Vatan, kimin anası

Dostlarımla birlikte dün Ankara’daydık.
Ufak bir çay-sigara molası dahil. 3 saat yol.
Tandoğan’a katılma ve sonrası yine bir 3 saat dönüş yolu.
Yorulmuşum.

Hep insanlara baktım.
Katılımcıları izledim.
Hatta dost grubumu bir ara kaybettim.
Ama buldular.
Dostlarım, bayrak sallayıp haraket halindeki insanların arasında olmak istiyorlardı.

Ben, izliyordum…
Türbanlı bayrak satıcılarını, çember sakallı simit satıcılarını…
Bina tepelerindeki sniperleri, çelik yeleklileri.
Sokak aralarındaki panzerleri, kalkanlı polisleri…

Kim, kimi, kimden koruyordu acaba…

Elinde bayrak taşıyan insanlara, çeşitli noktalarda yaklaşıp sordum: “Cumhuriyet nedir?”
“Atatürk”, “Türkiye’yi korumak”, “Pis sakallı sana ne”, (Sayın Güneri Cıvaoğlu’ndan biraz fazla, Sayın Emre Kongar’dan biraz az bir kaizer sakalım var. Bizde kaizer denmezde top sakal denir. Oysa bu topsakal değil, kaizer sakaldır) sakallı gördü ya delikanlı, aklınca veryansın ediyor. Başka cevaplarda var; “Tayyip karşıtlığı”, “Türbana karşı olmak amca”, “Bak baba işte (elindeki Türk bayrağını sallayarak) bunu taşımak”, “Cumhuriyet laikliktir”, “Aptal sorulara cevap veremem”, “Hangi TV’den soruyorsunuz? Kamera nerede?”, “Sağcı olmak”….
Daha neler var neler.
Not defterimde yazacak yer kalmayana dek yazmışım.
10x15 cm 50 sayfalık defter. Pratik olduğuna hep bunu kullanırım.

Utandım. Yerin dibine girdim.
Cumhuriyet’in tanımını yapamayan katılımcılar.

Radikal İslamcıların kadrolaşmaları mı azaldı?
Radikal İslamcılar “Bu insan seline ayıp oluyor. Biz bu yoldan dönelim”mi dediler?
Yada birileri, çok mu korktu?
İşçinin olsun, emeklinin olsun yada toplumsal olarak hepimizi ilgilendiren olsun, kazık yasa tasarıları ve taslakları geri mi çekilecek?

Çok beklersiniz….
Adam ne dedi.
Durmak yok. Yola devam…
Etmiyor mu?

Her önüne gelen, mahremiyetimiz olması gereken meclisimize kadar girip birde konuşma patlatabiliyor.
Bizim, demokrasinin ne olduğunu bilmeyen, demokrasinin palavra bayraktarları da ahkam kesiyor. “AB yolunda….”, “Global dünya…..”, “Sınırları kalkmış ülkeler…”, “Demokrat olma yolunda…”, “Yabancı dostlarımız….”.
Ne diyorsun sen be adam.
Müstemleke mi burası?
Muz cumhuriyeti mi?
Hangi demokrasi?
Git bakalım, o ülkelerin parlamentolarında (bu uslupla) konuşabilirmisin…
Adamlar resmen, neyi yapıp yağmayacağımızı söylüyor-söyleyebiliyor.
Bunu yapmak başka, konuya binaen evrensel çizgileri olarak görüş bildiriminde bulunmak başka.
Onu; size yedirirlerde, Demotike gibilerine asla yediremezler.

Dedim ya yorgunum.
Tandoğan’daki coşkunun şerefine, bir fıkra ile noktalayalım.

Askerde, çavuş seçimleri yapılmakta ve bizim Ahmet ile Mehmet kapıda mülakat için sıra beklemektedir.
Kapı açılır, Ahmet subaylar tarafından içeri alınır.
Birkaç dakika sonra kapı açıldığında Ahmet kolunda çavuş pırpırı ile çıkar.
Mehmet, merakla Ahmet’e yanaşıp sorar; “Hayırlı olsunda, kardeş içerde ne soruyorlar?”
“Vatan nedir? diye soruyorlar kardeş.”
Mehmet, heyecen içinde sorar; “Sen ne dedin? Sen ne dedin?”
Ahmet cevap verir; “Vatan benim anamdır, dedim. Aferin dediler, çavuş yaptılar.”
O sırada subaylar içeri Mehmet’i çağırırlar.
Soru aynıdır; “Evladım. Söyle bakalım. Sence vatan nedir?”
Mehmet cevap verir; “Komutanım. Vatan Ahmet’in anasıdır.”

İyi pazarlar dileklerimle.
Dostçakalın.