Basın, tarikat ve cemaatlere dikkatli yaklaşmalı

Bugünkü gazeteleri okurken bir haber özellikle dikkatimi çekti.
Beykoz’da, tarikat şeyhine ait villaların resmini çeken gazetecilere, binadan çıkan şalvarlı – poturlular saldırdı. Makinelari ellerinden alınan gazeteciler dövüldü.

Evet…
Daha önce çok yazdım, çok söyledim ama “kimse ciddiye almadı-almıyor”.
Bugün, ben yine “aralarında yıllarca kalmış, tarikatları çok iyi tanıyan olarak görevimi yapacağım”.
Ama baştan söyleyeyim; Hiç kimse, bugüne dek olduğu gibi, bu kaleme aldıklarıma da önem vermeyecek, umursamayacak. Burada; “İnşallah bu yazdıklarım yaşanmaz, bu konuda ben yanılmış olurum” demem mümkün değil. Çünkü, az sonra yazacağım satırlar, ülkemizde yaşanacak. İnşallahla – maaşallahla – dilek ve temennilerle, mutlak yaşanacaklar ne ört-bas edilebilir, ne de “hedefe koşan bu adamları” durdurabilir.

Bu haberdende anlaşılacağı üzere, basınımız; “aslında hiç yer vermemek istemesine, bu konuların halkla paylaşılmasını da istememesine rağmen” toplumdaki baskılar – gelişmeler diyelim, basınımızı mecburen artık kıyısından köşesinden de olsa, bu tarikat ve cemaatlere bakmak zorunluluğunu getiriyor.

Bunun olacağı zaten belli idi. “Mızrak çuvala sığmaz” elbette. Hoş; bu ve benzeri olaylar, en azından bir süre daha gerek “sineye” çekilerek, gerek ört-bas edilerek bir süre daha zaman kazanılmasını gerektirmekte. Ve bu konudada, Radikal İslamcılar ellerinden geleni yapacak ve yapmayada devam edeceklerdir. Çünkü cumhuriyet daha henüz, resmen teslim alınamadı.

Örneğin; söz konusu haberde zarar – ziyan bir an önce karşılanıp, “yanlış anlamalar” tatlıya bağlanacaktır. Tatlı tatlı yaklaşan bu zevat, gazetecilerin “şikayetlerinde diretme ve üstelemelerine” fırsat vermeyecek, gerekirse “bedelini” ödeyeceklerdir.

Ne varki; bu artık başladı. Üst kademelerdeki “beyin takımı” kişilerle hiç muhatap olamadan, cahil müridlerle, cumhuriyete karşı müthiş doldurulmuş, gözü dönmüşlerle karşı karşıya kalma durumu söz konusudur.
İşte, burada çok ama çok dikkatli olmak gerek. Bu insanlar cehaletin verdiği küstahlık ve yürekliliğe sahipler, bunlarla bir insan gibi karşına alıp konuşmak, dert anlatmak, uzlaşı sağlayıp, bir asgari müşterekte birleşmek mümkün değildir. Bunu yaparım, başarırım diyen, önce vasiyetnamesini yazsın ve sonra bunu denesin.
Gün gelecek, bu mekanlara giden gazeteciler asla bulunamayacaklar. Araçları bile bulunamayacak.
Zaten, bu olduğu zaman iş iştende geçmiş olacak.
Bugün, basınımıza birde şu uyarıyı yapacağım; Bu tür Radikal İslamcı yuvalara giderken yanınıza güvenliğiniz olarak “polis” almayın. İmkanınız varsa, asker alın.

Güvenlik için “asker” dedim ama, o da bu dönem için…
Aman dikkatli olun. Bu tür haberlerde “deneyimli” elemen kullanın, “toy”ları bu adamlara “yem” vermeyin.

Dostçakalın.