CHP'deki "hiç"ler... Olmayan umutlar

Ülkemizde yaşadığımız, Radikal İslamcıların yarattığı “pis” durumun, açıkçası aydın olupta farkında olmayan gerçekten yok.
Burada; vatan haini, kendisini ve vatanını bu şerefsizlere satan ahlak yoksunu aydın müsveddelerinden bahsetmiyorum. Bir vatan haini namussuzun aydın olmasından söz etmek, bu çizgideki kişilere, hak etmedikleri bir payeyi vermektir.
Keza; işbirlikçi bir vatan haini o ülkenin aydını olmak hakkına zaten sahip değildir. Bu gerçek vatan perver, namuslu aydınlarımıza da hakaret olur.

Son gelişmeleri izliyorum; AKP yükselişte, birkaç ay öncesine kadar biraz yükseliş eğilimi gösteren CHP yine %’de olarak aşağıya kaymaya başladı.
Başka ne bekleniyordu?…
Kim ve ne bekliyordu?...
Sosyalist olduğunu söyleyen, sağcı CHP’den umutlu olan kim?
CHP mi kurtaracak? Baykal mı kurtaracak?...

Zaten gerçekte, ülkemiz aslında en büyük kazığı bu partiden yedi. Radikal İslamcıların palazlanmasına büyümesine sebep olan, CHP’nin yanlış politikaları değil mi?
CHP ile ilgili yazı yazmak hiç arzu etmediğim, içimden gelmeyen bir şey. Bunu yıllardır DemotikE’yi tanıyanlar bilir. Yazmamak, söylememek için elimden geleni yaptım. Yalnızca, istasna olarak bazı sorular karşısında bu suskunluğumu bozdum.
Hep bir umudum vardı. CHP’nin içindeki saygın isimlerin harekete geçmesi, bir şeyler yapması, üretmesi beklentisi içinde idim.
Bu da olmadı. Ve bugün kesin olarak görünen o ki; Böyle bir şeyin olması artık mümkün de değil.
CHP’de saygın dediğimiz, aydın dediğimiz pek çok ismin aslında, geçen zaman sadece “hiç” oldukları gerçeğini önümüze koydu.
CHP’nin, Enternasyonal konusunda düştüğü aczin kaç kişi farkında acaba?
Sizlere şunu söyleyeyim kıymetli dostlarım;
Sadece bu Enternasyonal konusundaki gelişmeler bile, gerçek bir sosyalist partinin başkanının istifasını gerektirir. Oysa; ne başkanlıktan ne yönetimden ve nede tabanından hiçbir ses gelmiyor CHP’nin…
Gelmesini de bekleyen zaten yok…

Ülkemizin; her tarafı Radikal İslamcılar tarafından kuşatılmış durumda.
Bunun farkında olup; bir parti olarak, gerek cumhuriyeti savunan, gerek sol çizgileri muhafaza eden İşçi Partisi ve başkanı Sayın Perinçek’e uygulanan yıldırma politikalarının bilincinde olan kaç kişi var acaba?
Ülke bütünlüğü denilince, ülkenin ali menfaatleri denilince rakip particilik ve partizanlık olamaz. Hele ki; ülkemizin uçurumun kenarında olduğu gerçeği apaçık ortada iken bunun aksini yapmak gafletten de öte ihanettir…
CHP, tek rakip gördüğü İP’nin liderinin hukuka aykırı olarak hapiste yatmasını ellerini ovuşturarak mutlu oluyor. Rakibini, bu şekilde saf dışı görmek, olmayan siyasi akıl ve stratejilerinin kanıtıdır.

Şimdi dostlarım siz söyleyin.
Bu CHP’mi cumhuriyetçi – solcu?...
Bu CHP’mi, Radikal İslam belasına çözüm bulacak?...
Bir şeyler söylemiş olmak için, konuşan ve asalakları kusura bakmayın ama dinlemem bile…
Ben cevap vereyim; Mümkün değil…

Hala; “Bu ülkeye hiçbir şey olmaz… Cumhuriyeti kimse yıkamaz…” diye ahkam kesen, gerçekleri görmeyenler var.
İster görün ister görmeyin. İster görsünler ister görmesinler…
Önümüzdeki gerçek şu ki; Tek bir kale kaldı elimizde. Ordu…
O da çok ciddi bir şekilde kuşatma altında.

Ve yapılması gereken, alınması gereken önlemler olarak maalesef Ordumuzda çok geç kaldı…
Bu dakikadan sonra, artık Ordumuzunda işi çok zor.

Radikal İslamcıların bugüne dek, ele geçirdiği kurumlara “cumhuriyetin kaleleri” ve yöntemlerine bakıyorum.
Dilerim yanılırım ama Ordudan da artık umudum kalmadı.
Çünkü, umudumuz olan Ağustos ayı gelişmeleri, daha şimdiden kapalı kapılar ardında pazarlığa döndürüldü bile…

Dostçakalın.