Sorular ve acı gerçekler

Yıllarca hep söylendi, yazıldı çizildi.
Ülkemiz, gerçek aydın ve cumhuriyetçileri bas bas bağırdı.
“Bunların demokratik haklarla bir ilişkileri ilgileri yok. Bunların tek hesabı cumhuriyet ve ulus devleti yıkıp yerine, şeriat yönetimi kurmak. Siyaset – politika asla ama asla dini düzen – yapı ve doneler üzerine yapılamaz. Böyle bir düzeni istemek ve yandaşı olmak, en başta sosyal adalet, kişi hak ve özgürlükleri ve netice olarak demokratik olmayan bir yönetime götürür….” Ve malum, dahası hep söylendi…
Bugüne dek yazdığım yazılara dikkatle bakarsanız; Aydın kesime ve doğrudan halkımıza hitap etmeye çalıştım. Ve bendenizde dilim döndüğünce bu konuyu bu çizgiden ele aldım.

Daha bir hafta öncesine kadar “Ermenilerden Özür Dileme” kampanyasına katılanları neden eleştirdim, eleştirdik…
Daha düne kadar, aydın geçinen yazarlara; “Demokrasi papağanlığı yapacağınıza, bu ülke gerçeklerine eğilip, yağmalanan ve yerle bir edilen cumhuriyet değerlerine sahip çıkın” diye neden feryat ediyoruz…
Yani işimiz gücümüz yok. Laf olsun diye, gerçek olmayan şeyler mi söylüyor ve uyduruk mesnetsiz hikayeler yaratıp, birilerine çamur atma yada iftira peşindemiyiz…

Bu daha ne kadar açık söylenebilir?
Bugün yaşadığımız olayların, yapı taşları ve belgeleri ile ilgili daha başka ortaya ne koyulabilir?

Ülkemiz insanı, her şeyden önce bilgide “fakir”, kültürde “yoksun” olduğu gerçeğini hem bilmiyor ve hem de bu gerçekle yüzleştiğinde bu kez de “yiğitliğe bok sürmemek için” kabul etmiyor. Varsa yoksa hamaset. Varsa yoksa sözde milliyetçilik.
Beyler… Bu işler meydanlarda elinde bayrak sallamakla, camına çerçevene bayrak ve Atatürk posteri yapıştırmakla olmuyor.
Gezin blog sayfalarını. Bayrak, Atatürk resimleri ve cumhuriyetle ilgili malzeme dolu…
Sayfaların ziyaretçilerine bakın bakalım kaç kişi.
Birde İslamcı sayfalara girip bakın. Bakın bakalım ziyaretçi sayıları ne anlatıyor.

En anlaşılır ve kısa yoldan bir kez daha yineleyeceğim.
Türkiye’de çok partili döneme geçildiği ve ilk seçimlerin yapıldığı dönemde, gelen yeni iktidarla birlikte Türkiye dışa bağımlı ve başka ülkelerin kontrolüne terk edildi.
İşçi – köylü yani emekçi ülkesi olan ülkemiz halkı sürekli yalan ve sahtekarlıklarla kapitalistlerin “sağcı”ların kucağına atıldı.
Geçin komünizmi, solculuk bu ülkede dinsizlik – imansızlık diye anlatıldı ve halkımızın çok ciddi bir bölümü bugün bile hala bunun gerçek olduğunu söyleyebiliyor.
Böyledir… Kişi eğer doğrudan gerçek bilgiye kendisi ulaşamaz ise birileri o boşlukları dolduracaktır. Bu da burada yalan dolan iftira olarak karşımıza çıkıyor.
İşte bu şekilde sağcı hükümetler gerçekte çok az olan ülkemiz sermayedarlarını palazlandırarak çoğalttılar. Doların bir gecede %200 arttığı günün bir gün öncesinde, birilerinin evini barkını-altınını parasını dövize yatırdığını kaç kişi biliyor.
Bu adamlar kim? Bu bilgi nereden geldi? Bu neden yapıldı?
Sağcı iktidarlar eğitim ve öğretimdeki yapı taşlarını teker teker bozarken, eğitim kurumları eğitim veremez hale gelirken çok konuşuldu ama sonuç değişmedi.
“Üniversite için kurs almak şart” – “Üniversite soruları kursta açıklanıyor ama normal sıradan okul kitaplarında bu konu yok bile”…
Bu sanki olması gereken bir doğru gibi yutturulurken halka aydın geçinen it-kopuk sadece bakıyordu…
Uluslararası anlaşma ve ticari işbirliği adı altındaki yutturmacalarla tarım alanlarımız daraltıldı. Köyünde son derece verimli olan köylü, şehirlere göçe zorlandı.
Üretimin azalması bir yana üretim kalemleri azalma çalışmaları yapıldı.
Arada gelen bazı solcu yada koalisyon hükümetleri bu durumu düzeltmeye çalıştılar ama sonuç almaları mümkün değildi. Çünkü, anlaşmalar ve atılan imzalar, bırakın kendi dönemlerini daha sonraki yılları da kapsıyordu. Yani, felaketi gören hükümetlerinde elleri kolları bağlanmış durumda idi.
Bu arada başka anlaşmalar yaparak bu zararları telafi etmek isteyen gerek lider ve hükümetler ise görünmez (!) el ve çalışmalarla al aşağı edildiler….
Tabi bu arada bazı darbeler yaşadık… Bugün hala doğru anlatısının zor bulunduğu örneğin 1960 ihtilali.
Geçen zaman içinde anlatı ve yorumlar dahası gerçekler saptırılarak vatan hainleri – sahtekarlar sütten çıkmış ak kaşık haline getirildiler. Neden acaba bu dava dilekçelerinden başlayarak isnat edilen suçlar, mahkeme tutanakları, ifadeler bir türlü ciddi olarak kamu oyu ile paylaşılmadı. Yayınlamaya kalkan gazeteler daha 2. yayın gününde bu yayınları kestiler.
Yine bu arada, Talat Aydemir olayını yaşadık… Tek kelimesi gerçeği yansıtmayan ifade anlatı ve bayanatlarla…. Bugün dahi; “Yahu nedir bu olayın aslı” diyen yada “Budur” deyip anlatan yazar çizer aydın mı var?....
Anlatmaya çalıştığım; Sağcı hükümetler kendilerine verilen görevi bu ülkede yaptılar. Bu bugünlerin alt yapısı idi. Arada bir kurumlar henüz işlerliğini yitirmediği için, gerek erken seçimlerle hükümet değişiklikleri ve gerekse başkaca darbeler – ihtilaller yaşadık.
Ama artık bugün çok farklı…
Artık her yanımızdan kuşatıldık…
Ülkenin artık ödenmesi mümkün olmayan bir borcu var.
Üretimimiz, üç otuz parayla önümüzdeki onlarca yıllık ipotek altına alınmış.
Sermaye ve para hareketlerinin yönetimi artık islami sermayenin eline geçmiş.
“Sağcılık-solculuk artık kalmadı” yutturmacası ile sosyal sınıf farklılıkları büyütülerek uçurum haline getirilmiş ve bu arada emekçinin sendika-sosyal hak ve iş güvenliği çizgilerinde tüm hakları ellerinden alınmış.
Yoksul hale getirilip, açlık çizgisinde olan halk sigorta-sağlık ve asgari geçim şartları da elinden alınmak üzere.
Eeeee…. Totaliter bir yönetim için bunlar olmazsa olmazlardır elbet.
“Milliyetçiyim” der, Türklüğü orta Asyalarda aramaya kalkarsan,
“Milliyetçiyim” der, İstiklal Marşımız okunurken adam gibi hazır ol da durmak yerine, elinle kolunla sapık-supuk işaretler peşinde olursan,
“Milliyetçiyim” der, sivilce kadar beyninle faşist bir partide çözüm ararsan, elbette başına gelecekler bugün bu ve yarının karanlıkları olacaktır.
“Atatürkçüyüm” der, O’nun “Nutuk”unu okumamışsan,
“Atatürkçüyüm” der, müteahhitler partisi peşinde koşarsan,
“Atatürk’ün kurduğu parti” der, Atatürk’ün dışladığı politikaları uygulayan parti olduğunu anlamazsan-bilmiyorsan,
“Cumhuriyetçiyim” der, cumhuriyetin kaleleri tek tek yıkılır ve ele geçirilirken kılını kıpırdatmayan partiye hala yandaşlık ediyorsan,
“Cumhuriyetçiyim” der, Meclis’te cumhuriyet aleyhine alınan kararları destekleyen partilerden hala dingilce beklentilerin varsa,
Bu ülkenin aydınları gerçek cumhuriyetçileri teker teker içeri alınarak, susturulup saf dışı edilirken; “Mutlaka bir suçları var” diye düşünüyorsan,
Yine bu ülkenin aydınları gerçek cumhuriyetçilerine atılan iftiraları, çamurları anlamıyordan öte, kalkıp birde internet üzerinden; “Bakın bu adam Kürtlerin yandaşı imiş” diyerek, bu namussuzluklara birde alet oluyorsan…
Gelecekten; kendin, ailen, çoluk – çocuğun, ülken için ne bekleyebilirsin.
Bunu “hak” ettin mi ki…
Kendi ülkesi elden gitmiş, Filistin derdinde millet.
İsrail elbette sütten çıkmış kaşık değil ama, asıl ateş kesin bitmesinden sonra Hamas’ın İsrail’e yaptığı saldırılar basınımızda medyada hiç yer almadı. İsrail roketleri ile vurulan okuldaki öğrencileri halkımıza gösterenler, Hamas’ın İsrail’de vurduğu çocukları neden göstermiyor acaba?
İşte, böyle tek taraflı yada yanlı yayınlara aldanırsa kişi ne yaptığını bilemez.
Camilerde, bağış kutularında 3 günde Filistin için 6 milyon dolar toplandığını biliyor musunuz?
Bu bağış paraları kimlerin cebine girdi acaba?

Daha ne diyeyim dostlar.
Sahteker, üç kağıtçı insanımızın bazı şeyler işine de geliyor.
Eskiden bir kız, tecavüze uğradığı zaman uğradığı sonuç nedir hepimiz biliyoruz.
Ama bugün öyle mi; İş çok kolaylaştı artık.
“İmam nikahlı kısa bir birlikteliğim oldu”….
Dedin mi iş bitti…

Dostça kalınız.