Kurban Bayramı üstüne

Yeni bir Kurban Bayramı’nı görmenin huzuru içindeyim.
Çocuklarımla, ailemle, sevdiklerimle, saydıklarımla, dostlarımla kutlayabileceğim bir yeni Bayram.
Bir kez daha herkese kutlu olsun.
…..
“Yine hayvanların canına kıyıldı”
“Derileri, kimler kaptı”
“Sokaklar yine kanlandı”
“Kasabın elinden kaçan kurbanlıklar”
“Hayvanseverler tepki gösteriyor”
“Nakliyatlarda, telef olan hayvanlar”
“Otoyol kenarında kurban kesimleri”
Ve benzeri haberleri hemen bu akşam, ana haber bültenlerinde izlemeye başlayacağız.
Artık her Kurban Bayramı’nda alıştığımız olay ve görüntüler…
…..
Koskoca ülkemizde, Edirne’den Ardahan’a her yerde kurbanlar kesilmekte.
Ama biliyor musunuz? Bu ve benzeri, konuşma ve olaylar gerçekte sadece 3 şehrimizde yaşanmakta ve takip edilmekte; İstanbul, Ankara, İzmir…
Gerisi sadece rastsal ve münferit.
…..
Hayvansever olmanın, çevreci olmanın gerçekte ne olduğunu ve ne olmadığını öğrenmeden insanlarımız bu işlere özenti ile soyununca, bilgisiz ve alt yapısız olarak bu işlere bulaşınca işte böyle ucube olaylara sebep olmaktalar.
Hayvansever olmak ve çevreci olmak, Müslüman bir ülkede dinin emrettiğinden başka, yine o ülkenin; gelenek, görenek ve adetlerine karşı olmak hakkını asla vermez ve bu konuda konuşma hakkı bile yoktur kişinin.
“Müslüman mahallesinde, salyangoz satmak” ifadesi burada yerini bulur.
…..
Ama böyle olmuyor.
Sapla samanın birbirine karıştırıldığı, densizliklere ve haddini aşan yaklaşımlara şahit oluyoruz…
Ne oluyor?
Neden oluyor?
Buna sebep nedenler?
Gelin, buyurun bir bakalım…
Yine yansız ve tarafsız.
Ve sadece doğrularla bakalım.
Yalnız burada 2 hususa dikkat gerek…
Müslüman olduğumuzu söylüyor muyuz bir ve vicdanen sorumluluk sahibi miyiz?
Eğer, bu iki hususa “evet” dedikse devam edebiliriz.
…..
Aydın ve münevver olmak, dini dışlamak yada yok saymak demek değildir.
Aydın ve münevverliği geçin. Evine 3 – 5 parça eşya alıp, günceli takip etmeye çalışmak, özenti ile teknolojik imkanları el altında tutabilmek, bunun çabasında olmak kişiyi zaman içinde hedef – tercih - seçim noktasında dini gerçeklerden uzaklaştırır.
Peki bu hep böyle midir. Bu herkes ve her aile için geçerli midir?
Hayır….
Ne gerçek bir aydın, ne de gerçek bir eğitim almış kişi bunu yapmaz, yapamaz…
Burada, gerçek dengeleri elinde tutabilir.
Peki… Bu dengeyi sağlayamayan, bu konuda din açısından zayıf kalanlar…
Yaşam biçim ve şartlarını düzenlerken din konusunu kenara koyar bu kişiler.
Evinde köpek besleyen kişi ve aile, o evde namaz kılabilir mi?
Köpek sesinin olduğu mekanda, Kuran-ı Kerim okunabilir mi?

Yeni yetiştirilen kızlarımıza; “Elin sıcak sudan soğuk suya girmemeli”, “Aman. Variyetli bir koca olsun”, “Benim kızım çalışıyor. Ev işi ne bilsin”, “Çalışan kadın-kız ev işi yapmaz-yapamaz” ve benzeri sapık anlatı-düşünce ve ifadeler büyük yaralar açtı bu toplumda.
Bilgisizlik ve eğitimsizlik, “Ben, onu sevmiyorum”ları getirdi…
Kızlar artık balık temizlemeyi bilmiyor.
Balıkçıya; “Hamsinin kılçığını alırsan 1 kilo ver” diyenlerle doldu ortalık.
Ohaaaa…..

Kesilen kurban etleri eve gelince; Bunları ayrıca kesecek – parçalayacak – yüzecek, ayıracak – temizleyecek – sınıflandıracak – pişirecek kadın mı kaldı ortalıkta…
Elbette bu bilgisizliğini; “Ben buna karşıyım”larla ört-bas etmeye çalışacak.
Erkekler de, analitik düşünceden uzak, “Aman evde bir şeyler olsunda, nasıl olursa olsun” çizgisinde buna göz yummakta. Yada gerçeklerin farkına bile varmamakta.
…..
Bir kızla-kadınla evlenildiğinde, ona soyadını verir erkek…
Nedir bu?
O kız-kadın artık o soyadına ait ailenin bir parçasıdır. O kadın-kız, o ailenin temel direğini ortaya koymaktadır…
Öyle mi oluyor?
Hayır…
Hele dünyadan habersiz, bir çocuğun gazını bile çıkarmayı bilmeyen kızlar, sahte gösteriş ve şaşalarla, gırtlağa kadar borçlanarak açtıkları yeni evlerinde, başkalarının (anne-baba-akraba) desteği ile bağımlı-ezik yaşamaya mahkum oluyorlar.
En önemlisi, aslında aile olamıyorlar…
Boşanmış çifte soruluyor; “Neden ayrıldınız?”
“Ekonomik nedenler…”
Bakıyoruz. Asgari ücretle çalışan 2 genç bir araya gelmiş. Ayrı bir ev açmış. Erkeğin ailesi kirayı ödüyor. Kızın ailesi faturaları ödüyor. Kazandıkları ancak boğaz - giyim ve yol parası…
Başka ne olabilirdi sonuç…
Bu şartlar, bu yaşam biçimleri, dine yer ayırma imkanı verir mi?
…..
Burada, Müslüman bir ülkede uygulanan kurban kesimleri ile ilgili olarak devletin doğru duruş ve davranışlar göstermemesi, bu konularla ilgili ciddi plan ve projeler üretmemesi ayrı bir sorun. Bugüne dek, hep palyatif önlemlerle geçiştirildi sorunlar.
Medya-basın…
Ahkam kesmeyi biliyor ama neyin ne olması, nasıl olması konusunda sakın bir yayın aramayın. Sansasyon olsun. Haber olsun. Sloganlar üretilsin….
Basına o yeter….
…..
Kurban kesilirken, tekbir getirmesini bilmeyen adam…
Kurbanı kesmeden önce kılacağı 2 rekat namazı, nasıl kılacağını bilmeyen adam…
Elbette bu eksikliğini ve bilgisizliğini kapatmaya çalışacak…
“Kıyımdan” başlayarak, “Ben, kurban eti yemem”e kadar vardıracaktır işi.
Kimse darılmasın gücenmesin. Bunlar gerçekler…
Ve hepsinin örnekleri, kaynakları, belgeleri önümüzde…
Kişisel tahminim; (bu süreçte eğer cumhuriyet yıkılmazsa ki; Ayakta kalması zor) önümüzde 20 senelik bir geçiş dönemi yaşayacağız.
Bugün, ne kentli, ne köylü, ne aydın, ne Avrupalı ne doğulu olan insanımız, ancak bu süreçten sonra, yine de bir noktaya kadar Avrupa çizgilerine yaklaşabilecek…
Mustafa Kemal’in; “Muasır medeniyet” ifadesi yavaş yavaş anlam kazanabilecek.
Ne diyor bu DemotikE?...
Avrupalı, evine misafir almaz…
Avrupalı birini davet ettiği zaman; Cafe-bar restaurant adresi verir..
Avrupalı dinine laf söyletmez. Söyleyeni arka sokakta yok eder…
Avrupalı evinde yemek yapmaz… (Çok nadir ve istisnai olarak)
Avrupalı evine, başkalarına göstermek ve sükse yapmak için eşya da almaz…
Dahası çok ta geçiniz.
Anlamak isteyen zaten anladı…
Anlamak istemeyen….
İstediğiniz kadar, karşı çıkın direnin, yok sayın…
Aklın yolu sadece bir tanedir.
İşine gelince; “Biz Müslüman ülkeyiz”
İşine gelince; “Kurbana ve bayramına karşıyım”
Valla biz yemiyoruz bu dolmaları da….
Yiyenler öyle bir yiyor ki….
Onlara, bir yandan acıyor, diğer bir yandan gülüyoruz…

Bu vesile ile
Kurban Bayramınızı
Bir kez daha
Kutlarım dostlarım.

Dostça kalınız.