imkanlarını (başta ordu olmak üzere) kötü yolda ve kendi çıkarları için kullanan kişi – yönetici.
Adaletsiz, acımasız sözde milliyetçi görünen kara faşist hükümdar.
ÜMMET-ÇİLİK
Sadece dinin aynı olmasını esas alan insan topluluğu. Ütopikte olsa, bu düşünceyi savunmak.
RADİKALİZM – KÖKTENCİLİK
Konuyu basit ve güncel bir şekilde ele almayıp, içerikte teferruat ve ayrıntılara girme.
(İstismar ve çıkar hesapları, gerçekte gelişme ve ilericilik – uygarlık çizgisinde irdelenen ve zaten mantığı da o olan radikalizmi karanlık sokaklara çekmektedir.)
FUNDAMANTALİZM – KÖKTENDİNCİLİK
Dini düşüncenin, iktidar ve toplum yaşamına hakim olmasını savunan görüş.
Nerede ise her dinde görülmektedir.
KRAL-LIK
Tüm devlet otorite, yetki ve makamını vede makamlarını (denetleme sisteminin kesinlikle olmadığı – olamadığı) elinde bulundurup yöneten kişi.
Halkın, seçme ve seçilme hakkınında bulunmadığı, bu şekilde yönetilen topluluk.
PADİŞAH-LIK
İslam ülkelerindeki hükümranlık – hükümdarlık. Devleti elinde tutan ailenin yapısına göre, monarşi-oligarşi-faşizm tam merkezlidir.
(Kral-lık) taki tanım aynen geçerlidir. Tek fark çok ciddi bir şekilde yayılmacıdır.
İMPARATOR-LUK
Kendi topraklarını genişletmek ve büyütmek maksadını güderek, çevre ülkeleri kendi topraklarına katma ve bu şekilde çeşitli millet ve kültürlere sahip ve egemen olma durumu. (Emperyalizmin emekleme aşamaları)
EMPERYAL
Eski Avrupada yayılmacılık ve başka uluslara karşı kendi egemenliğini ciddi bir şekilde sağlamış, ekonomik kaynaklarını ele geçirmiş imparator.
İslam ülkelerinde bu tanım ve unvan hiç kullanılmamış olmakla birlikte, bu tanım padişah için de geçerlidir.
MİLİTARİZM – MİLİTARİST
Ülke yönetiminde askeri yönetim ve düzenin hakim olması.
Bu düzenin kurulabilmesi için çalışıp, savunuculuğunu yapan kişi.
PARTİZAN
Yalnız kendi partisinden olanlara imtiyaz sağlayan kişi.
Ve bu çizgiden olarak ölümüne (!) çalışan – çalışanlar.
Bu başlığın diğer bir tanımı da MİLİTAN’dır.
PARTİ
Bir siyasi görüş ve düşüncedeki kişilerin, örgütlenme suretiyle bir araya gelerek, bu görüş ve düşüncelerini program haline getirip, bu programı da halka sunmaları. “sunan kuruluş”
ÖNEMLİ NOT: (Parti ile ilgili)
Siyasi literatürde dine ve dini esaslara dayalı parti yoktur. Olması da zaten mümkün değildir.
Siyaset ve parti kavramları, demokratik halk topluluklarında seçme ve seçilme gibi temel özgürlüklerle başlar. Siyaset bilimi sorgulayan, alternatif sunan ve neticeten devletin ve halkın çıkarları doğrultusunda çözümler üreten bir yapıdır.
Oysa dinde asla sorgulama yapılamaz. Alternatifler sunulamaz ve temel kaynağın dışına çıkılamaz.
Bu şartlar siyaset ve politikanın elastik ve güncelleştirilebilen (çağa ve insana yönelik) olanakların dışlanması anlamındadır. Yani başka bir deyişle siyaset ve politika yapılamaz. Dolayısı ile bu şartlarda halka hizmet götürülmesi imkansızdır. Ancak; Bu tür yönetimler halkına asla tam olarak doyamayacağı aş, asla tam olarak sahip olamayacağı hür ve sosyal olmayan yaşam biçimleri sunar. Sözde seçme hakkı verip, halkın önüne isimleri kendi koyan yönetim siyasi ve politik değildir.
Peki bu şekilde yönetilen ülkeler yok mu? Elbette var.
Bu ülkelere dikkatle bakıldığında, siyaset mantalitesinin neden bu sistemi dışladığı açık ve net olarak görünür.
Şimdi burada son olarak bir hususa daha değinerek bu sayfayı tamamlayalım.
Siyaset bilimine ciddi olarak vakıf olamayan, yada başka bir deyişle ülkesindeki siyasi gelişmeleri ciddi bir şekilde takipten yoksun kişiler; “Ne olacak, dinci olmayan partiler halka daha fazlasını mı veriyor…” derler.
Bu nedir bilir misiniz? Matematik profesörüne; “2x2 neden 4 ediyor da altı etmiyor?” gibi bir sorudur.
Kimse kusura bakmasın ama biz burada, hiç değilse asgari bilgilere sahip insanlara hitap ediyoruz. Bu insanlara hayatın elifinden başlayarak bir şeyler vermeye soyunmadık. O işi aileleri ebeveynleri yapacaktı. Yok yapmadılarsa, bunun hesabını gidip yürekleri varsa ailelerine sorarak; “Beni neden (hiç) olarak yetiştirdin?..” desinler…

Dostça kalın
(Devam edecek)

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (2)

2008-07-29T18:29:00.001+03:00

Dostlarım;
Tanım ve ifadeler o kadar çok ki, çözüm olarak aşağıdaki şekli uygulamak zorunda kaldım.
Dilerim, bu şekilde yardımcı olmuş olurum. Aksi takdirde bir yazı anlatısı içinde bunları tek tek irdelemenin zorluğunu, sizlerin takdirlerinize bırakıyorum.

JÖN TÜRKLER
1895’ten sonra 2. Abdülhamit’e karşı muhalefette bulunanlar. İttihat ve Terakkiciler. 1909’da İttihat ve Terakki’nin iktidarı ele geçirmesine dek muhalefetlerini sürdürenler.
TURANCILIK
Dünyadaki bütün Müslüman Türkleri tek bir yurt ve bayrak altında toplayıp, birleştirmeyi amaçlayan, militarist, ırkçı, ütopik siyasal düşünce.
JAKOBENLİK-CİLİK
Fransız Devrimi sırasında, merkeziyetçiliği savunan, cumhuriyetçi dindarlar. Günümüzde, merkeziyetçiliği savunan görüş.
ŞOVENİZM – (Kavimcilik vb.)
Irkçı – bağnaz – tutucu – gerici.
Buradan başlayarak, mantıksız milliyetçilik yada sözde yurtseverlik. Tartışma ve eleştiriye tahammülü olmayan, körü körüne hayranlık ve bağımlılık. Daha ilerisinde ise düşmanlık ve kışkırtmacılık.
BURJUVAZİ
Sadece kapitalist rejimlerde (Liberalizminde kapitalizmin ikiz kardeşi olduğunu unutmadan) üretimi ve üretim araçlarını, dolayısı ile parayı elinde tutarak – kullanarak, fakir halkı (devleti – hükümeti de kullanarak) sömüren egemen sınıf – kişi.
ARİSTOKRASİ
Soylu – zengin – büyük bir ailenin devlet yönetimini ele geçirip, bu durumun (hanedanlık) süreklilik alması şeklindeki yönetim biçimi.
PROLETERYA
Kapitalist rejimlerin, hiçbir sosyal güvence vermeyip, buna karşın olabilecek en yüksek vergiyi aldığı, (zengin ve sermaye sahiplerinden yok denecek az vergi alabilmek, sömürü sistemini sürekli kılabilmek için) bütün geliri, sadece satabileceği iş gücü olan ve çalışıpta kazanamadığı durumda sefalete düşebilecek (hukuki güvenceleri de elinden alınmış) sınıf, kişi, kişiler.
MİSYONER
Ülkesi için vede onun düşünce-din ve ülküsüne kendisini adayan ve yandaş bulmaya çalışan kişi. Bir anlamı da; Hristiyanlığı yaymak için başkaca ülkelerde gönüllülüğü ile görevlendirilen din adamları.
KÖLE-KÖLELİK
Özgür olmayan, alıp-satılabilen, mal olarak görülen ve bir mutlak sahibi olan kişi.
Totaliter bir güce boyun eğmek zorunda olan kişi. Herhangi bir kişinin özel ve keyfi isteklerine boyun eğmek zorunda kalan – bırakılan kişi.
Tüm ekonomik özgürlük ve gücünü, siyasi yada diğer baskıcı yöntemler kullanarak, bir kişi yada toplumun elinden alarak kendine muhtaç duruma düşürme.
ENTEGRİZM – ENTEGRASYON
Aynı yada benzeri – yakını her siyasi oluşumu içine alan, birleşme ve bütünleşmeyi öngören siyasi düşünce.
ŞANSÖLYE
1960 yılına dek Almanya ve Avusturya başbakanlarına verilen ad.
BOY
Eski Türklerde, ortak yönetilen siyasi topluluk.
BEY
Küçük bir topluluğun veya (yine küçük) devletin (genellikle Türk-Moğol) başkanı - yönetmeni – yöneteni.
BEYLİK
Merkezdeki büyük (genel) yönetime tam olarak bağlı olmayan ufak devlet yada yönetim.
NOT: (Boy-Bey-Beylik için)
Gelişmiş devlet geleneklerine ve uygulamalarına sahip olmayan, bazen oligarşik ve bazen monarşik yapıya sahip merkezi yönetimler, genellikle toplulukları (göçebeler – çadır yerleşimleri vb.) ellerinde güvenle tutabilmek için yöneticilerine bir takım payeler vermek durumunda kalıyorlardı. Yukarıdaki anlatıları bu gerçek çizgisinde değerlendirin.

(Devam edecek)

Dostça kalın.

Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (1)

2008-07-29T11:09:00.001+03:00

Bir dostum, (4. e-postasıdır) ısrarla “Lütfen, DemotikE…Gençlerimiz sağ-sol nedir bilmiyor. Komünizm, faşizm, liberalizm, kapitalizm, sosyalizm ve dinci akımlar nedir ve ne değildir bilmiyor. Anlat… Tek tek izah et.” diyor…
Bakınız; DemotikE yola çıkarken ilk hedef olarak halka doğru şeyleri anlatmak ilkesini, görev olarak üstlenmiştir.
Ne var ki; böylesi bir bilgi istemine cevap vermek, bu ortamda o kadar kolay değildir.
Bu yukarıdaki bahsi geçen her siyasi “izm” bir kitap hatta nerede ise ansiklopedi içerir.
Elhamdülillah, Allah’ın bir “nimet”i olan bu bilgiye DemotikE sahip olmak ve söz konusu konularda çokça yazıları da olmakla birlikte, anlatmaya çalıştığım gibi bunun bu ortamda (blog ve e-posta) yapılması gerçekten zor.
Bir düşünün, yaptığım kişisel araştırmalar sonucu olarak; Gerek ülkelerde fiili olarak uygulanmış, yaşama geçirilmiş ve gerekse de sadece teori olarak kalmış hiç uygulanmamış ve dahası bazı ülkelerde kısmen uygulanabilmiş “sol” variasyonları toplam 17 tanedir.
İşte malum, bunlar basit izahıyla (ülkemizde de halk tarafından bilinen) başlayarak; Solculuk – Sosyal demokrasi – Demokratik sol – Metodik sol diye devam eder gider.
Sadece bu mudur? Kapitalizmi – Faşizmi var bu işin…
Daha önemlisi 2 husus var:
1. Okuyan – okumak isteyen, bu konuda gerçek bilgiye ulaşmak isteyen zaten bunu yapıyor.
2. Bu konulara alt yapısız girilmez.
Burada DemotikE davranarak, açıklamaya çalışacağım…
Alt yapıdan kastım, düşünce tarihi ve temel yönetimlerdir.
Oligarşi – Monarşi, Krallık – padişahlık gibi… Ki; bu asgari bilgilerdir.

Şimdi arkama yaslanıp şu yazdıklarıma baktım…
Doğrusu ya… Beni bile tatmin etmedi, sizleri nasıl etsin…

Tamam… Konu büyük, anlatımı uzun da “El-el üstüne mi oturalım”, “Zor” diyerek kıvıralım mı?
O da olmaz. DemotikE mantalitesine aykırı olur.

Şöyle yapalım; Her ne kadar yoruma açık halde olacak olsa da, DemotikE ilk kez belgeler dışında olarak kişisel gözlemleri ve kendi fikri olarak bu konuyu (olabildiğince kısa ve öz) olarak kaleme almaya çalışsın.
Bugün bu yazıya “Siyasette (izm)ler 1” diyelim ve devamına 2 diye devam ederiz.

Dediğim gibi, yoruma açık ve “ateşten gömlek” olacak ama canınız sağ olsun.

Dostça kalın.

Artık düzelmesi mümkün olmayan ülke

2008-07-28T10:26:00.000+03:00

Artık laf salatasına gerek yok…
Gerçekler, apaçık ortada…
Ülkemiz elden gitti.
ABD ve AB ile işbirlikçiliği yapan vatan hainlerinin gözü aydın.
“Demokrasi” papağanlığı yaparak, cumhuriyetçileri köşeye sıkıştıran aydın, yazar geçinenler sizlerinde gözleriniz aydın…
Aferin… Şerefsiz, vatanını satan ahlaksızlar…

Kıbrıs elden gitti… Oynanan oyunlar (bazı cılız seslerin dışında) halka anlatılmadı.
Ermeni soykırımı iddialarına en ciddi duruşu sergileyen insanlara görevden el çektirildi çıt yok…
Devletin ve ülkemizin her yanı, tüm çeşme başları tarikat ve cemaat liderlerinin gösterdiği isimlerle dolduruldu, bunlardan bahseden de yok…
Ülkemizin, adım adım şeriata yaklaştığını, ordunun da ele geçirildiğini kaleme alıp, adam gibi halka anlatan yok…
Çünkü gerçekten çok ciddi doyurulmuşlar. Hele hele medya – yazarlar artık bu bölücülerden yediklerini sıçamıyor bile…
Böylesi, imkanlara sahip olan bu şerefsizler, elbette vatanını satacak, elbette olaylar karşısında suskun olacak, elbette halka gerçek bilgileri aktarmayacaklar.
Vatan haini olmak kolay iş mi sanıyorsunuz…
“Demokrasi” bayrağı sallayarak, bölücülere arka çıkarak, bu vatan için uğraşan cumhuriyetçilerle savaşma şerefsizliği kolay iş midir?...

Aslında kargaların bile güleceği bir dava olan Ergenekon düzmecesi, Agarta ile süslenmeye çalışılarak, halkın kafasının karışmasına zemin olmadı mı?
Başta Hizbullah ve diğer dinci terör gruplarının, bazıları CIA ve bazıları Ermeni ve Asala destekli eylemleri ile Kürtlerin PKK destekli olay – eylem ve planlarını Ergenekon’un üzerine yıkma planları ve yine halkın kafasını karıştırma olaylarında da bu vatan haini işbirlikçiler önlerde; “Bunları da Ergenekon yaptı…”, “Demokrasi için Ergenekon çözülmeli…”

Bu ülkede dönen dolapları, oynanan oyunları bal gibi biliyor bu satılmışlar…
Ama dediğim gibi, görevlerini yapıyorlar…

4.12.2007 tarihli yazımda, Artık zor düzelir bu ülke (*) başlığını kullanmıştım. Bugün; “Artık düzelmesi mümkün olmayan ülke” diyeceğim… Çünkü, “zor”u da aştı bugünkü gelinen nokta.

Evet… Biz nihai sonuca bakalım. Çünkü netice olarak varılacak yer, plan ve projelerin amacı ortada. Bu hedef için çalışan ABD – AB – Radikal İslamcılar – Ermeniler – Kürtler – Yunanlılar karlı çıkacaklar.
Bunları da tek tek anlatalım;
Kıbrıs’ta azınlık hale gelip, Kıbrıs’ı kaybetmek. Sonuç: Yunanistan kazanacak…
Ermeniler ve Kürtler, Doğu ve Güney Doğu’muzdan toprak alacaklar. Sonuç: Kazananlar malum…
ABD bu parçalanma ile BOP projesinin Türkiye ayağındaki “ilk” etabı tamamlamış olacak. Sonuç: Kazanan burada da malum…
Yine bu parçalanmanı getirdiği ticari getiri AB’nin cebine girecek ve bölgede nüfuzu artacak. Sonuç: Burada da kazanan belli…
Bu işin “daha daha”ları var da, “laf salatası” yapmadan bitirelim.
Bu parçalanmışlıktan geri kalanlarda Radikal İslamcılara – şeriatçılara. Sonuç: Burada kazanan cumhuriyetimizi yıkanlar olacak…
Ülkesini satan vatan hainleri, “demokrasi” papağanlığı yapan aydın-yazar takımı;
Bu ülke üzerinde oyun oynayanlar, sizlerle gurur duyuyor…
Son olarak halkımıza gelince;
Bayramlarda bayrak asmayan bu halk, Milli maçları kazanınca ve terör can yaktığında bayrak asıyor, daha ne diyeyim…
Bazen düşünüyorum; Aydın ve yazarlara “Halka gerçekleri anlatın” diyorum da, bu halka anlatmak da deveye hendek atlatmaktan zor…

Dostça kalın.
(*) DemotikE yazı arşivi

Agarta'nın aslı Shambhala

2008-07-23T23:56:00.000+03:00

Gazetelerde ve bir aylık mecmuada Agarta konusunun ele alındığını, Agarta’nın ne olduğunu anlatmaya çalıştıklarını izledim.
Benim elimde de bazı bilgiler var. Genelde anlatının özü aynı olmakla birlikte, bendeki bilgiyi (biraz farklı) paylaşacağım.

Agarta, Avrupa’da kullanılan isim. Aslı “Shambhala”.
“Yüceler ülkesi” - “Dünya’nın yüreği” - “Bilgelerin ülkesi” anlamlarında.

Atlantis ve Mu’nun yok olacağını anlayan (kehanet) sahibi bilim adamı rahipler, 4 çıkış kapısı olan (bazı kaynaklarda 7 kapı deniyor) bir yer altı şehri yapar-yaptırır. Hatta bu sadece bir şehirde değildir. Konuyu araştıran bazı kişiler 3 ile 10 şehirden söz ediyorlar.
Shambhala (Agarta)’nın lideri, Brahatma adı ile dünyanın da efendisidir.

Shambhala ve lideri Brahatma, Kutsal Dağ’dadır ama yeri tam olarak bilinmiyor.

Mısırlılar, Moğollar, Uygur ve Hun Türkleri, Göktürkler, Eski Yunanlılar farklı farklı yerleri gösteriyor.
Kimileri haddini aşıp; “Bazı peygamberler dinlerini kurmadan önce bu şehirlere gidip, liderden (Brahatma) eğitim almış, büyük kütüphanelerinden yararlanmıştır…” bile diyorlar…

Yani anlayacağınız, baştan aşağı mistisizm…

Dostça kalın.

Aşiret, tarikat ve cemaat silahları onlar

2008-07-23T15:52:00.001+03:00

Dün, gazetelerde de yer alan; “Şırnak’ta savaş görünümlü düğün” haberine bugün yanıtlar gelmeye başladı…
“Devletin silahı, devletin mermisi…”, “Zaten bu adamlar da korucu”…
Bu millet bu martavalı da bal gibi yer. Yemezse de bal gibi yedirirler…

Düğünde yüzlerce adamın elinde silah var. Demek ki, “korucular” düğünü yapılıyor.
Resmen dalga geçiyorlar… Yüzlerce korucunun o düğünde işi ne?...

Tabii… Birileri; “Ne oluyor?...” demesin. Birileri; “Bunca silah, nasıl olup ta bu adamların eline geçmiş?...” diye soracaklar korkusu var.
“Devletin silahı, mermisi, korucusu…” deyip, işi ört bas etmek amaç…
Ve paşa paşa da bu millet, bu palavrayı yer.

Aşiret, tarikat ve cemaatlerin silahlandıkları, kendi silahlı güçlerini kurmaya başladıklarını söyleyecek değiller ya…
Bu gerçeği, şimdilik ört-bas etmek gerek.

Fincancı katırlarını ürkütmemek gerek…
Haaa…. Biz gerçeği bas bas bağırarak söylüyormuşuz, ne gam…
Kimin umurunda…
Paşa paşa…
Kuzu kuzu…
Radikal İslamcıların kucağına…

Dostça kalın.

"Bunlar felaket senaryoları"

2008-07-22T12:02:00.001+03:00

Günlerdir yine tarikatlarda dolaştım. Radikal İslamcıların ve onlarla işbirliği içindeki Kürtlerle birlikteydim. Son gelişmeleri öğrenmek ve izlemek, son günlerde konuşulanlara yakın olmak maksadı ile yine içlerindeydim.
“Geliyorum” diyen faciayı yakından izlemek fırsatını bir kez daha yakaladım…

Cumhuriyetçilere, bir avuç vatansevere saldırmaya devam ediliyor...
Bütün bu hain saldırılar, cumhuriyeti korumak için “bir çare” arayan gerçek aydın-demokrat ve münevver insanları yıldırma-durdurma çabaları…
Ve ne yazık ki; yine bu ülkenin aydın-demokrat gibi görünen namussuz ve vatan hainlerince yapılıyor.
Hep söylüyor hep yazıyoruz ama boşuna…
Dinleyen anlayan adam yok…
Allah’ın bir emri de (Kuran-ı Kerim); “Elindeki bilgiyi paylaş. Sana verilen rızkı sadece kendine mal etme. Doğruları, anlamasalar da yada anlamak istemeseler de insanlara götür – söyle ve uyar”dır…
Ben de bu görevi, daha önce yazarlara aydınlara artık yazmayacağım dedim ama yine de son gelişmelerden “bilgileri olsun!” diye yapacağım. Hoş zaten işbirlikçi vatan hainlerinin “demokrasi” papağanlığı (Bu papağan kelimesi DemotikE’ye aittir. İlk kullanan DemotikE’dir. Bakınız; Arşiv yazıları) yaparak, kapımıza dayanan faciayı kamufle etme çabaları elbette sürecek, vatan hainliğine ve bölücülerle işbirliğine devam edeceklerdir.
Bu “kansız”lar, insanlıktan, haya-şeref ve onurdan nasip almamışlar bindikleri ağacı kesmeye devam edeceklerdir.
Burada; saygın, gerçek aydın ve vatanperver yazarlarımızı yine bu “kanalizasyon” atıklarından ayırıp, devam edelim…
Tarikat ve cematler artık “Bu iş bitti” olarak bakıyorlar. Bende gelişmelere bakıyorum ve haklı olduklarına inanıyorum.
Düşünebiliyormusunuz, tüm tarikat ve cemaat liderleri kendilerine bağlı tüm birimlere ve müridlerine; “İş yeri olup ta, zekat-sadaka kutusu koymayan bizden değildir. Ve bu iş yerleri ile iş yapılmayacak. Buradaki insanlar bizim düşmanımızdır…” diyerek işin boyutunu ortaya koymaktalar.
“Tarikat ve cemaatler kendi (silahlı) birliklerini kuruyorlar” diye bas bas bağırıyoruz. Dinleyen var mı? Buyurun bugün gazetelerde baş sayfalarda; “Şırnak’ta savaş görünümlü düğün”…
Bu silahlar ne ki… Tarikat ve cemaatler en spesifik silahlara sahipler. Bırakın Doğu’yu İstanbul Ümraniye’de ve hele hele Sultanbeyli ve çevresinde TIR’lar mahalle aralarında cirit atıyor. Bu TIR’lar silah getirip götürüyor. Trafiğe – Emniyet’e yapılan ihbarlar nafile bakan – ilgilenen kesinlikle yok. Üstelik birde bu ihbarları yaptığınız için “fişleniyorsunuz”…
Geçen hafta içinde, Ümraniye Atakent Mahallesi’nde bir yangın çıktı. Evden öncelikle silahlar çıkartıldıktan sonra itfaiyeye haber verildi…
Devasa bir ekonomik güce sahip bu Radikal İslamcılar… Her şeyi herkesi satın alabiliyorlar.
İllerden başlayarak, ilçe – kasaba – bucak – köy koruma, kalkındırma ve yardımlaşma derneği görüntüsü veren, toprakçılık belası tamamen ellerinde tuttukları bir silah. Bu gibi yerler, toplantı yaptıkları – adam ayarttıkları – şeriat propagandası yaptıkları yerler.
Kurulacak İslam Devletinin yönetimi bile artık şekil olarak ortaya çıktı. Tarikat – Cemaat ve Aşiretler anlaşma sağlamış durumda.
“Türkiye’nin maması hepimize yeter. Kardeşlerimizle huzur içinde paylaşabiliriz” diyorlar.
Bu görüş de yönetim olarak şunu ortaya çıkartıyor; “Çok emek vermiştir. Fetullah Gülen Efendi Halife olacaktır… Devlet Yönetimi de Tarikat ve Cemaat liderlerinin ya kendileri yada gösterecekleri kişiler arasında dönüşümlü olacaktır. Bunun dışında mahalli yönetimler de tamamen paylaşım şeklinde icra olacaktır…”
Zaten yönetim yapısı halkın sorunlarına kapıları kapatacağı için bu yönetimlerde şekil ve icra yapıları olarak değişecektir. Vatandaşlık değil ümmet olmanın getirdiği “hiç”likle, vatandaşın tüm yaşam alanları daraltılacaktır.
Bir tarikat şeyhinin kendi ağzından açıklaması (belgelidir); “….Bu hanım kardeşlerimizden Allah razı olsun. Amacımız, kutsal savaşımızda bizlere çok yardımcı oldular. Gel dedik geldiler, yap dedik yaptılar… Onlar gerçekten önümüzdeki en büyük engelleri aşmamızdaki gönüllü neferlerdi sağolsunlar… Ama sayın cemaat sakın şunu unutmayın. Biz cihadı yaşadık-yaşıyoruz. Bu dönemde, hiç kimse onlara müdahale etmediği gibi aksine önlerini açtık. Ailelerine barınak - altlarına araba – gırtlaklarına aş verdik. Bu iş Allah’ın izni ile bittiğinde bu hanım kardeşlerimizi tekrar toplayarak kendilerine teşekkür edecek ve Müslüman olduklarını artık cihadın bitmesi ile görevlerinin de bittiği ve gerçek görevi olan erkeğinin hizmetkarlığına başlamasını söyleyecek, gereksiz işlerden el ve eteklerini çekmelerini, gereksiz çalışmaları yapmamalarını söyleyeceğiz. Sizlerde çok iyi bilirsiniz kadının yeri neredir?...” Cemaat topluca cevap verir; “Evi ve kocasının yanı”…
Bu yazının burasına bile zor geldim.
Midem bulanıyor…
Dahasını yazmayacağım…

Hala “demokrasi” diye bağırıp, “Ergenekon” naraları atmaya devam edin.
Atı alan Üsküdar’ı çoktan geçti.
“Bu ülkeye şeriat gelmez-gelemez” diyenleri göreceğim.
Haaa… Aman ha unutmadan… Ne hikmetse bir zamanlar ordudan atılan eski subayların çoğu bu tarikat ve cemaatlerde önde gelen saygın kişiler…

El bombaları mı? Valla kardeşim bu adamlar için el bombası maytap-havai fişek…
“Bunlar felaket senaryoları”, demeye devam edin…

Dostça kalın.

İddianame diye birşey yok

2008-07-15T12:04:00.001+03:00

İddianamenin açıklanması diye bir şey yok.
Olamaz…
Hukuken böyle bir şey mümkün değil.
Mahkemeye iddianame sunulacak, mahkemenin incelemesinden sonra iddianame önce kabul edilmeli ki; İddianame adını alabilsin.
Kim biliyor belki de mahkeme bu yazıları geri gönderecek; Mahkeme davayı kabul etmeye bilir, eksik bulup tamamlanmasını isteyebilir, bu yazının bir kısmını iddia olarak ele alabilir.
Ben şahsen, bu konuda doğmamış çocuğa don biçmeye kalkmam…

Birileri yazıyormuş… Gazetelerde manşetler olmuş “iddialar”…
Bunlar sadece gaz…
Ben hukuka bakarım. Doğru bildiğimden şaşmam ve kimseyi de bu (henüz) mesnetsiz konularda şaşırtacak yazılar yazamam.
Aslında bu açıklama bile hukuk dışı ve kanunsuzdur…
CMUK’a bakınız…
Burada yargısız infaz yapılıyor…

Dostça kalın.

“Yalnız” ülkemizin, çok az dile getirilen acı gerçekleri

2008-07-14T11:10:00.000+03:00

Hep söylüyoruz.
Ülkemiz - cumhuriyetimiz, planlı bir şekilde iç ve dış güçlerin ciddi çalışmaları ile yok edilmeye çalışılıyor.
Burada, bu yıkıcı faaliyette bulunanlara da en büyük desteği ve olanağı, hiç farkına bile varmadan cahil – bilgisiz ve kültürsüz halkımız sağlıyor.
Bugüne dek sorumsuzca, devlet adamına yakışmayacak şekilde; “Yasalar bir kere delinmekle bir şey olmaz”, “Benim memurum işini bilir”, “Bu halk isterse şeriatta gelir”, “Ben fakiri sevmem” ve benzeri edilen sözler, bu toplum içinde tedavisi zor çok ciddi yaralar açmıştır.
Başta eğitim politikaları ve okullardaki müfredat ile öğrenciye eğitmenin verdiği öğretim ve de bilgi ucube hale getirilirken, öte yandan sınav – soru, sınava hazırlık dönemleri kasten gerçek eğitim – öğretim, insan yetiştirmeden uzaklaştırılmıştır.
Bugün bu yazıyı kaleme almadan önce, 2 haftadır cumartesi ve pazar günlerini de fırsat bilip Kadıköy, Üsküdar, Beyazıt, Aksaray, Ümraniye, Kartal gibi yerlerde gençlerin takıldığı mekanları dolaştım, gençlere sorular sordum.
% 80’i ailesinin önerdiği partiye meyilliler. Ama arkasında durdukları partinin İstanbul milletvekillerini söyleyebilen yok. Parti sekreterini, meclisteki sandalye sayısını söyleyebilen yok. Kültür Bakanı’nın ve Aileden Sorumlu Devlet Bakanı’nın kim olduğunu bilmiyorlar.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı’nın ve Valisi’nin adını da bilen yok. “Yok” diyorum çünkü; yukarıda sıraladığım her bölgede toplam 100 gençle konuştum, bu arada iki-üç gencin doğru yanıt vermiş olması % 1 yada 2 ile değil, “yok” ile tanımlanabilir.
Ayrıca her bölgede 100 kişi dedim ama Üsküdar, Kartal ve Ümraniye’de çok zorlandım bu 100’ü bulmak için. Bu bölgelerde, hangi gence yaklaşsam kaçıyorlar, sorularla muhatap olmak, bu çizgiden olarak bir sosyal hareketin içinde olmak istemiyorlar. Üstelik birde; “Bunlara ne gerek var?”, “Yaşlı başlı adamın bu işlerle alakası ne?” gibi zavallı sorularda aldım.
Sorulardan kaçanların çok büyük bir kısmı asosyal, kendine güvensiz, gerçek “ben” kimliğine kavuşmamış (kavuşmaları da mümkün olmayan) ailesi çizgisinde ezik genç insancıklar. Çoğuna içim acıdı… Aslında “var” olduğunu zanneden “hiç” sürüsü gençler…
Bilgisayarların chat olanağı ile kızlarla konuşabilen, bir kıza nasıl yaklaşarak iletişim kuracağını bilmeyen aciz gençler. Sadece her sözlerinde; “sokup – çıkarmayı” bilen. Konuşma kültürü olmayan ve sadece argo-küfür kullanan gencin yandan yemişleri…
Çoğu; “Milliyetçiyim” diyor ama “Avrupa’ya gitmek istiyor”, “AB’ne girmek istiyor”, “Kıbrıs’ı verip kurtulalım”, “Doğu’yu Kürtlere verip kurtulalım” diyorlar ve sorduğum; “Türkiye’yi başka bir devlet yönetsin ister misiniz?” soruma; “Dinime dokunmayacaksa, birde iş bulmama yardımcı olacaksa, buyursunlar….” diyenler çok…
Bunlara daha sonraki yazılarımda kısmetse daha ayrıntılı yer vereceğim. Elimde, gençlerden aldığım çok ciddi cevaplar var.
Ülkemizde, yıkıcı faaliyetler akla gelebilecek her konuda alabildiğine sürüyor. Halkımızda bilinçsizce destek oluyor demiştim. Oradan devam edelim…
Tarikat ve Cemaatler zaten malum. Radikal İslamın cumhuriyete galip gelmesi için ellerinden geleni ardlarına koymuyorlar. Kürtlerin ellerindeki bu Tarikat ve Cemaatler ellerini her yere uzatıyor, bilhassa yerleşik kültürü dejenerasyona uğratmak için çok büyük çaba harcıyorlar.
Müzik yayınları – üretilmesi gibi ticari çeşme başlarını ya doğrudan Kürtler yada diğer ayrılıkçılar kapmış durumda. Türk Sanat Müziği’ni “yok” etmek için büyük çaba harcanırken diğer yandan toplumumuza arabesk ve Kürt müzik ve okuyucuları empoze ediliyor.
Bu bozulmayı – bozmayı kamufle içinde çingeneleri de bilhassa kullanıyorlar.
İşte bu curcunada gerçek müzik kültürümüz gargaraya getiriliyor…
Papağanlık yaparak, “demokrasi” ahkamı kesen yazar bozuntuları kimlere “demokrasi” istediğini bir bilseler… Bu çizgide olanların sitelerini bir gezseler “demokrasiyi” görürler…
Kürt müziği ile ilgili sitelere bir girin bakın bakalım, neler bulacaksınız.
Bilmem ne şehri, bilmem ne ilçesi-köyü yardımlaşma-koruma derneği (bazıları tabelalarında hukuken yasal olmayan VAKIF kelimesini kullanıyorlar). Bir Allah’ın kulu çıkıpta; “Yahu buralarda neler yapılıyor?”, “Bunlar ne halt yiyor?” diye soruyor mu…
Bunları denetleyen, ne yaptıklarını takip eden bir kuruluş var mı?
Yok…
Akıllı birileri buraları açıyor, “toprakçılık” yaparak, söz konusu bölge insanının kanını emiyor. Paralar toplanıyor. Bağışlar alınıyor. Birileri bedavadan köşe dönüyor. Buralarda gün boyu ya kumar oynanıyor yada tarikat – cemaat imam veya ileri gelenleri beyin yıkıyor.
Gerçek amacı görünen o bölgeye yardımı filan bırakın. Hangisi hangi bölgeye tek çivi çakmış. Bazıları farkında değil Güneydoğu’da boşaltılarak artık var olmayan köy ve beldelerin tabelalarını halen taşıyorlar. Olmayan “yere” koruma ve yardım derneği…
Bakıyorum; nerede ise varoşlara kadar laptoplar girmiş vaziyette. İyide bu aletler sadece yine gençler için ya oyun aracı yada chat olarak kullanılıyor. Bu aracın kültürel olarak kullanılması söz konusu değil. Zaten gençlerinde çok büyük bir kısmı sadece makineye MSN ve müzik programları yüklüyorlar. Bunun dışında bilgisayarı kullanmayı bilen zaten çok az bir genç var.
İnsanımız, “Ne yaptığını bilmez halde…” dedik. Buna bir örnek; “Namus” bekçiliği yapan aileler, kızını – kadınını bakkala göndermeyip erkeklere bu “kadın işini” yükleyen mantık, yine o kadına kıza “cep telefonlarını” çok normal görmekte. Hatta ilk okuldaki kızlarına, sözde “denetleyebilmek” adına cep telefonu almaktalar…
Ümraniye, Kartal, Yakacık, Pendik itfaiyelerine bir danışın bakalım son 1 ayda havai fişek nedeni ile çıkan yangınları… Bunlar sadece benim bildiklerim ya bilmediklerim… Bilmediklerimiz…
Bende bu yakınlarda öğrendim. Sükse olsun diye apartman dairelerinde “azman” köpekler beslemeye kalkıpta bunu beceremeyip, sokaklara – veterinerlere terk edilen “kalite – cins” köpek ve kedilerden hiç bilgisi olan var mı?...
Ülkemizdeki tarım ürünlerinin ve genel gıda ürünlerinin Radikal İslamcıların elindeki rakamın % 70’lere vardığını bilen kaç kişi var.
Radikal İslamcı vakıflara ve bunlara bağlı Anadolu’daki ücretsiz dağıtılan gazetelere Başbakanlığın örtülü ödenek kaleminden ne miktarların akıtıldığını kaç kişi biliyor…
Bunlar; bu ülkenin aydın ve yazarlarının bilmediği şeyler değil…
“Yalnız” ülkemizin, çok az dile getirilen acı gerçekleri…
Allah aşkına… DemotikE, yazar geçinen alçaklara kızma ve köpürmesinin nedeni açık değil mi?...
“Boş ver DemotikE… Bu yazar takımını sen mi yola getirecek, doğrulara inandıracak, imana getireceksin” diyen dostumuz çok.
Yine; aklıselim, ne dediğini ve yazdığını bilen, asla satılmayan – satın alınamayan, gerçek vatanperver ve cumhuriyetçi yazarlarımızı ayırarak…
İyide, ülkeyi bu hale getirenlerin başını bu pislikler çekiyor.
Radikal İslamcıların “demokrasi” bayraktarlığını yapanlarda bu vatan hainleri.
Bırakın… Bu satılmış vatan hainlerinden böylece hıncımı çıkarayım…
Suratlarına tüküreyim…
Aslında; onlarda biliyor gerçekte “neyin ne olduğu”nu…
Ama onlara iş kolay.
Gün gelir atladıkları gibi uçağa ver elini, daha önce satın aldıkları malikanelerin olduğu, 2. vatandaşlığı aldıkları yabancı ülkelere…
Eeeeee….. Zaten çocukları bu ülkedeki, aslında olmayan “ucube” eğitimle yetiştirilmiyorlar ki. Hepsinin çocukları Avrupa’da okuyup adam gibi eğitim alma peşindeler.
Buna Radikal İslamcıların, tarikat ve cemaat şeyhlerinin – imamlarının çocukları da dahil…
Çekilin…
Bu satılmış vatan hainlerinin suratlarına bir daha tüküreceğim…

Dostça kalın.