Siyasette "izm"ler - Siyaset sözlüğü (10)

KOMÜNİZM - KOMÜNİST
Gerek uygulanış ve gerek doktriner olarak komünizmde pek çok farklı tanı ve ifade mevcuttur.
Bendenizin, burada bu karmaşık tanı ve ifadeleri sizlere sunma şansım maalesef yok.

Diğer konularda olduğu gibi, bu başlık altında da sizlere olabildiğince açık, karmaşık teknik ifadelerden arındırarak yalın hali ile komünizm gerçeğini sunmaya çalışacağım.
Toplumların, sömürenler - sömürülenler şeklinde bölünmüş olmasından beri bir direniş vardır ve bu direniş, özgürlük ve hakkını savunmaya giden yolun arayışı içinde olan ezilenlerin bir çıkış noktası umudu olarak kendini göstermektedir.
Komünizm, proletarya veya işçi sınıfının, kendi sesini aradığı, rakibinin yani burjuvazinin sesine göğüs germeye kalkıştığı ve burjuvaziyle mücadeleye girdiği dönemde ortaya çıkmıştır.
Sonuç olarak komünizm, kapitalist sömürü düzeninin ortaya çıkışının ve bunun getirdiği yeni ezme koşullarının ve özgürlükleri kısıtlamasının bir sonucudur.
Eskiyi değiştirmeye yönelik fakat eskiye nazaran daha ayrıntılı, daha tutarlı, daha doktriner, daha zor ve emek isteyen birçok yenilikçi hareket gibi komünizmde varolduğu günden bu yana birçok eleştiriye uğramıştır.
Hele ki; Sömürü düzeninin sahip olduğu yüksek volümlü ses, ekonomik imkanların verdiği küstahlıkla, ağızlara çalınan bir parmak ballarla, halk – işçi aslında kendi çıkarları için savaş veren, insana gerçek anlamda hakları konusunda saygılı olan bu sisteme düşman haline getirilmiştir ve günümüzde de bu durum aynen devam etmektedir.
Hele hele Müslüman geçinen ülkelerde bu saldırı, komünizmin dinsizlik olduğuna, komünist düşünce ve fikir adamlarının yanı sıra bu sistemi yönetenlere de “dinsiz” damgası vurulmasına kadar işi vardırdıkları görülür. Oysa, komünizm temel yapısı itibari ile asla dinsizliğe yer vermez. Şu farkla ki; İnsan hakları ve özgürlükler bağlamında bir dinsizde bu sistemde özgür ve hak sahibi olarak yerini alır.
Burada acı olan; halkın ve hele işçi sınıfının, ne olduğu, faydaları hakkında tam bir fikir sahibi olmadan kör gözüm parmağına komünizmi dışlama gibi hayati bir hatayı yapması…

Temel ilkesi; güçlü sınıfın güçsüz sınıfı ezerek kurduğu egemenliği yok edebilmek için, sınıfsız toplum yaratabilmek olan komünizm yada komünist düşünce, doğrudan halkı içine alarak sosyal yapıda kuramsallaşan ve üretim araçlarının ortak mülkiyetine dayalı bir politik uygulamadır.

Sınıfsız toplumlarda en genel anlamıyla tüm bireylerin eşit olması, karşıt görüşlüleri için "ütopya" olarak nitelendirilip, bu sistemin topluma dayatılması halinde, toplumsal kaosa yol açacağı günümüze dek söylene gelmiş olmakla birlikte. Komünist rejimlerin uygulandığı ülkelerde kesin olarak böyle bir gelişme olmamış ve tam aksine halkın memnuniyetine sahne olmuştur. Esas itibariyle zaten bu aleyhte propagandalarda doğrudan, başta sömürü düzenlerine çomak sokulmasını hazmedemeyen kapitalist ve halk karşısında egemen durumda olmak isteyenlerden kaynaklanmaktadır.
Örneklere gelince çok ama burada 1 kaç tanesine değineyim;
Dağılan Rusya’da, bugün halk ve halklar yeniden komünist rejim uygulamasına dönülmesi için devlete sürekli olarak baskı yapmaktadır.
Küba gibi, ABD’nin dibinde yaşayan bir ülkenin halkına, doğrudan ABD “iltica et, vatandaşım ol, sermayen hazır” demektedir. Yıllardır süren bu çağrıya uyan hemen hemen yok gibidir.
Keza; Fidel Castro’da onlarca konuşmasında bu konuya değinerek; “Sizler, Küba’da yaşayan özgür insanlar. ABD’nin çağrısını hür iradenizle değerlendirmelisiniz. Çoluk çocuğunuzun geleceği için bu önemli kararı ancak sizler vermek durumundasınız…”
Buyurun gerisini siz yorumlayın.
Halkın en fazla kafasını karıştıran (ki; bu bilhassa yapılıyor) Leninizm-Marksizm kavgası olarak sunulan didişme. Burada en basit şekli ile bu farklılığı söyleyeyim; Leninizm’de burjuvazinin tamamen ortadan kaldırılarak, önce proleterya diktatörlüğü ve ardından sosyalizm aşamasına geçiştir düşünce. Marksist görüş ise; aynı sürecin sonucunda devletin ortadan kaldırılması söz konusudur. Yasaların koyduğu çizgide her sistem özerk olarak kendi kendini yönetmek durumundadır. Yıllardır amacından farklı olarak lanse edilen Polit Büro’nun gerçekte yapısal özelliği bu düşüncenin hayata geçirilmesindeki olası sorunları teker teker bulup, sonuç olarak çare aramak.
Evet dostlarım netice olarak, komünizmin tarifi bu kadar basit. Ayrıntılar ki; yine işçinin – emekçinin lehine olarak ekonomik politikalarda yatmaktadır.
Son söz olarak da şunu ekleyebilirim. Komünist rejim, bu tanım üzerinden hareketle, her ne surette ve her ne yapısallık içinde olursa olsun sonuç itibariyle sınıf farkını ortadan kaldırarak, insana “hak”ça yaşam sunarken, devlet ve yönetenlerinin de halkı sömürmek, sırtından haksız kazançlar kazanmasına da (çok az bir istisna dışında ki; bedeli ağırdır) izin vermez.
(devam edecek)